บทที่ 912 แหวนหยกมหัศจรรย์

ฟังหลี่ฝางและไท่ซางทั้งสองคนนี้พูดคุยกัน ในตอนนั้นความคิดของชิวทิงหยุนก็ยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว

เธอถึงขั้นสงสัยอยู่ ว่าตัวเองได้ยินเสียงหลอนหรือเปล่า

ไท่ซางถึงกับเคยสู้กับกู่เฟยจาง แถมยังบอกว่าตนแพ้แค่กระบวนท่าเดียว?

กู่เฟยจางเป็นถึงปรมาจารย์กำลังภายในเลยนะ！

ระหว่างปรมาจารย์กับปรมาจารย์กำลังภายในมีความสามารถที่แตกต่างกันมากๆ เลยไม่ใช่เหรอ? ยิ่งไม่ต้องพูดถึง กู่เฟยจางที่ขึ้นชื่อว่ามีกำลังภายในมาหลายปี

นอกจากว่า ไท่ซางก็เก็บซ่อนความสามารถที่แท้จริงของตนไว้เหมือนกัน

เมื่อเดาแบบนี้ ชิวทิงหยุนก็ยิ่งช็อกเข้าไปใหญ่ ถ้าหากไท่ซางเป็นปรมาจารย์กำลังภายในที่ซ่อนความสามารถของตัวเองไว้ งั้นหลี่ฝางที่ถูกเขาเรียกว่าลูกพี่ นั้นจะเป็นใครกัน?

เธอถึงขั้นเริ่มสงสัยว่าเพราะตัวเองถูกตระกูลชิวรังแกมาเป็นเวลานาน ทำให้สติสตังมีปัญหา เป็นบ้าไปแล้ว

หรือไม่ก็พวกหลี่ฝางสองคนนั้นบ้าไปแล้ว……

หลี่ฝางกับไม่สนใจว่าชิวทิงหยุนได้ยินทั้งสองคนพูดคุยกันแล้วจะคิดยังไง เขายืนยันได้แล้วว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่สายที่ชิวเฉิงหลี่ส่งมา ดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องปิดบังอะไรเธอ

และเรื่องที่ชิวทิงหยุนจะหลุดปากพูดเรื่องนี้ออกไปหรือไม่ หลี่ฝางที่ตัดสินใจจะให้ชิวทิงหยุนอยู่ข้างกาย จึงไม่กังวลถึงปัญหานี้

พวกเขาก็เดินเตร็ดเตร่ต่อไป และเลือกดูของขายรอบๆ ไปทั่ว

หลี่ฝางไม่ได้สนใจของมั่วซั่วพวกนี้หรอก ถึงระดับเขาแล้ว ของพวกนี้ใช้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

ไท่ซางยิ่งไม่มองของพวกนี้เลย ความสนุกของเขาเคยอยู่ที่ของพวกนี้ แต่อยู่บนตัวสาวสวย

ยังไงก็เป็นถึงจอมยุทธ ร่างกายก็ต้องดีกว่าคนธรรมดาทั่วไป รูปร่างไม่ต้องพูดถึง ถ้าหากดูแลอย่างตั้งใจล่ะ จอมยุทธผู้หญิงมีไม่กี่คนที่หน้าตาดูไม่ได้หรอก

นับประสาอะไรกับสาวสวยอย่างชิวทิงหยุน มันช่างน่ามองอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ ถึงแม้ที่นี่จะมีคนที่สวยระดับชิวทิงหยุนไม่มาก แต่ก็ยังพอมีอยู่

และไท่ซาง ก็ได้เริ่มทำการค้นหาเป้าหมายตั้งแต่มาถึงที่นี่แล้ว

“ลูกพี่ ฉันไม่อยู่เป็นก้างขวางคอของพวกนายสองคนแล้ว” ไท่ซางยิ้มฮี่ๆ “เอางี้ พวกเราแยกกันเดินมั้ย?”

ความหมายของเขา โดยพื้นฐานแล้วแสดงว่าเขาได้ค้นพบเป้าหมายแล้ว

หลี่ฝางคิดอยู่ครู่ แล้วพูด： “ระวังฐานะของตัวเองด้วย อย่าไปทำเรื่องอะไรมั่วซั่ว” ถึงแม้เขาจะไม่อยากให้ไท่ซางไป แต่ว่าการให้ไท่ซางอยู่ข้างๆ ก็น่ารำคาญมากๆ จริงๆ

คิดว่าแค่แป๊บเดียวไม่น่ามีปัญหาอะไร หลี่ฝางจึงพยักหน้าตอบรับ

“ลูกพี่วางใจได้ ฉันรับประกันว่าจะไม่ไปหาเรื่องใครก่อน！” ไท่ซางพูดตกลง และหันหลังวิ่งออกไปอย่างไว