บทที่129 หลินชิงชิงโทรมา

บทที่129 หลินชิงชิงโทรมา

เจ้าพวกนี้ในผับต่างวิ่งเข้ามา ยืนด้านหลังหลี่ฝางกับถังหยู่ซวน

มู่เสี่ยวไป๋เห็นฉากนี้ สีหน้าหม่นลงทันที ที่นี่คือตงไห่ ไม่ใชถิ่นเขา

“อยากสร้างปัญหาเหรอ！” ถังหยู่ซวนมองมู่เสี่ยวไป๋อย่างเซ็งๆ

สีหน้ามู่เสี่ยวไป๋ยิ่งดูแย่ยิ่งขึ้น ลูกน้องเขา กลับไม่ขี้ขลาด แค่มู่เสี่ยวไป๋พูดมา พวกเขาก็กล้าลงมือ

แต่มู่เสี่ยวไป๋ไม่กล้าพูด

ก่อเรื่องที่นี่ จะทำให้ถังหยู่ซวนไม่พอใจได้ มู่เสี่ยวไป๋ไม่อยากผิดใจต่อถังหยู่ซวน

มู่เสี่ยวไป๋พูด： “ผมจะกล้าก่อเรื่องในถิ่นพี่ถังได้ไง ผมมาเพื่อเข้าร่วม”

“พี่ถัง？ใครพี่ถังของคุณ อย่ามาตีสนิทผมนักเลย” ถังหยู่ซวนขมวดคิ้ว ถาม： “คุณชื่อมู่เสี่ยวไป๋ใช่ไหม？”

“ใช่ ผมเอง” มู่เสี่ยวไป๋เลิกคิ้วขึ้นอย่างดีใจ： “พี่ถัง คุณรู้จักผมเหรอ！”

“ผมหาคุณมานานแล้ว！”

ถังหยู่ซวนพูดจบ ยกขาขึ้นไปเตะ มู่เสี่ยวไป๋เวลานี้ยังไม่ทันป้องกัน ถูกเตะล้มไปที่โซฟา

“ก็ขยะอย่างคุณที่แทงเพื่อนรักผมไง！ผมหาคุณมานานแล้ว คิดไม่ถึงว่าวันนี้คุณจะมาหาถึงที่เองเลย！” ถังหยู่ซวนยกหมัดขึ้นต่อยไปอีก

หมัดนี้ปล่อยไป ก็ถูกมู่เสี่ยวไป๋ยื่นไปคว้า

มู่เสี่ยวไป๋ร้องเสียงดัง： “แม่งเอ๊ยไม่ทำธุรกิจแล้วหรือไง ผมมากินเหล้าร้านคุณ มาสถานที่ของคุณนะ”

“ผมคือลูกค้า ลูกค้าคือพระเจ้า แม้แต่พระเจ้าคุณก็ทำร้ายเหรอ！”

มู่เสี่ยวไป๋จงใจร้องเสียงดัง เพื่อให้คนเยอะๆ ได้ยิน

แต่ผับก็เสียงดังอยู่แล้ว นอกจากโต๊ะรอบๆ ใครจะได้ยิน？

เสียงของDJดังขนาดนั้น อยู่ตรงหน้าเสียง คอของมู่เสี่ยวไป๋ก็ไร้ประโยชน์

“พระเจ้าแม่คุณสิ！”

มืออีกข้างของถังหยู่ซวนถือขวดเหล้า ทุบใส่ตัวมู่เสี่ยวไป๋โดยตรง： “ผมไม่สนใจพระเยซู และก็ไม่เชื่อเรื่องพระเจ้าอะไรทั้งนั้น”

