บทที่ 75 หลี่ฝางทุบ BMW

บทที่ 75 หลี่ฝางทุบ BMW

"นี่คือรถของนายหรอ" ลู่ปิน จ้องไปที่ หลี่ฝาง และคนอื่น ๆ ด้วยใบหน้าที่น่ากลัว

ลู่ปินวิ่งไปคว้าคอเสื้อหลี่ฝางแล้วพูดว่า "ไอ้ห่า พวกมึงมาชนรถกู แล้วยังหนีอีก! "

ก่อนที่หลี่ฝางจะพูด ถังหยู่ซวนก็ชกไปที่คางของลู่ปินและทำให้เขาถอยหลังไปหลายก้าว

"ลงมือกับเพื่อนกูอีกครั้ง กูเอามึงตายแน่! " ถังหยู่ซวนชี้ไปที่ ลู่ปิน และพูด

“มึงเป็นแค่คนล้างรถ กล้าต่อยกูเหรอ?” ลู่ปิน กัดฟันอย่างโกรธ ๆ เมื่อเขากำลังจะทำอะไรบางอย่างเขาก็ถูกเพื่อนร่วมชั้นหลายคนห้ามไว้

ในตอนนี้ เซี่ยลู่ และ หลิวเฉียวเฉียว ก็กลับมาเช่นกัน พวกเขาไม่ได้เรียกแท็กซี่และวิ่งกลับมาเมื่อได้ยินว่ามีคนทะเลาะกัน

แล้วก็เห็นฉากที่ถังหยู่ซวนต่อยลู่ปินพอดี

"มีอะไรเหรอทำไมถึงต่อยกัน" หลิวเฉียวเฉียววิ่งมาถาม

ลู่ปิน บอกทุกคนเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงบ่ายหลังจากฟังทุกคนมองไปที่ หลี่ฝาง และคนอื่น ๆ : "นายชนรถของ ลู่ปิน แล้วหนีไปจริงๆ เหรอ? "

"ตอนนั้นเรากำลังรีบ แต่เขาจงใจขวางเราและไม่ให้เราแซงเขาจะเลี้ยวไปทุกที่ที่เราหักไป" หลี่เสี่ยวเสี่ยวกล่าว: "ด้วยความโกรธเราเลยชนเขา! "

“ฉันแค่ขับรถแบบนี้ฉันอยากจะขับยังไง ตำรวจจราจรไม่สนใจฉันหรอก มึงมายุ่งอะไร” หลังจากที่ลู่ปินพูดจบเขาก็ชี้ไปที่ถังหยู่ซวนและถามว่า

"ใช่นี่คือรถของกู แล้วก็กูเองที่ชนมึง มีอะไรไหม? " ถังหยู่ซวนพูดอย่างเหยียดหยาม

"ดี เป็นรถของมึงก็ดี! "

หลังจากที่ ลู่ปิน พูดจบเขาก็หยิบอิฐขึ้นมาแล้วทุบตรงไปที่รถของ ถังหยู่ซวน

“กูจะทุบรถมึงให้พังเดี๋ยวนี้!”

ปังปังปัง ลู่ปินถือก้อนอิฐในมือของเขา ทุบด้วยอิฐซึ่งทำให้ถังหยู่ซวนโกรธและแทบอยากจะฆ่าเขา

"ลืมมันไป ให้เขาทุบมันไปเถอะ ไม่งั้นเราต้องคืนเงินเขาอีก" ในที่สุดถังหยู่ซวนก็ทนได้

"รถของเขาเป็นรถใหม่ของฉันเป็นแค่รถมือสอง" ถังหยู่ซวนพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปลอบใจตัวเอง แต่ทุกคนสามารถมองเห็นได้ว่าเขารู้สึกทุกข์ใจมากในตอนนี้

ยังไงก็ตาม ถังหยู่ซวนต้องขอร้องหลาย ๆ คนกว่าจะซื้อFordมือสองคันนี้ได้

เมื่อเห็นเขาถูกทุบตอนนี้ ถังหยู่ซวนสามารถพูดได้ว่ามีความเสียใจ จนแทบอยากจะร้องไห้

หลี่ฝางไม่สามารถทนได้อีกต่อไป เขาจึงหยิบอิฐขึ้นมาและวิ่งไปที่รถ BMW

"หลี่ฝาง นายจะทำอะไร! " หลิวเฉียวเฉียว เห็นบางอย่างผิดปกติ แต่ไม่สามารถจับ หลี่ฝาง ไว้ได้

"เชี่ย มึงกล้ามาทุบรถกูก็ลองดู! " ลู่ปินชี้ไปที่หลี่ฝางที่วิ่งมา แล้วขู่อย่างเย็นชา

"ลองดูก็ลองดู! " หลี่ฝางทุบกระจกรถด้วยอิฐ

ด้วยคำพูดนั้น หลี่ฝาง จึงพูดกับ ถังหยู่ซวนและ หลี่เสี่ยวเสี่ยว "ทุบมัน! "

หลี่เสี่ยวเสี่ยว และ ถังหยู่ซวนยืนนิ่งอยู่นาน

"ไม่ต้องกลัว ฉันจะจ่ายให้! " หลี่ฝางพูด "พวกนายกลัวอะไร ทุบมันก็พอ"

หลังจากที่หลี่ฝางพูดจบเขาก็เริ่มทุบ หลี่เสี่ยวเสี่ยวหยิบอิฐสองก้อนขึ้นมาแล้วยื่นก้อนหนึ่งให้ถังหยู่ซวน: "ทุบมัน ยังไงหลี่ฝางก็ทุบไปหลายที่แล้ว! "

"แม้ว่าเราจะไม่ทุบมัน แต่รถคันนี้ก็ไม่สามารถขับได้แล้ว" หลี่เสี่ยวเสี่ยวกล่าวด้วยรอยยิ้มขมขื่นและอิฐก็กระแทกไปที่ประตูรถ

รปภ.ของLotusพากันวิ่งมา แต่ไม่กล้าที่จะก้าวไปข้างหน้าเพื่อห้ามพวกเขา

เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่แผนกต้อนรับก็ออกมาดูฉากที่งดงามเช่นนี้

BMW ใหม่เอี่ยมถูกทุบเป็นชิ้น ๆ ในพริบตา!

รวมทั้งภายในรถ BMW พวงมาลัยก็ถูกทุบ

ลู่ปิน วิ่งไปและพูดว่า "ทุบไปเถอะ ฉันพร้อมที่จะโทรเรียกตำรวจแล้ว! "

"โทรเรียกตำรวจ นายคิดว่าเรากลัวนายโทรเรียกตำรวจรึไง ยังไงนายก็ทุบมันก่อนหรือถ้านายทุบรถของเรา เราจะทุบรถของนายไม่ได้หรอ? " หลี่เสี่ยวเสี่ยว มองบนไปที่ ลู่ปิน “ต่อให้โดนจับ ตำรวจก็จับนายก่อน!”

"คุณไม่จำเป็นต้องโทรเรียกตำรวจหรอก" หลี่ฝางวางอิฐลงในเวลานี้และตบฝุ่นที่มือของเขา: "รถของนายราคาเท่าไหร่ฉันจะจ่ายให้นายในราคาเดิม! "

"ฮ่าฮ่า นายมีปัญญาจ่ายรึเปล่า" ลู่ปิน ยิ้มเยาะ