บทที่376 ปอร์เช่918อีกแล้ว？

คืนนี้ หลี่ฝางตัดสินใจไม่แตะต้องหลินชิงชิง

จู่ๆหลี่ฝางก็รู้สึกว่าตัวเองแย่มาก ลู่หลุ่ยไปผับกับเฉียนเฟิง ตัวเองก็ขอเลิก ตัวเองล่ะ กลับมีอะไรกับหลินชิงชิงลับหลังลู่หลุ่ย แล้วยังไม่ชัดเจนกับฉินวี่เฟยอีก

กลางดึก หลินชิงชิงก็ไม่หยุดเอาตัวไปถูหลี่ฝาง พยายามแหย่หลี่ฝาง แต่ก็ล้มเหลว

“ทำไม โกรธเหรอ？”

หลินชิงชิงทำเสียงฮึดฮัด：“ดูสิคุณเป็นผู้ชายนะ ต้องคิดเล็กคิดน้อยขนาดนี้เลยเหรอ？ฉันปฏิเสธที่จะคบกับคุณ หนึ่งเพราะเวลายังไม่เหมาะสม คุณเพิ่งเลิกกับลู่หลุ่ย ทำไมต้องรีบร้อนไปคบกับอีกคนไวขนาดนี้ ตอนนี้คุณควรใจเย็นๆ แบบนี้ถึงจะเข้าใจว่า คนที่ตัวเองรัก คือใครจริงๆ”

“สองเพราะฉันอายุมากกว่าคุณตั้งเยอะ เบื้องหลังครอบครัวคุณก็ซับซ้อนสุดๆ พูดตรงๆนะ ฉันต้องการแค่ชีวิตเรียบง่าย ไม่อยากยุ่งเหยิงเกินไป ครึ่งชีวิตที่ผ่านมาของฉัน ก็ยุ่งเหยิงมากพอแล้ว”

สายตาหลินชิงชิงพูดอย่างซับซ้อน

ยังไงหลินชิงชิงก็เกิดมาในสังคมมืด ตั้งแต่เล็กจนโต รู้เห็นมามากมาย และก็ประสบการณ์เยอะ เธอไม่อยากเป็นแบบนี้ตลอดไป

อยู่กับหลี่ฝาง ต้องยุ่งเหยิงต่อไปอย่างเลี่ยงไม่ได้

นี่ก็เป็นสิ่งที่หลินชิงชิงไม่อยากเห็น

“ความหมายของคุณคือ เราสองคนไม่เหมาะใช่ไหม？”หลี่ฝางตอบอย่างไม่พอใจ

“ไม่ใช่เหรอไง？คุณชายอย่างคุณ ก็ควรจะหาสาวสวยรวยขาว คู่ควรกับตัวตนคุณ การงานก็จะได้ช่วยคุณดูแลธุรกิจ เข้าร่วมงานเลี้ยงต่างๆ เป็นที่สนับสนุนคุณได้ คนอย่างพี่ หนึ่งไม่รู้อะไรเกี่ยวกับธุรกิจ สองไปงานเลี้ยงหรูหราพวกนั้นไม่ได้หรอก พี่แค่ลูกสาวนักเลง ชินกับการต่อว่ามาแต่เด็ก เข้ากับสังคมอย่างคุณไม่ได้หรอก”หลินชิงชิงพูด

หลินชิงชิงพูดคำนี้จบ ก็เท่ากับพูดว่า ตัวเองไม่คู่ควรกับหลี่ฝาง ทำให้หลี่ฝางฟังแล้วในใจรู้สึกอึดอัดอย่างมาก

“พี่ นี่พี่พูดอะไรเนี่ย แค่เราสองคนรักกันอย่างแท้จริง พี่จะสนพวกนั้นไปทำไมกัน พ่อแม่ของผมไม่ได้มีอำนาจขนาดนั้น และก็ไม่ได้ขออะไรจากผม”

“ส่วนธุรกิจ อยากทำก็ทำ ไม่อยากทำ พวกเราก็ล้มเลิก ปู่ผมมีเหมืองปิโตรเลียมหลายแห่ง ทรัพย์สมบัติแบ่งมาให้นิดหน่อย ชาตินี้ก็ยังใช้ไม่หมด ทำไมต้องไปหาเงินด้วย？”

