บทที่31 การแก้แค้นของตู้เฟย

“เชี้ย คุณไปยั่วยุโดนผู้หญิงคนนั้นได้อย่างไร？” สีหน้าของหลี่หลงดูแย่เล็กน้อย

“ผู้หญิงคนนี้รับมือยากมาก โดยเฉพาะเจ้าหัวแบนที่อยู่เคียงข้างของเธอ เขาเป็นคนที่มีชื่อเสียงว่าเป็นคนที่ไร้ความปรานีคนหนึ่ง และแม้แต่พ่อของฉันเจอเขายังแสดงความเคารพและสุภาพต่อเขาเลย” หลี่หลงกล่าว

“ใครบอกไม่ใช่ล่ะ？” สีหน้าของโจวเจ๋ดูขมขื่น： “ไม่เพียงแต่ฉัน ส้งเสียงเองก็เหมือนกับฉัน ที่ถูกหลินชิงชิงตามไล่ฆ่าอยู่”

“เชี้ย พวกพี่ทั้งหลาย พวกพี่คงไม่ใช่ไปยั่วยุโดนเธอใช่ไหม” เห็นสีหน้าที่เหมือนกับมะระของพวกเขาทั้งหลาย หลี่หลงก็หัวเราะขึ้นมาทันที

“ใช่น่ะสิ หลี่หลง คุณก็ช่วยพวกเราหน่อยเถอะ ทั่วทั้งตงไห่ ก็มีแต่ตระกูลหลี่ของพวกคุณแล้วที่สามารถแข่งขันกับลูกพี่หลินได้” ส้งเสียงร้องขอด้วยสีหน้าที่ขมขื่น

“อันที่จริงเรื่องนี้มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เป็นเพียงแค่เรื่องของคำพูดเดียวของพ่อฉันเท่านั้น แต่ประเด็นคือฉันต้องไปหาพ่อของฉัน แล้วพ่อของฉันไปหาลูกพี่หลิน แบบนี้พ่อของฉันก็ติดหนี้บุญคุณลูกพี่แล้วไม่ใช่เหรอ？” หลี่หลงยิ้มอย่างขี้เล่นบนใบหน้าของเขา： “พวกคุณคงจะให้พ่อของฉันไปหาลูกพี่ใหญ่ฟรีๆ ไม่ได้หรอกมั้ง อย่างน้อย พวกคุณก็ต้องมีอะไรบางอย่างแลกเปลี่ยนหน่อยไหม？”

“หลี่หลง ขอแค่คุณช่วยเราแก้ไขปัญหาการตามไล่ฆ่าของหลินชิงชิงได้ พวกเราให้คุณคนละ100,000หยวน” ส้งเสียงกัดฟัน แล้วกล่าวอย่างทนความเจ็บปวด

“แค่100,000เหรอ？” หลี่หลงหัวเราะอย่างขมขื่น และส่ายหัว： “ดูเหมือนว่าชีวิตลูกคนรวยอย่างพวกคุณ ก็ไม่ได้มีค่ามากนิ”

“ถึงแม้ว่าหลินชิงชิงจะเป็นผู้หญิง แต่ว่าลูกน้องของเธอนั้นโหดเหี้ยมมาก วันก่อนลูกน้องคนหนึ่งของพ่อฉันไปยั่วยุโดนเธอ เธอแทงลูกน้องคนนั้นต่อหน้าพ่อของฉันโดยตรง และนี่ก็ยังถือว่าให้เกียรติพ่อฉันนะ ถ้าคนนั้นไม่ใช่คนของพ่อฉันล่ะก็ ชีวิตครึ่งชีวิตของเขาคงจะโดนผู้หญิงอย่างหลินชิงชิงเอาไปแล้ว” หลี่หลงยิ้มอย่างเย็นชา

ในเวลานี้เองจางเชี่ยนก็ยึดอกเล็กน้อย และมองไปที่หลี่หลง： “พี่หลง คนที่พี่พูด ใช่คนที่ชื่อจางจื้อเหาหรือเปล่า？”

“ใช่ คนนั้นแหละ ทำไมเหรอ คุณรู้จักเหรอ？” หลี่หลงมองไปที่จางเชี่ยนแล้วถาม

“เขาเป็นพี่ชายของฉัน” จางเชี่ยนรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย： “พี่ชายของฉันหลอกเงินของน้องชายเธอ และหลังจากเกิดเรื่องเธอก็มาหาพี่ฉันถึงที่ และเธอไม่เพียงแต่ขอให้พี่ฉันคืนเงินเท่านั้น เธอยังได้ทุบตีพี่ของฉันด้วย อีกทั้งใช้มีดแทงพี่ชายของฉันไปหนึ่งที จนตอนนี้พี่ชายของฉันยังนอนอยู่ที่โรงพยาบาลอยู่เลย”

“ได้ยินหรือยัง ฉันไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาเพื่อทำให้พวกคุณกลัวหรอกนะ ตัวอย่างก็ปรากฏอยู่ตรงหน้าของพวกคุณแล้ว！” หลี่หลงยักไหล่และยิ้ม

