บทที่22 ใส่ร้าย

บทที่22 ใส่ร้าย

ถึงห้อง หลี่เสี่ยวเสี่ยวก็จงใจอ่อยหลี่ฝาง ดีดดิ้นแป๊บหนึ่ง แล้วก็ดึงสายเสื้อในตัวเองลง แล้วแป๊บหนึ่งหลี่ฝางก็ทนไม่ไหว

หลี่ฝางดึงหลี่เสี่ยวเสี่ยวไปที่เตียงอย่างร้อนใจ ถอดเสื้อของเธอ

แต่คืนนี้ หลี่ฝางกับหลี่เสี่ยวเสี่ยวไม่ได้เกิดอะไรขึ้นจริงๆ สาเหตุเพราะหลี่เสี่ยวเสี่ยวประจำเดือนมา

วันถัดมาตู้เฟยขับปอร์เช่คันหนึ่งไปโรงเรียน ลงจากรถก็ถูกพวกนักเรียนล้อมไว้

“พี่เฟย คุณขับปอร์เช่แล้ว นี่มันเท่าไหร่กันเนี่ย？”

“พี่เฟย พาผมไปนั่งรถเล่นเมื่อไหร่ ผมยังไม่เคยนั่งปอร์เช่เลยนะ”

ตู้เฟยยิ้มอย่างสุขสมหวัง： “พูดดีนี่ รอมีโอกาสจะพาพวกคุณไปนั่งรถเล่น แต่รถผม พาสาวสวยไปได้เท่านั้นนะ”

โจวหยางผ่านมาก็มอง นี่ไม่ใช่รถของพี่ชายฝั่งพ่อของตัวเองหรอกเหรอ กลายเป็นของตู้เฟยตั้งแต่เมื่อไหร่？

ที่จริงนี่เป็นรถมือสองที่ตู้เฟยซื้อมาจากโจวเจ๋ แค่ห้าแสนหยวน

แน่นอน สำหรับนักเรียนแล้ว ซื้อรถไปห้าแสน ถือว่าเป็นตัวเลขที่นับไม่ถ้วนเชียว

เห็นหลี่ฝาง ตู้เฟยก็โบกมือทักทาย เรียกเขา： “หลี่ฝาง รถนี้เป็นไงบ้าง？”

“ก็ได้นะ” หลี่ฝางวิจารณ์ไปเรียบๆ

“ฮ่าฮ่า ผมรู้ว่าในใจคุณต้องอิจฉาแน่นอน จะบอกให้นะ ผมซื้อคันนี้ได้ ก็เป็นเพราะมีคุณเป็นส่วนช่วย” ตู้เฟยคิดว่าหลี่ฝางจะโกรธ แต่คิดไม่ถึงว่าหลี่ฝางทำเหมือนกับไม่ได้ยิน หมุนตัวออกไป

“แม่งเอ๊ย รอผมได้โอกาสก่อน จะต้องจัดการเขาสักครั้ง” มองไปที่แผ่นหลังหลี่ฝาง ตู้เฟยพูดอย่างเยือกเย็น

สองสามวันนี้ ตู้เฟยอยู่ในเงื้อมมือของหลี่ฝางอยู่ในหลายครั้ง แต่ต้องอัดอั้นไว้มากๆ

“ผมจะคอยดูว่าต่อไปคุณจะเป็นไง！” ตู้เฟยคิดว่าหลี่ฝางไม่มีเงินแล้ว ในใจก็ผ่อนคลายอย่างมาก

เวลาหนึ่งวัน ตู้เฟยแทบจะได้รับการยกยอต่อผู้คนมากมาย ก็แค่ตอนที่เข้าเรียนคาบพละ ตู้เฟยพาจางเสี่ยวเฟิงกับเกาเสิ้งไปหาหลี่ฝางเจอ ขวางทางที่เขาจะไป “หลี่ฝาง เอาโทรศัพท์ผมคืนมา”

“คุณหาผิดคนแล้ว โทรศัพท์ไม่ได้อยู่ที่ผม” หลี่ฝางดันตู้เฟยออก

“ห่าเอ๊ย ชักจะกล้ายิ่งใหญ่ขึ้นแล้วจริงๆ ยังจะกล้ายุ่งกับผมอีก ลองมายุ่งกับผมอีกไหมล่ะ？” ตู้เฟยจ้องหลี่ฝางอย่างเยือกเย็น พูดขู่： “เชื่อไหมว่าผมจะตัดนิ้วของคุณให้แยกจากกันหมด？”

