ตอนที่ 41
บทที่41 เอาพ่อมาข่มกับตู้เฟย
October 21, 2026
บทที่41 เอาพ่อมาข่มกับตู้เฟย
หลี่ฝางที่เพิ่งตามอาจารย์ออกไป ตู้เฟยลังเลสักพัก แล้วก็ตามขึ้นไป
“ผมต้องโทรหาพ่อผม ให้เขาทักทายครูใหญ่หน่อย” ทางที่ไป ตู้เฟยก็โทรหาพ่อของตัวเอง
ถึงห้องครูใหญ่ หลี่ฝางก็เดินเข้าไปกับอาจารย์ของเขา
“นี่ไม่ใช่นักเรียนหลี่ฝางเหรอ？” เห็นหลี่ฝาง ครูใหญ่ก็ยิ้มอย่างเป็นมิตร
“อาจารย์หลิว คุณพานักเรียนหลี่ฝางมาที่ห้องทำงานผม มีอะไรสินะ？” ครูใหญ่ถามพร้อมกับหัวเราะในลำคอ
อาจารย์หลิวพยักหน้า： “ครูใหญ่ นักเรียนหลี่ฝางตีกันในห้องเรียน ผมพาเขามาเพื่อให้ท่านไล่ออก”
ครูใหญ่ฟังจบ ก็ขมวดคิ้ว： “อาจารย์หลิว คุณไม่อยากทำงานที่มัธยมตงไห่แล้วใช่ไหม？”
“จะเป็นไปได้ไงครับ สวัสดิการอาจารย์ที่มัธยมตงไห่นี่ดีขนาดนี้ ผมจะไม่อยากทำได้ไงครับ？” อาจารย์หลิวส่ายหน้า
“คุณมาหาผมเพื่อเรื่องเล็กน้อยแค่นี้ คิดว่าผมว่างเหรอ！”
สีหน้าครูใหญ่หม่นลง： “ก็แค่นักเรียนหลี่ฝางต่อสู้กันเอง เรื่องใหญ่แค่ไหนกัน คุณก็จะให้ผมไล่เขาออก เรื่องเล็กทำให้เป็นเรื่องใหญ่แท้ๆ”
“ใช่สิ นักเรียนหลี่ฝาง คุณสู้กับใครเหรอ？” ครูใหญ่เดินเข้ามา ถามอย่างอดทน
“สู้กับตู้เฟยครับ” หลี่ฝางพูด
สีหน้าครูใหญ่เปลี่ยนไปเล็กน้อย ถ้าเป็นคนอื่น เขาคงเตรียมระบายความโกรธให้หลี่ฝาง
อาจารย์หลิวมองสีหน้าของครูใหญ่เปลี่ยนไป ก็พูดทันที： “ครูใหญ่ คุณไม่ได้อยู่ในเหตุการณ์ หลี่ฝางทำหน้าของตู้เฟยเลือดออกไปหมด พอผมเข้ามา หลี่ฝางก็ยังตบตีอยู่”
“แม้แต่คำพูดของอาจารย์ก็ยังไม่ฟัง แล้วยังพูดจาอย่างบ้าคลั่ง บอกว่าคุณไม่กล้าไล่เขาออก” อาจารย์หลิวพูดจบ มองหลี่ฝางด้วยใบหน้าหม่น
หลี่ฝางเสียใจหน่อยๆ คำนี้ดูบ้าคลั่งจริงๆ ตอนนี้เข้าหูครูใหญ่แล้ว คงยากที่จะเลี่ยงให้ครูใหญ่ไม่รู้สึกอับอาย
สีหน้าครูใหญ่ดูแย่มากขึ้นจริงๆ
แต่เพราะเขาเป็นครูใหญ่ จึงยังอดกลั้น： “นั่นเพราะหลี่ฝางรู้ว่าผมเป็นคนมีเหตุผล ไม่เอาเรื่องส่วนตัวมายุ่งกับงาน”
“มัธยมตงไห่ของพวกเราใหญ่ขนาดนี้ มีนักเรียนทั้งหมดเป็นหมื่นๆ กว่าคน ทุกวันมีนักเรียนตีกัน ผมต้องไล่ออกทุกคนเลยหรือไง？”
“ครูใหญ่ หลี่ฝางชกตีด้วยคือตู้เฟยนะ ลูกชายของประธานกรรมการตู้！” อาจารย์หลิวตะลึงเล็กน้อย แล้วเตือนไป
อาจารย์หลิวคิดในใจ：
ไม่ใช่ว่าครูใหญ่ประจบตู้เฟยมาตลอดหรอกเหรอ？
ทำไมตู้เฟยถูกหลี่ฝางชกต่อย ครูใหญ่ถึงทำเหมือนไม่ได้ยิน
ครั้งที่แล้วมีอันธพาลจะเอาค่าคุ้มครองจากตู้เฟย หลังจากครูใหญ่รู้ ไม่พูดอะไรก็ไล่อันธพาลนั่นออก
วันนี้อะไรกัน？
ในเวลานี้ ตู้เฟยก็เข้ามาพอดี หน้าของเขายังมีเลือด เขายืนอยู่หน้าห้องครูใหญ่ โบกมือให้ครูใหญ่
“พวกคุณรอผมแป๊บหนึ่ง”
ครูใหญ่พูดจบ ออกไปจากห้องครูใหญ่ มาตรงหน้าตู้เฟย
“เสี่ยวเฟย ทำไมคุณถูกทุบตีจนเป็นแบบนี้ได้เนี่ย” ครูใหญ่พูดอย่างสงสาร
ตู้เฟยหัวเราะ： “ครูใหญ่ ผมถูกทำจนเป็นแบบนี้แล้ว คุณก็ยังไม่คิดจะไล่หลี่ฝางออก ใช่ไหม？”
ครูใหญ่ละอายหน่อยๆ ： “ชกต่อยเหรอ ทำทัณฑ์บนก็พอแล้ว”
“ครูใหญ่ พ่อผมเพิ่งโทรหาท่าน ทำไมไม่รับล่ะ？” ตู้เฟยถาม
“พ่อคุณโทรมา？” ครูใหญ่ส่ายหน้า： “น่าจะไม่เห็น”
ตู้เฟยหยิบบัตรใบหนึ่งมาจากกระเป๋ากางเกง ส่งให้ครูใหญ่ ครูใหญ่ตะลึงเล็กน้อย： “เสี่ยวเฟย คุณหมายความว่าไง？”
“นี่พ่อผมให้คุณ ช่วงนี้พ่อผมยุ่งมาก ไม่มีเวลาไปเป็นแขกที่บ้านคุณ ดังนั้นก็เลยทำบัตรช้อปปิ้งให้คุณ ด้านในมีแสนหยวน” ตู้เฟยยิ้มหม่นๆ ： “ถ้าคุณไม่อยากช้อปปิ้ง ก็แลกเป็นเงินสดได้”
ครูใหญ่รับบัตรช้อปปิ้ง ใจเต้นเล็กน้อย
“ครูใหญ่ ความหมายของพ่อผมคือให้คุณดูแลผมดีๆ ถ้าที่โรงเรียนมีใครรังแกผม คุณต้องรักษาความยุติธรรมให้ผม” ตู้เฟยพูดอย่างมีความหมาย
ครูใหญ่ไม่โง่ ความหมายของตู้เฟยชัดเจน คือจะให้เขาไล่หลี่ฝางออก
ครูใหญ่ถอนหายใจ อย่างลำบากใจหน่อยๆ ： “พูดตรงๆ นะ เบื้องหลังของหลี่ฝางมีคนอยู่เบื้องหลัง”
：
：
：