บทที่104 ตู้เฟยกลับมาแล้ว

บทที่104 ตู้เฟยกลับมาแล้ว

หลังจากฟ้าสาง ร้านสโมบาร์ก็ถูกตำรวจปิดล้อมเพื่อตรวจค้น

“เมื่อคืนมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？” ในโรงพยาบาล หลี่ฝางมองถังหยู่ซวนก่อนจะถามขึ้น

ถังหยู่ซวนส่ายหัว： “ฉันรู้แค่ว่าหลี่หลงกับพี่เฉียง เมื่อคืนถูกฆ่าแล้ว จางกงหมิงน่าจะเป็นคนทำ”

“พี่หมิงงั้นเหรอ？เขาฆ่าหลี่หลงกับต้าเฉียงไปทำไม？” หลี่ฝางขมวดคิ้วเป็นปม ก่อนจะพูดขึ้นด้วยความไม่เข้าใจ

“หลี่ฝาง คุณว่าคนที่ลักพาตัวภรรยาของพี่หมิงไป หลี่หลงกับต้าเฉียงจะเป็นคนบงการอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า？” ถังหยู่ซวนพูดว่า： “ฉันได้ยินเพื่อนร่วมงานของฉัน ในช่วงสุดท้าย ต้าเฉียงทำตัวลับล่อๆ เหมือนจะมีเรื่องอะไรสำคัญๆ ปิดบังอยู่”

“แถมยังใกล้ชิดกับหลี่เทียนอีก”

“พี่เฉียงเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น คืนนั้นที่บาร์ จางกงหมิงทำเขาขนาดนั้น เขาจะต้องแค้นแน่นอน”

ถังหยู่ซวนคิดฟุ้งซ่าน ก่อนจะพูดความจริงออกมา

หลี่ฝางคิดไป ก็รู้สึกว่ามีเหตุผล

“ถ้าเกิดพวกเขาไม่ได้บงการอยู่เบื้องหลัง พี่หมิงเองก็คงไม่ลงมือร้ายแรงขนาดนั้น” หลี่ฝางคิดไปด้วยความกลัว

หลี่หลงกับต้าเฉียงยังมีชีวิตดีๆ อยู่เลย อยู่ๆ ก็มาตายแบบนี้

“แล้วตอนนี้พี่หมิงล่ะ เขาถูกตำรวจจับไปหรือเปล่า？” หลี่ฝางถามขึ้นด้วยความตึงเครียด

ถังหยู่ซวนส่ายหัว： “ฉันไปสืบมา เหมือนกับว่าเมื่อคืนพี่หมิงจะหนีไปแล้ว”

“พี่หมิงไม่ได้โง่ เขาฆ่าคนไป ก็ต้องหนีอยู่แล้ว” ถังหยู่ซวนพูด： “แต่เมื่อวานตำรวจไปจับคนหนึ่งได้ที่ร้านสโมบาร์ เหมือนกับว่าเขาจะเป็นลูกน้องของพี่หมิง เขาสารภาพชื่อคนร้ายจนหมด”

“ชายใส่ต่างหูคนนั้น หลี่ฝาง คุณน่าจะจำได้นะ？” ถังหยู่ซวนถามขึ้น

“เขาเหรอ？” หลี่ฝางเคยเจอหลายครั้งมาก เลยจำได้โดยปริยาย

หลี่ฝางพูดขึ้นด้วยความสงสัยว่า： “คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นคนที่ซื่อสัตย์ขนาดนี้ แบกรับถึงสองชีวิตเอาไว้ด้วยกัน”

“นั่นสิ เกรงว่าเขาจะได้กินลูกปืนน่ะ” ถังหยู่ซวนถอนหายใจ： “สังคมในตอนนี้ คนที่จะซื่อสัตย์เหมือนกับชายที่ใส่ต่างหูเหลือน้อยมากแล้ว”

“คุณไม่ได้เป็นแบบนั้นเหรอ？” หลี่ฝางมองถังหยู่ซวน： “เมื่อวานถือเงินอยู่ห้าล้าน คุณก็ไม่ได้หนีไปใช่ไหม？”

