บทที่ 914 แข่งอวดรวยกับฉัน?

“ลุงโจว ลุงรู้สึกไม่ผิดใช่มั้ย?” ชิวกวางหมิงถามผู้เฒ่าเสียงเบา

ผู้เฒ่าได้ยินดังนั้นก็ลังเลอยู่ครู่ และพูดขึ้น： “คุณชาย ผมรู้สึกได้ถึงออร่าของปรมาจารย์จริงๆ แต่ว่ามันไม่ชัดเจนอย่างมาก และออร่านี้ดูเหมือนว่าจะไม่เหมือนปรมาจารย์ ความจริงแล้ว……”

ได้ยินลุงโจวพูดแบบนี้ ชิวกวางหมิงก็พยักหน้า ลังเลอยู่ครู่แล้วพูด： “ฉันเพิ่มอีกหนึ่งล้าน สี่ล้าน ขายแหวนนั้นให้ฉันเป็นยังไง?”

เมื่อได้ยินชิวกวางหมิงถึงกับยินดีจ่ายให้สี่ล้าน จ้าวเหล่าลิ่วก็ลังเลเล็กน้อยแล้ว

ถึงยังไงเขาก็เป็นคนทำธุรกิจคนนึง ถึงแม้จะซื่อตรง แต่ต่อหน้าผลกำไรที่ถึงขั้น ก็ยังคงมีสั่นคลอนบ้าง

หลี่ฝางก็มองความลังเลของจ้าวเหล่าลิ่วออก แต่กลับไม่โกรธ แต่ยิ้มขึ้นมา： “จะมาวัดความรวยกับฉัน?”

หลังจากยิ้มอย่างดูถูก หลี่ฝางก็พูดอย่างนิ่งๆ ： “ห้าล้าน！”

“หกล้าน！” ชิวกวางหมิงก็ไม่ยอม

“สิบล้าน！” หลี่ฝางก็พูดอย่างไม่แคร์

ชิวกวางหมิงได้ยินตัวเลขนี้ก็ลังเลขึ้นมา

ความเข้มแข็งทางเศรษฐกิจของตระกูลจอมยุทธเมื่อเทียบกับตระกูลนักธุรกิจนั้นอ่อนแอกว่าไม่น้อย แม้ว่าจะเป็นตระกูลชิว ก็เป็นเช่นนั้นเหมือนกัน

ดังนั้นเมื่อชิวกวางหมิงต้องเผชิญหน้ากับตัวเลขสิบล้านเลยลังเลอยู่ครู่ เพราะว่าฐานะทางเศรษฐกิจของตระกูลชิวเมื่อเทียบกับตระกูลนักธุรกิจระดับเดียวกันก็ห่างกันไกลอยู่

กับหลี่ฝางแบบนี้ ยิ่งไม่มีทางเทียบได้เลย

แต่แค่ชิวกวางหมิงไม่ยากจะขายหน้าต่อหน้าคนมากมายแบบนี้ จึงสงสัยเล็กน้อยที่หลี่ฝางพูดราคาสิบล้านออกมาได้อย่างสบายๆ แบบนี้ และกัดฟันพูด： “สิบห้าล้าน ถ้านายให้ราคาสูงกว่านี้ ฉันก็จะไม่สู้กับนายแล้ว”

“สิบหกล้าน” หลี่ฝางยิ้มเบาๆ และเสนอราคาอย่างชิลๆ

แม้ว่าความสามารถของหลี่ฝางในปัจจุบันจะมีน้อย แต่เงินที่หลี่ฝางมีอยู่นั้น มากกว่าชิวกวางหมิงเยอะมาก ตอนที่เพิ่งเริ่มมีตังค์ หลี่ฝางยังพกความกลัวที่จะจนไว้ และใช้เงินเปลืองหนักกว่าตอนนี้มาก

มาวัดการใช้เงินกับหลี่ฝาง ชิวกวางหมิงก็แค่ขี้ปะติ๋ว

เมื่อเห็นหลี่ฝางพูดเสนอราคาได้อย่างชิลๆ แบบนี้ ใจของชิวกวางหมิงก็สั่นอยู่ครู่

สิบล้าน มันไม่ใช่สิ่งที่จะควักออกมาได้ง่ายๆนะ ชายวัยกลางคนแซ่กู่คนนี้ ฐานะเบื้องหลังเกรงว่าจะไม่ธรรมดา

โดยเฉพาะท่าทีนิ่งเฉยนั่น เงินสิบล้านสำหรับเขาแล้วไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ฐานะทางเศรษฐกิจเบื้องหลังเขา เกรงว่าจะแข็งแกร่งกว่าตระกูลชิว

เมื่อคิดแบบนี้ ชิวกวางหมิงจึงยอมแพ้ และหันหลังจากไป

แต่หลังจากที่เขาเดินจากไปไกลแล้ว แต่จู่ๆ ก็หันกลับมามองหลี่ฝาง แสงประกายโหดเหี้ยมแว๊บเข้ามาในดวงตาของเขา