หลินชิงชิงฟังจบ ก็ถามหลี่ฝาง：“ได้ยินว่าปู่คุณคือเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งดูไบ？”

“ก่อนหน้านี้พ่อผมบอกใช่ แต่พอผมหาในเน็ต ก็หาข่าวที่เกี่ยวข้องกับพ่อผมไม่เจอเลย”หลี่ฝางไม่กล้าพูดยืนยัน ยังไงดูไบก็เป็นเมืองคนรวยอยู่แล้ว มีแต่คนรวยๆทั้งนั้น

“หาไม่เจอน่ะปกติ บนโลกนี้มีตระกูลซ่อนไว้มากมาย”

คุยกับหลินชิงชิงไปสักพัก ทั้งสองก็ง่วง

คืนนี้ หลี่ฝางแค่กอดหลินชิงชิงจนหลับ ไม่ได้มีอะไรกัน

เวลานี้ ในใจหลี่ฝางรู้สึกถึงธรรมชาติมากขึ้น

เช้าวันถัดมา ส้าวส้วยขับรถไปส่งหลินชิงชิงที่คฤหาสน์บ้านซาน หลังจากนั้นก็กลับไปที่มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่กับหลี่ฝาง

ฝึกทหารเสร็จสิ้นแล้ว เป็นช่วงที่มหาวิทยาลัยสุ่ยมู่เปิดเรียนอย่างเป็นทางการ

รถหรูๆในลานจอดรถ ก็ค่อยๆมากขึ้น เบนซ์ BMW ปอร์เช่รถหรูๆอื่นๆ ก็มีทั้งนั้น

แน่นอนว่า รถหรูก็ยังเป็นจำนวนน้อย ห่างกับรถธรรมดาๆเยอะเลย

หลี่ฝางเห็นออดี้a4ของเหยนเสี่ยวน่า ก็รู้ว่าเธอขับมาจากสถานตากอากาศ

พอลงจากรถ หลี่ฝางก็มองเห็นคนสองคน ตู้เฟยกับหยูเถิง

“โลกช่างกลมจริงๆ มาเจอคุณที่นี่”

ตู้เฟยกับหยูเถิงทั้งสองลงจากรถ พอเห็นหลี่ฝาง สีหน้าตู้เฟย ก็ปรากฏความดูถูก：“G-Classนี่ยังขับอยู่อีกเหรอ？”

“เงินน้อยๆที่ขายที่ของคุณ น่าจะใช้หมดแล้วสินะ？เอางี้ เอาG-Classของคุณมาให้ผม ผมให้คุณล้านหนึ่ง ให้คุณไปฟุ่มเฟือยอีกสองเดือนเป็นไง？”

“ไม่สิ จากระดับความสุรุ่ยสุร่ายของคุณแล้ว ไม่ถึงหนึ่งเดือน ล้านหนึ่งนี้ก็น่าจะใช้หมดแล้วสินะ？”

ตู้เฟยหัวเราะหึหึ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความดูถูกกับยั่วยุ

หลี่ฝางกับส้าวส้วยแค่สบตากันจากนั้นก็ส่ายหน้า

ตอนนี้ คนส่วนมากต่างรู้ตัวตนที่แท้จริงของหลี่ฝาง มีแค่คนจำนวนน้อยที่ถูกปกปิดไว้

เช่นหยูเถิง หลายปีนี้เขาถูกที่บ้านกักขัง ข่าวโลกภายนอก ไม่รู้เลย ดังนั้นเขาไม่รู้ตัวตนหลี่ฝาง กลับเป็นเรื่องปกติ

ส่วนตู้เฟย เขาไม่ได้อยู่ในแวดวงลูกเศรษฐีของเมืองเอก

หลังจากหยูเถิงถูกกักขัง เขาก็ไปสนุกกับสวีเถิงเฟยแต่หลังจากเรื่องที่เขาหมาป่า ตู้เฟยกับสวีเถิงเฟยแตกหักกัน จากนั้น ก็ไม่มีใครไปเที่ยวกับตู้เฟย

ตู้เฟยก็ไม่รู้จักใคร ได้แต่รอเปิดเทอม ให้หยูเถิงออกมา

เขาคิดว่า แค่พี่ชายฝั่งแม่ตัวเองออกมา ตัวเองก็จะติดตามพี่ชายฝั่งแม่ เสแสร้งสูงส่งต่อไป

ความคิดเห็น