มู่เสี่ยวไป๋ถูกทำร้าย คนข้างๆ เขาก็ขยับตัว จะพุ่งไปจัดการถังหยู่ซวน

พวกโหจื่อไม่ใช่ไม่ยอมทำงาน พวกเขาถือกระบองไฟฟ้า พุ่งเข้าไป

เสียงกระบองไฟฟ้าดังขึ้นเอี๊ยดอ๊าด ไม่ถึงหนึ่งนาที คนที่มู่เสี่ยวไป๋พามา ต่างถูกพวกโหจื่อจัดการเรียบ

ถังหยู่ซวนโหดร้ายมาก คนเดียวก็จัดการมู่เสี่ยวไป๋ได้

หลี่ฝางและพวกโหจื่อยืนอยู่หลังถังหยู่ซวน กดมู่เสี่ยวไป๋ไปบนโซฟา พอโจมตีไปแรงๆ เสร็จ ถังหยู่ซวนยืนขึ้นตรง พูด： “เหนื่อยจะตาย！”

พูดจบ ถังหยู่ซวนก็เตะมู่เสี่ยวไป๋

มู่เสี่ยวไป๋ถูกเตะไม่เบา ทั้งหน้าก็บวมขึ้นมา

“หายโกรธยัง？” ทำร้ายเสร็จ ถังหยู่ซวนหันไปมองหลี่ฝาง ถาม

หลี่ฝางคิดในใจ หายโกรธนะหาย แต่ทำร้ายลูกค้าในสถานที่ของตัวเอง ที่จริงไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่

พวกโหจื่อเพิ่งลงมือไป ลูกค้ารอบๆ ต่างล้อมกันเข้ามา แม้แต่โหจื่อก็ยังสวมชุดทำงานอยู่

พนักงานคนนี้ทำร้ายลูกค้า นี่มันเรื่องอะไรกัน！

หลี่ฝางพูดเบาๆ ： “ถังหยู่ซวน แบบนี้จะส่งผลเสียต่อผับนะ”

ลูกค้าที่ล้อมวงกันเข้ามานี้ ต่างยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่าย คิดว่าถ่ายเสร็จ ก็จะส่งแชร์อัปโหลดลงกันมั่วแน่ๆ

โมเมนต์ ฟอรั่มต่างๆ แบบนี้

โมเมนต์ไม่เป็นอะไรหรอก ยังไงส่งผลกระทบก็มีจำกัด

แต่อัปลงเวยป๋อ ในฟอรั่มต่างๆ หากทำการแชร์เป็นจำนวนมาก ก็จะส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงอันแย่ต่อผับ

ถังหยู่ซวนสมองแล่นขึ้นมาเฉียบพลัน ชี้ไปที่มู่เสี่ยวไป๋พูด： “นี่คือจุดจบที่ไม่มีเงินจ่ายตังค์”

“ไม่มีเงินจ่ายตังค์ก็แล้วไปนะ ยังกล้าว่าพนักงานของพวกเราอีก ใส่ร้ายว่าพวกเราขายเหล้าปลอม ห่า กวนตีนจริงๆ ！” ถังหยู่ซวนสบถแรงๆ ใส่

“นั่นสมควรแล้ว ใครไม่รู้บ้างว่าเจ้าของผับนี้รวยน่ะ จะขายเหล้าปลอมได้ไงกัน？” มีลูกค้าพูด

ตั้งแต่เปิดรีสอร์ตกับสวนสนุกอย่างเป็นทางการ เศรษฐีลึกลับก็ไม่ใช่เรื่องข่าวลืออีกต่อไป

ทุกคนต่างก็รู้ ผับนี้ เป็นหนึ่งในธุรกิจของเศรษฐีลึกลับ

เศรษฐีลึกลับคนนั้นลงทุนไปกว่าหลายหมื่นล้าน จะเปิดผับ แล้วขายเหล้าปลอมได้ไงกัน？ทุกคนต่างไม่เชื่อ

“ไม่มีเงินก็อย่ามากินเหล้าสิ เป็นถึงกลุ่มคุณชายขนาดนี้ ไม่อายคนเหรอไง！”

：