บทที่ 427 ยังไม่มีใครกล้าเอาปืนจ่อที่หัวฉัน

บทที่ 427 ยังไม่มีใครกล้าเอาปืนจ่อปืนที่หัวฉัน

จะเป็นเมียตัวเองได้ยังไง?

มู่หรงฉางเฟิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ในเมื่อฉินหยีหรันได้แต่งงานกับตระกูลมู่หรงแล้ว แต่งงานกับใครก็ต้องเป็นสมาชิกของตระกูลนั้น ฉินหยีหรันตอนนี้เป็นสมาชิกของตระกูลมู่หรงแล้ว

นายท่านฉินได้มอบตำแหน่งเจ้าบ้านให้คนนอกจริงหรือ?

มู่หรงฉางเฟิงยิ้ม คิดในใจ นายท่านฉินกลัวการแก้แค้นของหลอซ่าหรือไม่? ถึงกลับมอบตำแหน่งเจ้าบ้านให้กับภรรยาของตัวเอง?

นี่ไม่ได้หมายถึงมอบตระกูลฉินให้กับตระกูลมู่หรงหรือ?

มู่หรงฉางเฟิงหัวเราะในใจ หากตระกูลฉินกลายเป็นสมบัติของตระกูลมู่หรง แล้วสี่ตระกูลใหญ่ ตระกูลมู่หรงก็จะเป็นหัวหน้าแล้ว

คิดถึงตรงนี้ มุมปากมู่หรง ก็แสดงรอยยิ้มอย่างมีความสุข

“ขอโทษนะ คุณชายมู่หรง พูดผิด พูดผิด ผมควรจะบอกว่าเป็นคุณหนูรอง”

เหล่าอู๋พึ่งรู้ว่าตัวเองพูดผิด และรีบแก้ไขทันที “นายท่านฉินมอบตำแหน่งเจ้าบ้าน ให้คุณหนูรอง ฉินวี่เฟย”

“อะไรนะ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าของมู่หรงฉางเฟิง ก็นิ่งอึ้งทันที

เมื่อมู่หรงฉางเฟิงได้ยินว่านายท่านฉินจะมอบตำแหน่งเจ้าบ้านให้กับภรรยาของเขาเขา เขาก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

แต่เมื่อเขาได้ยินว่านายท่านฉินจะมอบตำแหน่งเจ้าบ้านให้กับฉินวี่เฟย ใบหน้าของมู่หรงฉางเฟิง ก็มีสีหน้าตกตะลึง

มู่หรงฉางเฟิงมองเหล่าอู๋ด้วยความเหลือเชื่อ “นายจำผิดหรือเปล่า นายท่านฉินมอบตำแหน่งเจ้าบ้านให้นางหนูอย่างฉินวี่เฟย?”

“ใช่แล้ว ถูกต้อง ตอนนี้ตำแหน่งเจ้าบ้านแห่งตระกูลฉิน เป็นคุณหนูรองของตระกูลฉิน ฉินวี่เฟย”

เหล่าอู๋พยักหน้า และพูดว่า “ถ้าคุณไม่เชื่อ ตรงนี้มีเทปบันทึกเสียงอีกชุดหนึ่ง”

เหล่าอู๋ยื่นโทรศัพท์มือถือให้กับมู่หรงฉางเฟิง มู่หรงฉางเฟิงฟังไปไม่กี่คำ สีหน้าก็ซีดเซียวขึ้นมาทันที

ตำแหน่งเจ้าบ้านแห่งตระกูลฉิน มอบให้นางเด็กอมมือคนหนึ่ง

นายท่านฉินคนนี้ เลอะเลือนไปแล้วหรือ?

ควรมอบให้ฉินเพ่ย พ่อของฉินวี่เฟยไม่ใช่เหรอ?

แม้ว่าจะไม่ได้มอบให้กับฉินเพ่ย แต่ก็ควรมอบให้กับฉินซ่างเสียนลูกชายคนที่สอง หรือลูกชายคนที่สามฉินชิงจือ?

