บทที่196 สวีเถิงเฟยมาแล้ว

บทที่196 สวีเถิงเฟยมาแล้ว

“เชื่อสิ เชื่อสิ จะไม่เชื่อได้ไงกัน？”ฉินจื่อยี่รีบพูดปฏิเสธ

ล้อเล่นบ้าอะไรเนี่ย？

จ้าวเสี่ยวตาวถือว่าอยู่ในแวดวงลูกเศรษฐี ฝีมือต่อสู้ถือว่าใช้ได้

แม้แต่เขายังถูกทำร้ายจนกระอักเลือด แล้วฉินจื่อยี่ยังจะกล้ารับคำท้าได้ไง？

“เทควันโดของจ้าวเสี่ยวตาวสุดยอดมาก ถูกคุณโจมตีจนแพ้ได้ไงนะ”ฉินจื่อยี่ยังคงไม่ค่อยจะเชื่อ

“หมัดเท้าปักบุปผาก็จอดแล้ว”หลี่ฝางพูดอย่างเหยียดหยาม

ส้าวส้วยืนอยู่ข้างๆ ก็ไม่ได้เปิดโปงหลี่ฝาง

เจ้านายชอบเสแสร้ง ก็ให้เขาเสแสร้งไปเถอะ

ถ้าส้าวส้วยเปิดโปงต่อหน้า ก็เท่ากับฉีกหน้าของหลี่ฝาง

แล้วจะน่าอายแค่ไหน？

ฉินจื่อยี่มองหลี่ฝางด้วยสีหน้าตกใจ เขากำลังคาดเดาตัวตนของหลี่ฝาง

ถึงแม้ฉินจื่อยี่ไม่เข้าใจหลี่ฝาง แต่เข้าใจน้องสาวของตัวเอง

ฉินวี่เฟยน้องสาวของตัวเอง เป็นคนสายตาเฉียบคม

เธอแนะนำหลี่ฝางให้ตัวเอง งั้นหลี่ฝางจะต้องมีอะไรที่ไม่ธรรมดา

ฉินจื่อยี่มองสายตาของหลี่ฝาง ไม่เหมือนเดิมโดยสิ้นเชิง

……

เวลานี้ เขาหมาป่าก็เริ่มมีคนเข้ามาเรื่อยๆ

“สวีเถิงเฟยยังไม่มาอีก？”

หลี่ฝางมองไปรอบๆ ก็ไม่เห็นเงาของสวีเถิงเฟย

ฉินจื่อยี่พูด：“วางใจเถอะ ก่อนสี่ทุ่ม สวีเถิงเฟยจะต้องมา”

“เพราะสี่ทุ่ม เขาหมาป่าจะปิดเขา ถึงตอนนั้น ไม่ว่ารถใดๆก็เข้ามาไม่ได้”ฉินจื่อยี่พูด

“เพื่อนผม ผมไปทักทายพวกเขาก่อน”พูดจบ ฉินจื่อยี่ก็เดินออกไป

ฉินจื่อยี่ในฐานะที่เป็น ลูกเศรษฐีที่มีชื่อเสียงในแวดวง จึงมีเพื่อนไม่น้อย

หลี่ฝางกลับมองเห็นคนหน้าคุ้นๆไม่น้อย ครั้งที่แล้วคนพวกนั้นที่เข้าร่วมงานเลี้ยงรีสอร์ต ส่วนมากก็มาที่นี่

มีมาคนมาแข่งรถ ส่วนมากคนมาเพื่อหาเพื่อน

ยังไงมีเพื่อนเยอะคอนเนคชั่นก็จะเยอะ

สายตามองคนที่มากขึ้นเรื่อยๆ และตอนนี้ ภาพสีขาวก็พุ่งเข้ามาในสายตาทุกคน

“ทำไมถังหยู่ซวนก็มาล่ะ？”