เมื่อฟังเรื่องนี้เสร็จ ส้งเสียงพวกเขาต่างก็รู้สึกตกใจ พวกเขาต่างไม่เคยโดนมีดแทงมาก่อน และยิ่งไม่อยากโดนแทง ถ้าหากว่าถูกแทงขึ้นมาจนมีปัญหาอะไรล่ะก็ จะทำอย่างไร？

“พี่หลง สองแสน สองแสนได้หรือเปล่า？” ส้งเสียงรู้สึกกังวลในขณะนี้ เขากัดฟัน และพรางบีบต้นขาของตัวเองแล้วพูด

“พี่หลง ฉันก็ออกสองแสน” ตู้เฟยก็พูดขึ้นเช่นกัน

เมื่อโจวเจ๋จะพูดขึ้น หลี่หลงก็ขัดจังหวะเขาทันที： “คุณไม่ได้ออกเงินแล้ว เราสองคนเป็นพี่น้องกัน ฉันจะเอาเงินของคุณไม่ได้”

หลี่หลงชี้ไปที่ส้งเสียงและตู้เฟย แล้วพูดขึ้นอย่างเย็นชาว่า： “พวกคุณสองคนออกห้าแสน และขาดแม้แต่หยวนหนึ่งก็ไม่ได้”

หลี่หลงเพิ่มให้พวกเขาคนละห้าหมื่น แต่ส้งเสียงและตู้เฟยต่างก็ไม่กล้ามีความคิดเห็นอะไร เห็นได้ชัดว่าพวกเขาทั้งคู่รู้สึกกลัว

“โอนให้ฉันตอนนี้เลย ฉันส่งบัญชีAlipayของฉันให้พวกคุณ แล้วพวกคุณก็โอนมาให้ฉัน และพอฉันกลับถึงบ้านก็จัดการให้พวกคุณ” หลี่หลงยิ้มอย่างร้ายกาจ

ส้งเสียงไม่ได้ลังเลอะไร และโอนเงินให้โดยตรง

ตู้เฟยเพิ่งซื้อรถปอร์เช่ของโจวเจ๋ไป มีเงินเหลือเยอะขนาดนั้นสักที่ไหนล่ะ และเขาทำได้เพียงแค่โทรศัพท์หาพ่อของเขา แต่ว่าพ่อเขานั้นก็ให้เงินเขาไวมาก เขาให้ตู้เฟยมาสามแสน

“พี่หลง เงินโอนไปให้พี่แล้ว” ตู้เฟยมองไปที่หลี่หลง แล้วกล่าว

“อืม เงินของพวกคุณสองคนฉันได้รับแล้ว วางใจเถอะ ด้านหลินชิงชิง ฉันจะจัดการให้เรียบร้อย และฉันรับประการว่าพรุ่งนี้เธอจะไม่หาเรื่องพวกคุณอีก” หลี่หลงตบไปที่หน้าอกตัวเองแล้วกล่าว

ในที่สุดความรู้สึกอึดอัดที่อยู่ในใจของส้งเสียงก็คลี่คลายลง แต่ว่าตู้เฟยกลับโน้มตัวไปตรงหน้าของหลี่หลง แล้วกล่าว： “พี่หลง อันที่จริงทางด้านหลินชิงชิงพ่อของฉันจัดการให้ฉันเรียบร้อยแล้ว”

“แล้วคุณยังจะโอนเงินให้ฉันทำไม？” หลี่หลงขมวดคิ้ว

“เงินนี้ฉันไม่คืนให้หรอกนะ อย่างมากสุดก็ครั้งหน้าช่วยคุณ ฉันไม่เอาเงินจากคุณ” หลี่หลงกล่าวอย่างกังวล

ทำงานให้คนอื่นเก็บแค่ไม่กี่พัน แต่ทำงานให้กับลูกคนรวยพวกนี้กลับเก็บได้ตั้งหลายแสน ธุรกิจนี้มียอดขายมากกว่าธุรกิจปกติเป็นร้อยเท่า หลี่หลงไม่อยากเห็นเป็ดที่ตกเข้ามาอยู่ในกำมือบินหลุดออกไป

“อย่าครั้งหน้าสิ ตอนนี้ฉันก็มีเรื่องให้พี่ช่วยแล้ว”

ตู้เฟยยิ้ม “อีกอย่างเรื่องนี้ ก็มีแค่พี่เท่านั้นที่ช่วยฉันได้”

“คุณลองพูดมาสิ” หลี่หลงถามขึ้นอย่างจางๆ

“ช่วงที่ผ่านมานี้หลินชิงชิงนับน้องชายมาคนหนึ่ง ชื่อว่าหลี่ฝาง และช่วงนี้ไอ้หมอนี่มันต่อต้านฉัน คุณช่วยฉันจัดการเขาหน่อยได้หรือเปล่า และถ้าจะให้ดีที่สุดก็จัดการเขาแบบโหดร้ายให้หน่อย” ตู้เฟยกล่าว

“จัดการแบบโหดร้าย？” หลี่หลงมองไปที่ตู้เฟยแล้วยิ้ม： “คุณบอกมาตรง ๆ เลย ว่าอยากจัดการเขายังไง”