บทที่ 794 ความเงียบของพายุฝน

"ท่านจวนคนนั้น ฝึกฝนจนมีกำลังภายใน?" หลี่ฝางกลืนน้ำลาย รู้สึกตกใจเล็กน้อย

"อีกเรื่องนี้ เขาคือคุณท่านตงฟางที่ซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง?"

หลี่ฝางรู้สึกว่าสมองของตนเอง ตะลึงงันไปแล้ว

บนตัวของท่านจวน ซ่อนความลับที่ไม่ให้ใครรู้มากน้อยแค่ไหน?

ไม่ว่าจะเป็นคุณท่านตงฟางหรือจะเป็นยอดฝีมือที่มีกำลังภายในคนไหน ล้วนทำให้หลี่ฝางรู้สึกเหลือเชื่อ

หลี่ฝางจำได้ดี ฟีนิกซ์ตายตรงหน้าท่านจวน......

ถ้าหากท่านจวนคือคุณท่านตงฟาง เท่ากับว่าฟีนิกซ์ ก็คือหลานสาวของเขา?

มองดูหลานสาวแท้ๆของตนเอง ตายต่อหน้าต่อตา แต่กลับไม่สะทกสะท้าน?

เขาเป็นยอดฝีมือกำลังภายใน......

ตอนนั้น ท่านจวนสามารถฆ่าทุกคนได้

รวมถึง เมี๋ยวชุ่ย หลี่ฝาง แม่มด และยังรวมถึงซือปาจี้......

แต่เขาทำเป็นตัวอ่อนตลอดเวลา

รวมถึงในตอนที่หลี่ฝางจับคอท่านจวนไว้ กดที่ต้นที่จะฆ่าเขาให้ตาย

ท่านจวนเองก็ไม่เคยโต้ตอบ

คนแบบนี้ บอกว่าเขาเป็นยอดฝีมือกำลังภายใน หลี่ฝางไม่อยากจะเชื่อ

"ส้าวส้วย นายเข้าใจอะไรผิดไปรึเปล่า"

หลี่ฝางไม่เชื่อ และไม่อยากจะเชื่อ

หลี่ฝางเอ่ยถามส้าวส้วยด้วยน้ำเสียงหวาดระแวง：“ถ้าหากท่านจวนเป็นยอดฝีมือกำลังภายในจริงๆ พวกเรา......คงถูกเขาฆ่าตายไปนานแล้ว?"

ส้าวส้วยส่ายหน้า แล้วพูด：“ตอนแรกที่พี่ใหญ่บอกกับผม ผมเองก็ไม่เชื่อ ถ้าเขาเก่งกาจขนาดนี้จริงๆ ทำไมต้องเปลืองแรง ใช้ความคิดมากมายมาจัดการพวกเรา......"

"แต่ว่า ตอนที่ผมยืนอยู่ตรงหน้าเขา หลังจากสัมผัสได้ถึงลมปราณน่ากลัวของเขา เพิ่งได้รู้ว่า บางทีพี่ใหญ่อาจจะพูดถูก"

ส้าวส้วยพูด：“เขาเป็นยอดฝีมือกำลังภายในคนหนึ่งจริงๆ"

"บางทีเขา ไม่อยากใช้กำลัง มาฆ่าพวกเรา"

ส้าวส้วยพูด：“เขาอยากเล่นกับพวกเรา ทำให้พวกเราทุกคน เป็นหมากของเขา อีกทั้งตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ เขาก็ทำแบบนี้จริงๆ ไม่ว่าจะเป็นพวกเรา หรือว่าสี่ตระกูลใหญ่ หรือแม้แต่คนใหญ่คนโตในสวรรค์ ความเป็นจริง ล้วนเป็นของเล่นที่อยู่ในมือของท่านจวน"

"ทุกคน เหมือนหมากหนึ่งกระดาน ส่วนท่านจวน เป็นคนที่คอยเดินหมากอยู่เบื้องหลัง"