“งั้นคุณเชื่อไหมว่าตอนนี้ผมก็จะโทรหาพี่สาวผม？” หลี่ฝางไม่กลัวตู้เฟยหาเรื่อง

มีลูกสาวของลูกพี่หลินคุ้มครอง หลี่ฝางสามารถทำตัวกร่างในโรงเรียนได้

“ห่า หลี่ฝาง คุณมันหน้าไม่อายเสียจริง ต้องให้ผู้หญิงมาคุ้มกัน คุณมันต่างอะไรกับแมงดาเกาะผู้หญิงกันล่ะ” ตู้เฟยทำอะไรหลี่ฝางไม่ได้ จึงได้แต่ก้าวร้าวใส่

หลี่ฝางไม่หลงกล เขาหันออกเดินออกไป

หลี่ฝางหมดคำพูด ตู้เฟยโกงตัวเองไปหลายแสน ยังจะสนแค่โทรศัพท์เครื่องเดียวอีก？

หรือว่าโทรศัพท์นี้มีอะไรที่รู้ไม่ได้？

หลี่ฝางหามุมที่ไม่มีคน เอาโทรศัพท์ตู้เฟยออกมา เปิดมาดู ที่แท้ ในโทรศัพท์ก็มีความลับมากมาย

“ห่าเอ๊ย！”

หลี่ฝางตะลึงทันที คลิปพวกนี้ต่างเป็นที่ตู้เฟยแอบถ่าย เป็นภาพลามกชัดๆ ！

หลี่ฝางดูของตู้เฟยกับเซี่ยลู่เสร็จ ก็ไม่สบายใจอย่างมาก เซี่ยลู่ที่วันๆ ดูเย็นชาขนาดนั้น คิดไม่ถึงว่าอยู่บนเตียงจะชำนาญขนาดนั้น

“จางเชี่ยน？”

พอเปิดอันต่อไป หลี่ฝางก็ยิ่งช็อก ตู้เฟยเป็นชู้กับจางเชี่ยน

ทุกคลิปมีประมาณสามสี่นาที หลี่ฝางยิ้มดูถูก ตู้เฟยนี่ มีความบกพร่องทางนั้นอย่างเห็นได้ชัด

เปรียบเทียบกันแล้ว โทรศัพท์ของเซี่ยลู่มีแค่รูปเซลฟี่โชว์ไม่กี่รูปเทียบกับคลิปตู้เฟยพวกนั้นแล้ว ไม่น่าสนใจสักนิด

คลิปพวกนี้บวกกับเสียงที่อัดแล้ว แค่หลี่ฝางคิด ก็ทำให้ตู้เฟยตายได้ตลอดเวลา

ก็แค่ไม่มีทางเลือกเท่านั้นแหละ หลี่ฝางไม่อยากทำแบบนี้ หนึ่งเพราะการเผยแพร่ภาพอนาจารถือเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย สองก็เพราะว่า หลี่ฝางกับเซี่ยลู่ก็จะเป็นที่ฉาวโฉ่ ถึงตอนนั้น พวกเขาจะต้องเอาคืนตัวเองอย่างบ้าคลั่งแน่

ไม่แน่อาจจะเอาถึงชีวิต

หากเป็นเมื่อก่อน หลี่ฝางก็ไม่กลัวพวกเขาจะเอาชีวิตตัวเอง แต่ตอนนี้ตัวเองเป็นลูกเศรษฐี จะเอาชีวิตไปทิ้งเล่นๆ ไม่ได้

ดังนั้น ทำแผนตู้เฟยล้ม ต้องค่อยๆ ทำ อย่าออกแรงมากไม่ได้เด็ดขาด

เข้าคาบพละเสร็จ ทุกคนกลับไปในห้องเรียนพร้อมกัน แต่ไม่รู้ว่าตู้เฟยไปไหนแล้ว

นั่งลงได้ไม่นาน จู่ๆ ครูประจำชั้นก็มาที่ห้อง เขาจ้องหลี่ฝาง มองอยู่นาน： “หลี่ฝาง คุณออกมาสิ ผมมีเรื่องจะถามคุณ”