บทที่ 913 สามล้าน

“เถ้าแก่ บอกราคามาเลย” หลี่ฝางไม่พูดพร่ำทำเพลง ท่าทีแสดงความต้องการของตนอย่างชัดเจน

“ชิ้นนี้ผมเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตกว่าจะได้มาก ดังนั้น……” จ้าวเหล่าลิ่วกลอกตาไปมา และรีบพูดขึ้น

“เอาล่ะ บอกราคามาเลย ไม่ต้องพูดพร่ำแล้ว” หลี่ฝางรีบหยุดไม่ให้จ้าวเหล่าลิ่วพูดต่อ

เขาไม่อยากพูดต่อราคาไปมาเสียเวลา ขอแค่จ้าวเหล่าลิ่วไม่โลภไปจนน่าเกลียด หลี่ฝางใช่ว่าจะรับราคาสูงไม่ได้

จ้าวเหล่าลิ่วเห็นหลี่ฝางพูดแบบนี้ กลับเกิดความลังเลกับตัวเอง

เขาก็ไม่รู้ราคาที่แท้จริงของของชิ้นนี้ จึงทำได้แค่บอกราคาตามที่ตัวเองคาดเดาไป

เดิมทีในใจของเขาตั้งราคาของชิ้นนี้แค่ไม่กี่แสน แต่พอเห็นหลี่ฝางเหมือนกับคนที่ไม่ขาดเงินอย่างนั้น เขาจึงอยากจะตั้งราคาสูงๆ ดู

จ้าวเหล่าลิ่วจึงลองชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้วและส่ายไปมา

“สามแสน?” หลี่ฝางถาม

ทันใดนั้นจ้าวเหล่าลิ่วก็หมดคำพูดทันที ของราคาสามแสน ไม่เคยมีปรากฏในที่แห่งนี้ ของที่นี่ไม่ว่าชิ้นไหนราคาต่ำสุดก็ต้องเจ็ดแปดแสน? ราคาหลักล้านถือได้ว่าเป็นเรื่องปกติที่พบได้

“สามล้าน” จ้าวเหล่าลิ่วเอ่ยปากบอกราคา

แต่หลี่ฝางหลังจากที่ได้ยินราคานี้กลับขมวดคิ้ว ดูเหมือนว่าจะไม่พอใจกับราคานี้มากๆ

จ้าวเหล่าลิ่วที่มองอยู่ ก็รีบพูดขึ้น： “สามล้านไม่แพงเลยครับ พี่ชาย ผมเสี่ยงชีวิตถึงจะได้ของชิ้นนี้มา สามล้านเหรียญ ไม่เสียเปรียบเลย”

ที่จริงตอนที่จ้าวเหล่าลิ่วเริ่มจะบอกราคาหลี่ฝางก็เดาออกว่าเป็นสามล้าน แต่แค่เขาจะตอบตกลงเร็วไปไม่ได้ ไม่อย่างนั้นจ้าวเหล่าลิ่วก็จะโลภมากอย่างไม่จบไม่สิ้น

ดังนั้นหลี่ฝางจึงจงใจแสดงละครฉากนี้ เพื่อจะให้จ้าวเหล่าลิ่วตกใจ และก็จริง หลังจากที่เขาเงียบอยู่สักพัก จ้าวเหล่าลิ่วก็เลิ่กลั่กขึ้นมา

หลี่ฝางรู้ว่ากำลังได้ที่แล้ว จึงพยักหน้าแล้วพูด： “ก็ได้ งั้นก็สามล้าน……”

แต่แค่ในตอนนั้นจู่ๆ ก็มีเสียงอีกเสียงขัดคำพูดของหลี่ฝาง ดังขึ้นมาจากด้านหลัง： “ชิ้นนี้ฉันเอา！”

ตาสองข้างของหลี่ฝางหรี่ลง หันกลับไปมอง กลับเห็นชายหนุ่มคนนึง ใบหน้าของเขามีความเย่อหยิ่งรางๆ กำลังมองแหวนนิ้วโป้งในมือของหลี่ฝาง

“นั่นคือลูกชายคนเดียวของชิวเฉิงหลี่ ชิวกวางหมิง?” รอบข้างมีเสียงนินทาดังขึ้น

“นั้นคือคนที่ว่ากันว่าจะแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับหุบเขาราชายาคนนั้น?”

“ใช่ ทำไมเขาถึงกลับมาที่นี่?”

หลี่ฝางได้ยินชื่อชิวกวางหมิง ทันใดนั้นในหัวก็มีข้อมูลของเขาลอยขึ้นมา จึงอดไม่ได้ที่จะมองชิวกวางหมิงนานหน่อย

ชิวกวางหมิงกลับไม่ได้ใส่ใจสายตาของหลี่ฝางเลยสักนิด พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงแบบไม่ให้ใครแย่งพูด： “สามล้านใช่มั้ย ชิ้นนี้ฉันเอาแล้ว”

พูดจบ ชิวกวางหมิงก็โยนบัตรใบนึง ยื่นไปทางจ้าวเหล่าลิ่ว

：