บทที่197 คุณชายใหญ่ของเมืองหลวงมา

บทที่197 คุณชายใหญ่ของเมืองหลวงมา

สายตาของฉินจื่อยี่ดีจริงๆ อยู่ห่างกันไกลขนาดนั้น ก็มองออกว่าเป็นเบนท์ลีย์ของสวีเถิงเฟย

“ในที่สุดก็มาแล้ว”หลี่ฝางกัดฟันพูด

สองวันนี้ ถือว่าทำเอาหลี่ฝางอัดอั้นมาสุดๆ

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อคืน ถ้าไม่ใช่หวงว่างโก๋มาช่วย ขาของตัวเองได้ถูกหลิวเหล่าซานตัดขาดแน่

และผู้ร้ายของทั้งหมดนี้ ก็คือไอ้ระยำสวีเถิงเฟยนี่

“อย่าใจร้อน เขาหมาป่ามีกฎของเขาหมาป่า ตอนนี้คุณจัดการเขาไม่ได้”

ฉินจื่อยี่พูดกับหลี่ฝาง：“ก่อนที่การแข่งรถที่เขาหมาป่าจะจบ ใครก็ตามลงมือทำร้ายคนอื่นไม่ได้”

“นั่นคือกฎของพวกคุณนักแข่งรถ ไม่ใช่กฎของผม”หลี่ฝางขมวดคิ้วพูด

ตามองรถของสวีเถิงเฟยที่เข้ามาใกล้เรื่อยๆ หลี่ฝางระงับความโมโหของตัวเองไว้ไม่อยู่

สวีเถิงเฟยลงจากรถ หลี่ฝางก็จะพุ่งเข้าไป

เวลานี้ ส้าวส้วยก็ดึงแขนของหลี่ฝางไว้ ส่ายหน้าให้เขา：“เจ้านาย เคารพกฎของเขาหมาป่าเถอะ”

ไม่รู้ทำไม คำพูดของฉินจื่อยี่ หลี่ฝางถึงไม่เอามาใส่ใจเลย

แต่ตอนที่ส้าวส้วยพูดประโยคนี้ หลี่ฝางกลับฟังอย่างไม่รู้ตัว

ใบหน้าที่ไม่จริงจังของส้าวส้วย จู่ๆก็ซีเรียสขึ้นมา

จากใบหน้าของส้าวส้วยหลี่ฝางก็รู้สึกได้ ตัวเองอย่าไปทำอะไรบุ่มบ่ามดีกว่า

เขาหมาป่าไม่ใช่ถิ่นของคนๆหนึ่ง แต่เป็นถิ่นของคนกลุ่มหนึ่ง

ทำลายกฎของเขาหมาป่า เท่ากับว่าเป็นศัตรูกับทุกคนในที่นี้

หากแบบนั้น ก็เท่ากับว่าดึงดูดความเกลียดชังของทุกคน

ด้านหลังของสวีเถิงเฟย ตามมาด้วยเบนซ์Coupeคันหนึ่ง

ตู้เฟยก็มาแล้ว ด้านหลังเขา ยังมีเซี่ยลู่ตามมาด้วย

นอกจากเซี่ยลู่ จางเชี่ยนกับหลิวเฉียวเฉียวก็มาด้วย

จางเชี่ยนตามโจวเจ๋มา หลิวเฉียวเฉียวตามส้งเสียงมา

ผู้หญิงสามคน แต่ละคนต่างอ่อยลูกเศรษฐีคนหนึ่งได้ทั้งนั้น

พอหลี่ฝางมองเห็น ก็ยิ้มเบาๆ

มองสวีเถิงเฟย หลี่ฝางก็ถามอย่างดูถูก：“เบนท์ลีย์ก็เข้าร่วมแข่งรถได้เหรอ？”

“สวีเถิงเฟยไม่ได้มาร่วมแข่งรถ มองเห็นรถด้านหลังเขาไหม？”ฉินจื่อยี่ชี้ไปที่ลัมโบร์กีนีคันนั้น

