บทที่ 911 รายชื่ออันดับปรมาจารย์

ถึงอย่างนั้น รอบข้างทั้งสองคนนั้นก็ถูกคนล้อมอยู่เต็ม ทำเอาทั้งแท่นสูงถูกล้อมไว้อย่างหนาแน่นแทรกตัวไม่ได้

หลี่ฝางขมวดคิ้วเล็กน้อย อดไม่ได้ที่จะรู้สึกแย่กับหุบเขาราชายาเล็กน้อย

หลี่ฝางได้ยินเรื่องหุบเขาราชายามานานแล้ว

เมื่อก่อนโหจื่อเคยพูดกับหลี่ฝาง ในตอนนี้พวกเขาเคยช่วยคนของหุบเขาราชายาเอาไว้ แต่ว่าคนของหุบเขาราชายาไม่ใช่แค่ไม่รู้จักตอบแทนบุญคุณ แต่กลับยังทำร้ายผู้มีพระคุณ โลภและโอหัง ตอนนั้นที่โหจื่อเล่าให้หลี่ฝางฟังยังมีสีหน้าโมโหเล็กน้อย ดูถูกหุบเขาราชายาสุดๆ

ถึงแม้ว่าหุบเขาราชายาจะมีเทคนิคปรุงยาที่เป็นเอกลักษณ์ไม่เหมือนใคร แต่โหจื่อก็เคยบอกว่า โลกนี้มันพัฒนาไปทุกวัน เมื่อร้อยปีก่อนคนอาจจะคิดว่าโรคร้ายไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ แต่ในปัจจุบันนี้อาจจะเป็นเรื่องเล็กน้อยที่สามารถรักษาโดยใช้เงินไม่กี่สิบเหรียญซื้อยามากิน

คนของหุบเขาราชายายึดเอาหลักที่สืบทอดต่อๆ กันมาหลายร้อยปีไม่ยอมเปลี่ยนแปลง อยู่แต่ในกรอบที่สร้างขึ้น มันล้าหลังไปนานแล้ว

ในตอนนั้นจึงยิ่งพูดขึ้นอย่างอดไม่ได้： “สองคนนี้ฝีมือยุทธก็แค่ระดับปานกลาง กลับทำท่าทีที่สูงส่งแบบนั้น ไม่กลัวว่าคนอื่นไม่พอใจหรือไง”

“เขาเป็นคนของหุบเขาราชายา แน่นอนว่ามีสิทธิ์ที่พอจะทำแบบนี้” คนที่อยู่ด้านข้างได้ยินคำพูดของหลี่ฝางก็โต้กลับ “หุบเขาราชายาเป็นปรมาจารย์ยุทธที่มีกำลังภายในนะ นายมีมั้ย? ถ้าหากนายมีกำลังภายในอย่างปรมาจารย์ บางทีก็อาจจะหยิ่งยโสมากกว่าสองคนนั้นอีก！”

คนๆนั้นที่จริงอยากจะพูดเหน็บแนมหลี่ฝางอีก แต่ในตอนนั้นไท่ซางต้องเขาตาเขม็ง ทันใดนั้น ในใจของคนๆนั้นก็มีความหวาดกลัวเพิ่มขึ้นมา ไม่กล้าพูดอะไรอีก และหนีไปทันที

หลี่ฝางไม่ได้ทำอะไรคนๆนั้น มันก็แค่คนตัวเล็กๆ เท่านั้น และก็คำพูดของเขา ก็ยังมีเหตุผลอยู่บ้าง

หุบเขาราชายามีกำลังภายในค้ำจุนไว้อยู่ แถมยังเป็นสำนักที่ช่วยผู้คนสืบทอดกันมา และยังสามารถฝึกการปรุงยาอายุวัฒนะได้ด้วย ถูกคนนิยม ก็เป็นเรื่องธรรมดา

“ที่จริงแล้วตระกูลชิวตั้งใจแยกหุบเขาราชายาจากคนอื่นๆ ว่ากันว่าตระกูลชิวต้องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับหุบเขาราชายา ก็ต้องเอาใจหุบเขาราชายาเป็นธรรมดา” ชิวทิงหยุนกระซิบบอกหลี่ฝางเสียงเบา

“แต่งงานเชื่อมสัมพันธ์?” หลี่ฝางอึ้งเล็กน้อย

ชิวทิงหยุนพูดอธิบาย： “เขาว่ากันว่าเจ้าสำนักของหุบเขาราชายามีลูกสาวเด็กๆ อยู่คนนึง สวยมากๆ ชิวเฉิงหลี่พยายามหาทุกวิถีทางที่จะให้ลูกชายของตนรู้จักกับหล่อน อยากจะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับหุบเขาราชายา ที่จริงแล้วก็ไม่ใช่แค่ตระกูลชิว ไม่รู้ว่ายังมีอีกกี่ตระกูลที่จ้องหุบเขาราชายาอยู่！”

หลี่ฝางพยักหน้า： “ที่แท้เป็นแบบนี้นี่เอง”

ถ้าหากสามารถแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับหุบเขาราชายา ก็ถือได้ว่าเป็นขุมกำลังที่ยิ่งใหญ่สำหรับตระกูลนั้นๆ เพราะอย่างนี้ตระกูลชิวถึงได้อยากจะเอาใจหุบเขาราชายา นั่นก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ

จู่ๆ ไท่ซางก็เอ่ยปากถาม： “เจ้าสำนักของหุบเขาราชายาชื่อว่ากู่เฟยจางใช่มั้ย?”