บทที่479 ผมอยากเอาชนะคุณสักครั้ง

บทที่479 ผมอยากเอาชนะคุณสักครั้ง

ประโยคเดียวของตู้เฟย ร่างของหลี่ฝางก็สั่นไปทั้งตัว

“คุณพูดอะไร？”

หลี่ฝางหันหน้าไป มองตู้เฟย ใบหน้าเต็มไปด้วยความน่ากลัว

“คุณทำอะไรลู่หลุ่ย？”หลี่ฝางจ้องตู้เฟยเขม็ง

ที่มุมปากตู้เฟยหัวเราะหึหึ ใบหน้าไม่มีความน่ากลัว เขาพูดนิ่งๆ：“ก็ไม่ได้ทำอะไร”

“คุณโทรหาเธอดีกว่า”

ตู้เฟยหัวเราะ พูดว่า：“ใช่สิ คุณสองคนเลิกกันแล้วใช่ไหม？งั้นคุณยังมีเบอร์ของเธอไหม？ถ้าไม่มีล่ะก็ ผมบอกคุณได้นะ”

หลี่ฝางหยิบโทรศัพท์ออกมา รีบโทรหาเบอร์ของลู่หลุ่ย

ที่ปลายสาย ไม่มีคนรับอยู่นานมาก

ตอนนั้นหัวใจของหลี่ฝาง เต้นเร็วขึ้นตึกตัก

“ไอ้สารเลว！”

พอมั่นใจว่าไม่มีคนรับ หลี่ฝางก็เอาโทรศัพท์เขวี้ยงไปที่พื้น วิ่งไปอย่างรวดเร็ว คว้าคอเสื้อของตู้เฟยไว้

“คุณอยากตายเหรอ！”

หลี่ฝางคว้าคอเสื้อของตู้เฟยไว้ด้วยมือหนึ่ง อีกมือกำหมัดแน่น ต่อยไปที่ใบหน้าของตู้เฟย

ส่วนตู้เฟย ก็ไม่ขัดขืน

แป๊บเดียว จมูกของตู้เฟย ก็ถูกหลี่ฝางต่อยจนหัก เลือดสดไหลเต็มไปครึ่งหน้าเขา

ตู้เฟยหัวเราะหึหึ เหมือนคนโง่คนหนึ่ง

“ตีสิ หลี่ฝาง ถ้าคุณเก่งนัก ก็ทำผมให้ตายเลย”

ตู้เฟยเหมือนกับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดสักนิด ที่มุมปากเอาแต่หัวเราะ

ตู้เฟยมองหลี่ฝาง พูดยั่วยุ：“ถ้าคุณเก่ง ก็ทำผมให้ตายเลย ยังไงซะก็จะมีคนฝังไปกับผม”

“คุณคิดว่าผมไม่กล้า？”

หลี่ฝางจับตู้เฟย มาที่หน้าระเบียง

หลี่ฝางบีบคอของตู้เฟย จับหัวของตู้เฟย กดไว้ที่ด้านนอก

“คุณชายหลี่ คุณออกแรงหน่อยสิ ออกแรงอีกหน่อย ผมก็จะตกลงไปแล้ว”

“ถึงแม้หอพักของพวกเราไม่สูง แค่หกเจ็ดเมตร แต่ถ้าหัวผมตกลงไป จะต้องถูกคุณฆ่าตายแน่”ตู้เฟยหัวเราะหึหึ

เห็นได้ชัดว่า ตู้เฟยไม่อยากมีชีวิตแล้ว

เขามาสู้กับหลี่ฝางด้วยหัวใจที่ตายไปแล้ว

ตอนที่คนๆหนึ่งไม่กลัวแม้แต่ความตาย งั้นเขา ก็ไม่มีจุดอ่อนอะไรแล้ว

“ทำไม？ไม่กล้าแล้วเหรอ？”ตู้เฟยมองหลี่ฝาง แล้วก็พูดยั่วยุ

ในตอนนี้เอง โทรศัพท์ของหลี่ฝาง ดังขึ้นจากพื้น

ได้ยินเสียงเรียกเข้าที่คุ้นเคย หัวใจของหลี่ฝาง ก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที

ยังไงก็ดึกมากแล้ว คนอื่นจะต้องไม่โทรหาตัวเองแน่

สายโทรศัพท์นี้ จะต้องเป็นลู่หลุ่ยโทรมาแน่

หลี่ฝางปล่อยตู้เฟย วิ่งกลับมาทันที แล้วเก็บโทรศัพท์ขึ้นมา

ถึงแม้หน้าจอโทรศัพท์ถูกเขวี้ยงจนแตก แต่หลี่ฝางก็ยังมองเห็นเบอร์ที่ปรากฏ

ลู่หลุ่ย！

ตอนที่มองเห็นสองคำนี้ ที่ใบหน้าของหลี่ฝาง ก็ปรากฏรอยยิ้มที่ตื่นเต้น

“ลู่หลุ่ย……”หลี่ฝางกดรับทันที จากนั้นก็เรียกออกมา

แต่แป๊บเดียว รอยยิ้มที่ใบหน้าของหลี่ฝาง ก็นิ่งทันที

เพราะว่าที่ปลายสายนั้น ไม่ใช่เสียงของลู่หลุ่ยพูดมา แต่เป็นเสียงของชายอีกคน

เสียงไอของชายหนุ่มคนหนึ่งออกมา หัวใจของหลี่ฝาง ก็เหมือนกับตาย

หัวใจของหลี่ฝาง เหมือนกับตกเข้าไปในนรกชั้นสิบแปดทันที

ความรู้สึกแบบนั้น หนักอึ้งมากๆ

มือของหลี่ฝางสั่นแล้ว：“ลู่หลุ่ยล่ะ？พวกคุณทำอะไรลู่หลุ่ย？”

“ตู้เฟยเจ้าเด็กนั่นพูดไม่ผิดจริงๆ ถึงแม้คุณเลิกกับผู้หญิงคนนี้ไปแล้ว แต่ในใจของคุณยังมีเธออยู่”

ผู้ชายที่ปลายสายนั้นหัวเราะเหอะเหอะอย่างเย็นชา

“คุณเอาโทรศัพท์ให้ตู้เฟยเถอะ”

“ส่วนต่อไปคุณจะทำอะไร ตู้เฟยจะบอกคุณเอง”ชายที่อยู่ปลายสายนั้นพูด

เงียบไป เขาก็พูดต่อ：“ใช่สิ คุณไม่ได้ฆ่าตู้เฟยใช่ไหม？ตู้เฟยบอกว่า ถ้าให้คุณรู้ว่าเขาจับตัวลู่หลุ่ยไป คุณต้องบ้าแน่นอน และก็เป็นไปได้ที่จะฆ่าเขาตาย”

“ตู้เฟยยังมีชีวิตอยู่ไหม？”ผู้ชายอีกฝ่ายถาม

หลี่ฝางเงยหน้าขึ้น มองตู้เฟยแวบหนึ่ง ที่ใบหน้าของตู้เฟย ปรากฏรอยยิ้มอันน่ากลัว

“คุณชายหลี่ เอาโทรศัพท์มาให้ผมเถอะ”

ตู้เฟยค่อยๆเดินเข้ามา ที่หน้าเขาเต็มไปด้วยเลือด ดึกมากแล้วมองดูแล้วน่าตกใจสุดๆ

หลี่ซ่วยซ่วยก็ตกใจด้วย

ตาของหลี่ฝาง จ้องตู้เฟยเขม็ง จากนั้นก็พูดในสาย：“ผมมีคำขออย่างเดียว อย่าทำร้ายลู่หลุ่ย”