ส้าวส้วยพูด

"คนแบบนี้ ทระนงตนอย่างมาก และอันตรายอย่างมาก" ส้าวส้วยพูด：“ถ้าไม่ใช่เพราะถูกบีบให้จนมุม เขาไม่มีวันเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง และไม่มีวันแสดงความสามารถของตนออกมา"

"ตัวตนของเขาเหมือนกับชื่อ จวน เขาต้องการจะเป็นเจ้ามือที่อยู่เบื้องหลัง"

ส้าวส้วยพูด：“อย่าดูถูกคนแบบนี้"

หลี่ฝางไม่เคยเห็นส้าวส้วยชื่นชมใครแบบนี้มาก่อน

บางที นี่อาจจะไม่ใช่คำชม แต่หวาดกลัวเล็กน้อย

หลังจากนั้นช่วงเวลาหนึ่ง หลี่ฝางคอยฝึกฝนกับส้าวส้วยมาโดยตลอด คอยหาวิธีการใช้ลมปราณและควบคุมมัน ทั้งยังเรียนรู้ทักษะในการฆ่าคน

หลี่ฝางเห็นท่านลู่ที่เอาแต่พักอยู่ในสถานตากอากาศ รู้สึกสงสัยเล็กน้อย：“ท่านลู่ มีความลับอะไรกันแน่?"

"เขารู้ความลับของตงฟางชู่ว"

ส้าวส้วยพูด ：“แต่ว่า เขาไม่ยอมพูดมันออกมา"

ก่อนหน้านี้ ท่านลู่เคยเผยออกมา ความเป็นจริงตระกูลตงฟางปรากฏตัวมานานแล้ว

เพียงแต่ ไม่มีหลักฐาน ที่พิสูจน์ว่าท่านจวนก็คือตงฟางชู่ว

การต่อสู้เมื่อคราวที่แล้ว ไม่ว่าจะเป็นฝ่ายท่านจวน หรือจะเป็นฝ่ายตระกูลหลี่ ล้วนเสียหายอย่างหนัก

หลังจากพายุฝน ก็คือความนิ่งสงบ

ช่วงระยะเวลาที่ผ่านมานี้ ไม่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้น

หลังจากตัวตนของตงฟางชู่วถูกเปิดเผย ไม่มีใครเห็นร่องรอยของเขาอีกเลย และไม่ได้ยินข่าวคราวของเขาอีกเลย

ไม่มีคำสั่งของตงฟางชู่ว สี่ตระกูลใหญ่ ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม

……

ทางด้านเมืองเอก ไม่มีการเคลื่อนไหวอะไรมากมายเท่าไหร่ แต่ที่อำเภอหลิน กลับเกิดเรื่องใหญ่ขึ้น

เดิมที ภายใต้การช่วยเหลือหยิ่นเจิ้งของหลี่ฝาง ทำให้แมงป่องพ่ายแพ้และถอยไปแล้ว ทว่า ไม่รู้ว่าแมงป่องได้รับการช่วยเหลือจากใคร จึงได้โต้กลับในทันที

หลังจากหลี่ฝางสืบดูเรื่องที่เกิดขึ้น เป็นฝีมือของบุคคลลึกลับที่อยู่เบื้องหลังแมงป่อง

และในเวลานี้เอง หลี่ฝางก็เดาออกได้ไม่อยาก บางทีบุคคลลึกลับที่อยู่เบื้องหลังแมงป่อง อาจจะเป็นคนของตระกูลตงฟาง

"อำเภอหลินมียอดฝีมือสองคนปรากฏตัวขึ้น ไอ้หน้าหนวดได้รับบาดเจ็บสาหัส เวลานี้กำลังนอนอยู่ที่ห้องดูแลผู้ป่วยหนัก ส่วนหยิ่นเจิ้งกำลังเตรียมหนี"

หลังจากหลี่ฝางทราบข่าว เขาก็บอกกับส้าวส้วย：“ฉันจำเป็นต้องไปอำเภอหลิน"