“สวีเถิงเฟยมาเป็นเพื่อนเขา”ฉินจื่อยี่พูด

ลัมโบร์กีนี？

หลี่ฝางมองรถคันนี้ที่ราคาไม่ใช่ถูกๆ ก็คิ้วขมวดหน่อยๆ：“เขาคือใคร？”

“ได้ยินว่าเป็นทางเมืองหลวงมา เป็นคนใหญ่โต แต่ว่าเป็นใครนั้น ผมก็ไม่รู้”ฉินจื่อยี่ส่ายหน้า พูด

สีหน้าหลี่ฝางเปลี่ยนไป พูด：“เขาคือใครก็ยังสืบไม่ได้？”

ฉินจื่อยี่พูด：“ใช่ สืบไม่ได้”

หลี่ฝางมองลัมโบร์กีนี จ้องอยู่สักพัก

อำนาจของตระกูลฉินที่เมืองเอก ไม่เป็นสองรองใคร

ฉินจื่อยี่ดันสืบไม่ได้ว่าคนในรถนั้นคือใคร ก็หมายความว่าตัวตนของคนๆนี้ นั้นพิเศษมาก

“ถึงจะสืบไม่ได้ว่าใคร ชื่ออะไร แต่ก็เดาออกว่าเขาคือคุณชายสักคนของสี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองหลวง”ฉินจื่อยี่พูด：“ส่วนเป็นใครนั้น ก็ไม่รู้สิ”

“ผมให้คนไปสืบมา ก็สืบไม่ได้ว่าตระกูลสวีกับตระกูลใดในเมืองหลวงมีความเกี่ยวข้องอะไรกัน”

“อีกอย่าง รถนี้ไม่มีถ่ายรูปไว้ ก็ไม่สามารถไปตามสืบที่มาที่ไปของรถได้”

ฉินจื่อยี่พูด คิ้วก็ขมวด：“ไม่ใช่แค่ผม ทุกคนในที่นี้ ต่างไม่รู้จักเขา”

“ความเป็นไปได้ที่จะรู้ว่าเขาคือใคร ก็น่าจะมีแค่สวีเถิงเฟยแหละ”

“สวีเถิงเฟยไปเกี่ยวข้องกับคนที่สุดยอดคนนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน？”พูดไป ฉินจื่อยี่ก็อิจฉาหน่อยๆ

ยังไงคุณชายทั้งสี่ของเมืองหลวง ก็เป็นคุณชายที่มีชื่อเสียงที่สุดของทั้งประเทศ

ไม่ใชแค่รวย แต่ยังมีอำนาจ

แค่ออกมาสักคน ก็ข่มบรรดาลูกคนรวยทุกคนของเมืองเอกไว้ได้หมด

“เขามาแข่งรถเหรอ？”หลี่ฝางถาม

“ใช่ เขาไม่ใช่แค่มาร่วมแข่งรถธรรมดาๆแบบนั้น แต่ยังมีรางวัลใหญ่ด้วย ถ้าใครชนะเขาได้ ลัมโบร์กีนีของเขา ก็เป็นของคนนั้น”ฉินจื่อยี่หัวเราะ ใบหน้าของเขาแสดงถึงความมั่นใจ

ยังไง เทคนิคขับรถของเขา ก็ไม่เป็นสองรองใครในเมืองเอก

เมื่อก่อนยังมีมู่เหวินตงอีกคนที่เทียบกับเขาได้ ตอนนี้มู่เหวินตงพิการไปแล้ว ดังนั้น ฉินจื่อยี่ก็มั่นใจสุดๆว่า จะชนะลัมโบร์กีนีของชายลึกลับได้

หลี่ฝางตะลึงหน่อยๆ คุณชายของเมืองหลวงที่มานี้ร่ำรวยเอาแต่ใจจริงๆ