ถังหยู่ซวนส่ายหัว： “ฉันแค่ไม่ได้คดโกงอะไร แต่ชายที่ใส่ต่างหูนั่นซื่อสัตย์จริงๆ เพื่อพวกพ้อง ก็ยอมเอาชีวิตมาแลก”

“เห้อ”

หลี่ฝางถอนหายใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ

วันต่อมา ก็เป็นวันธรรมดาๆ

พี่ชิงชิงหนีไปอีกแล้ว และก็ไม่รู้ว่าไปที่ไหน

พี่หมิงออกไปแล้ว ถูกมู่เสี่ยวไป๋รับไป เพียงแต่หลี่ฝางยังรู้

เมื่อผ่านไปสิบกว่าวัน แผลที่ท้องของหลี่ฝาง ก็กลับมาดีขึ้นมาก

ในเวลาสิบกว่าวันนี้ อารมณ์ความรู้สึกของหลี่ฝางกับลู่หลุ่ย ก็ดีขึ้นไม่น้อยเลย

คะแนนสอบเข้ามหาลัยออกมาแล้ว หลี่ฝางไม่ได้สอบตั้งหลายวิชา คะแนนเลยออกมาเละเทะ ถ้าเกิดว่าจะพูดถึงการเลือกมหาลัย แม้แต่มหาลัยระดับสามก็ยังไม่เอาเขาเลย

แต่ทว่าหลี่ต๋าคางเองก็ไม่ได้สนใจแล้ว มหาลัยในเมืองเอกต่างๆ ก็ให้หลี่ฝางเป็นคนเลือก

แต่หลี่ฝาง กำลังรอลู่หลุ่ยเลือกอยู่ ลู่หลุ่ยไปที่มหาลัยไหน หลี่ฝางเองก็จะไปที่มหาลัยนั้น

ตอนที่ออกจากโทรพยาบาลนั้น ตู้เฟยเองก็มาด้วย

ด้านหลังของตู้เฟยมีบอดี้การ์ดสองคนตามมา

“แม่งเอ้ย ยังกล้ามาอีกเหรอ？” เมื่อเห็นตู้เฟย ถังหยู่ซวนก็เดินเข้าไปหาด้วยความเย็นชา

แต่ยังไม่ทันเดินเข้าไปใกล้ตู้เฟย ก็ถูกบอดี้การ์ดขวางถังหยู่ซวนเอาไว้

“จะทำอะไร นี่มันเพื่อนของฉัน” ตู้เฟยดุออกไป จนบอดี้การ์ดสองคนนั้นถอยไป

จากนั้น ตู้เฟยยิ้ม พลางมองถังหยู่ซวนแล้วพูด： “ถังหยู่ซวน คุณไปอยู่กับพวกเกเรพวกนั้นมันหมายความว่าอย่างไรกัน มากับฉันดีกว่า ถ้าคุณไปกับฉัน คุณไม่ต้องทำอะไรเลย ฉันจะให้คุณเดือนละสามพัน เป็นไง？”

“บ้าเหรอ ถึงจะให้สามหมื่น ก็ไม่มีทางหักหลังหลี่ฝาง” ถังหยู่ซวนพูดเสียงเย็นชา

“โง่ฉิบหายเลย” ตู้เฟยมีสีหน้าจริงจังขึ้น

“ถังหยู่ซวน พ่อคุณเป็นคนส่งของใช่ไหม？” ตู้เฟยถาม

“คุณถามทำไม？” ถังหยู่ซวนถามขึ้นมา

“ไม่ทำไมหรอก ก็แค่ถามไปงั้นแหละ ยังดีที่เจ้าของของบริษัทนั้นมีสัมพันธ์ที่ดีต่อครอบครัวของฉัน อยากให้ฉันไปทักทายหน่อยไหม ให้เขาดูแลพ่อของคุณให้ดีๆ หน่อย？” ตู้เฟยพูดด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“มีเรื่องอะไรคุณก็มาหาฉัน ถ้าเกิดคุณกล้ามาแตะต้องพ่อของฉัน ฉันจะฆ่าคุณให้ตายเลย！” ถังหยู่ซวนขู่ด้วยความเย็นชา

ตู้เฟยหัวเราะหึๆ โดยที่ไม่มีความกลัวเลยแม้แต่น้อย