ลูกชายได้รับมรดกจากพ่อ นี่เป็นประเพณีดั้งเดิม

ไม่ว่าพ่อคนไหนที่กำลังจะตาย เขาก็จะมอบมรดกของตัวเอง ให้กับลูกชายของตัวเองไม่ใช่เหรอ?

แม้ว่าจะไม่ได้ให้ลูกชาย แต่ก็สามารถมอบให้กับหลานชายของตัวเอง

ฉินจื่อยี่ เป็นคนที่เหมาะสมที่สุดไม่ใช่หรือ?

นอกจากนี้ยังมีฉินเสี่ยวหู่ เขายังเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงการ

ในแง่ของความสามารถฉินเสี่ยหู่ไม่แพ้ฉินจื่อยี่เลย เพียงแต่บนร่างกายของฉินเสี่ยวหู่ ทั้งตัวเหมือนมีวิญญาณชั่วร้าย

ทำไมถึงมอบให้ฉินวี่เฟย

แม้ว่าจะคิดจนสมองจะแตก มู่หรงฉางเฟิงก็ไม่สามารถเข้าใจได้

“เป็นเธอได้ยังไง? นักศึกษาที่ยังเรียนไม่จบ เธอจะนั่งตำแหน่งเจ้าบ้านได้ดีหรือ?”มู่หรงฉางเฟิงขมวดคิ้วอย่างเย็นชา และสงสัย

“ใช่ครับ คุณชายมู่หรงตอนที่ทุกคนได้ยินเทปบันทึกเสียงนี้ ปฏิกิริยาของพวกเขาก็คล้ายคุณ”

“ไม่มีใครเชื่อ ตำแหน่งเจ้าบ้าน มอบให้กับคุณหนูรองจริงๆ แต่นี่เป็นความจริง ทนายความส่วนตัวของนายท่านฉิน ก็มีบันทึกไว้ และมีผลบังคับใช้แล้ว”

“ตระกูลฉินวันนี้ มีคุณหนูรองเป็นผู้ควบคุมดูแล”

“ถ้าใครไม่เชื่อฟังการวางแผนการของคุณหนูรอง แสดงว่าเขากำลังต่อต้านนายท่านฉิน” เหล่าอู๋พูด

มู่หรงฉางเฟิงมองอย่างเย็นชาและถามว่า “ฉินวี่เฟยอยู่ในโรงพยาบาลเหรอ?”

“คุณชายมู่หรงรู้ได้อย่างไร?” เหล่าอู่มองมู่หรงฉางเฟิงด้วยความประหลาดใจ

“เป็นเช่นนี้นั่นเอง”

หลังจากที่มู่หรงฉางเฟิงได้รับการยืนยันแล้ว เขาก็ออกจากวิลล่าตระกูลฉินทันที ไม่สนใจภรรยาของเขา ตระกูลฉินมีสามครอบครัว แต่ละครอบครัว ไม่ค่อยปรองดองกัน

ไม่ต้องพูดถึงว่า ฉินจื่อยี่จะประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ แม้ว่าเขาจะเสียชีวิต ก็คงไม่ได้รับความสนใจจากอีกสองครอบครัวมากนัก

ทันใดนั้น ทุกคนก็วิ่งไปที่โรงพยาบาล แม้แต่ศพของนายท่านฉินก็ไม่มีใครสนใจ ซึ่งแสดงให้เห็นว่า ทางด้านโรงพยาบาลมีความสำคัญมากกว่าอย่างเห็นได้ชัด

นายท่านฉินเพิ่งเสียชีวิต ร่างกายยังอุ่น

ฉินจื่อยี่เกิดประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์

สำหรับฉินเพ่ยและภรรยาของเขา บางทีการไปที่โรงพยาบาลมีความสำคัญมากกว่า

แต่สำหรับฉินซ่างเสียนและฉินชิงจือ การอยู่กับพ่อของเขานั้นสำคัญกว่าแน่นอน

นี่เป็นเหตุผลที่มู่หรงฉางเฟิงคาดเดา ฉินวี่เฟยต้องอยู่ในโรงพยาบาล