ถังหยู่ซวนขับปอร์เช่918ของตัวเอง ปรากฏตัวที่เขาหมาป่า

ตอนที่เห็นถังหยู่ซวน หลี่ฝางก็ยังแปลกใจหน่อยๆ

ยังไงก่อนหน้านี้ที่รีสอร์ต หลี่ฝางก็ยังจำได้ว่า เผชิญหน้ากลุ่มคนที่รายล้อมไปด้วยลูกเศรษฐี ถังหยู่ซวนก็ตกใจหนี

แต่ครั้งนี้ จู่ๆเขาก็มา

และการมาของเขา ก็ดึงดูดคนจับตามองไม่น้อย

ตามไปกับถังหยู่ซวน แล้วก็มีส่งเสียงกับโจวเจ๋อีกสองคน

หลี่ฝางเตรียมจะไปหาถังหยู่ซวน จู่ๆผู้หญิงสวมต่างหูก็เดินเข้ามา

“คุณจริงๆด้วย！”

“ฉันคิดว่าตัวเองมองผิดซะอีก”

ผู้หญิงสวมต่างหูมองหลี่ฝางอย่างแปลกใจ：“คุณมาอยู่นี่ได้ไง？เมื่อก่อนทำไมไม่เคยเห็นคุณ”

“ฉันได้ยินว่าคืนนี้มีคนแข่งรถที่เขาหมาป่า ก็เลยมาร่วมสนุกสักหน่อย”หลี่ฝางพูด

“ฟังคุณพูดแล้ว เหมือนคุณจะมาที่เขาหมาป่าบ่อยๆ”หลี่ฝางมองผู้หญิงสวมต่างหูอย่างดีใจ

ผู้หญิงสวมต่างหูหัวเราะ พูดอย่างภูมิใจ：“ไม่บ่อยหรอก ทุกเดือนพี่สาวจะมา”

“หลี่ฝาง คุณมาที่นี่ครั้งแรก เพิ่งมาที่เขาหมาป่า แต่ทำเรื่องอะไรมั่วๆล่ะ ฉันบอกคุณให้นะ คืนนี้ที่มาเขาหมาป่า ต่างเป็นคนมีสถานะทั้งนั้น”ผู้หญิงสวมต่างหูพูดกับหลี่ฝาง

หลี่ฝางพยักหน้า ถามผู้หญิงสวมต่างหู：“คุณก็เป็นนักแข่งรถเหรอ？”

“ฉันไม่ใช่ แฟนฉันต่างหากล่ะ”ผู้หญิงสวมต่างหูพูดไปยังที่ไม่ไกลจากตรงนั้น แล้วผู้ชายคนหนึ่งก็เดินเข้ามา

“แนะนำให้คุณรู้จัก หลิวจินหยาง แฟนฉันเอง”ผู้หญิงสวมต่างหูพูดแนะนำ

“หมองหมอง เด็กคนนี้ใคร？”หลิวจินหยางมองหลี่ฝาง ใบหน้าไม่ค่อยพอใจ

“เพื่อนนักเรียนฉันเอง หลี่ฝาง”ผู้หญิงสวมต่างหูพูด：“และก็เป็นแฟนของเพื่อนสนิทฉัน”

“ก็ลู่หลุ่ยคนนั้นไง ครั้งที่แล้วที่กินข้าวด้วยกันน่ะ”เงียบไป ผู้หญิงสวมต่างหูก็พูดเสริม

หลิวจินหยางได้ยินคำนี้ ก็ขมวดคิ้ว：“เขาคือแฟนของลู่หลุ่ย？”

“ห่า ลู่หลุ่ยตาบอดเหรอไง？”หลิวจินหยางพูดตรงๆ

ตอนนั้นหลี่ฝางก็โมโห เขาเดินก้าวเข้ามา พูดกับหลิวจินหยาง：“แม่เอ๊ยพูดอะไรน่ะ”

“ผมบอกว่าคุณไม่เหมาะสมกับลู่หลุ่ยไง ทำไม？”