บทที่ 915 ศึกครั้งใหญ่

ถึงแม้รอบตัวพวกเขาจะมีคนล้อมอยู่เยอะ แต่กลับไม่มีใครกล้าออกมาพูดอะไร

ถึงยังไงความสามารถของชายร่างหนาสองคนนั้นไม่ธรรมดา และก็เป็นยอดฝีมือที่มีชื่อ และชายร่างหนาสองคนนั้นก็มีเหตุผลจริงๆ เป็นธรรมดาที่คนในลานนี้จะไม่อยากสอดมือเข้ามายุ่ง

“เอาล่ะ ไม่พูดพร่ำเพื่อแล้ว ราคาของแจกันโบราณนี้ของพวกเรา อย่างน้อยก็ต้องมากกว่าหนึ่งพันล้านขึ้น พวกเราก็ไม่รังแกเธอ เธอเอาเงินพันล้านมาชดใช้พวกเราก็โอเคแล้ว”

พูดอยู่ตั้งนาน ชายร่างหนาสองคนนั้นจู่ๆก็พูดขึ้น

“หนึ่งพันล้าน?”

เมื่อหยูหลิงฮุ่ยได้ยินก็ช็อกไปทันที นี่มันรีดไถเธอชัดๆ

ที่บ้านเธอก็ไม่ได้มีตังค์อะไร อาจจะใช้ฐานะของจอมยุทธ ทำธุรกิจเล็กน้อย เงินสิบล้านยังพอเอามาได้อยู่ แต่ว่าหนึ่งพันล้านมันไม่ใช่เรื่องที่เธอจะนึกถึงได้เลย

“ทำไม หามาไม่ได้?” สองพี่น้องก็สบตากัน และยิ้มฮี่ๆ พลางพูด： “หามาจ่ายไม่ได้ก็ได้ พวกเราพี่น้องก็เสียเปรียบหน่อย เธอก็เอาตัวมาแลกแล้วกัน！”

“แจกันใบนี้ฉันไม่ได้เป็นคนทำแตกสักหน่อย！” หยูหลิงฮุ่ยพูดขึ้นมาอย่างทนไม่ไหว “เห็นได้ชัดว่าพวกนายโยนมาเอง ฉันไม่ได้ไปแตะโดนสักนิดเดียว！”

ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว ว่าตนถูกสองพี่น้องมิจฉาชีพนี้เล่นงานแล้ว

“นี่เธอหมายความว่าไง จะบอกว่าพวกเราสองคนขู่กรรโชกเธอหรือไง！” ทันใดนั้นสองพี่น้องก็แสดงสีหน้าเหี้ยมโหด “ได้ เธอเอาหลักฐานออกมา พวกเราก็จะรับ หามาไม่ได้ เธอก็ไม่ต้องไปไหนเลย！”

“นาย คนรอบข้างเขาเห็นกันหมดแล้ว!” หยูหลิงฮุ่ยพูดอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรม

“ใครเห็นกัน? ใครเห็น!” สองพี่น้องเงยหน้ามองไปรอบๆ นัยน์ตาโหดเหี้ยมอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ และข่มขู่ชัดๆ

“ใครเห็นก็ก้าวออกมาเป็นพยานให้แม่สาวคนนี้หน่อย!”

หยูหลิงฮุ่ยอดไม่ได้ที่จะมองไปรอบๆ ด้วยสายตาอ้อนวอนให้คนออกมาเป็นพยานให้เธอ

ถึงยังไง เมื่อกี้ก็เห็นได้ชัดว่าเขาทำเอง ต้องมีคนไม่น้อยที่เห็นฉากนี้

แต่ความหวังของเธอกลับพังไม่เป็นท่า คนรอบข้างมากมายขนาดนี้ แต่ไม่มีใครสักคนกล้าออกมายันกับชายร่างหนาสองคนนี้เลย

ในใจของหยูหลิงฮุ่ย ก็ค่อยๆ สิ้นหวังลง

“เป็นไงน้องสาว” ชายร่างหนาสองคนยิ้มอย่างดุร้ายและถาม “ตอนนี้เธอควรจะยอมรับได้แล้วใช่มั้ย? ชดใช้เงินมาซะดีๆ หรือไม่ก็เอาตัวมาแลก เธอเลือกเอาเองแล้วกัน!”

หลี่ฝางที่เห็นภาพนี้ ก็ตัดสินใจว่าจะเข้าไปช่วยหยูหลิงฮุ่ยสักครั้ง