ตอนที่ 80
บทที่80 คุณฆ่าลูกพี่หลี่？
October 21, 2026
บทที่80 คุณฆ่าลูกพี่หลี่？
“เมื่อก่อนผมเป็นลูกน้องให้ลุงฉัน เขาพูดอะไร ผมก็ทำอย่างนั้น”
“เด็กต้องฟังคำลูกพี่ใหญ่ นี่คือกฎของวงการนี้”
จางกงหมิงหรี่ตามองพี่เฉียง พูด： “แต่ตอนนี้ จากความอาวุโสและสถานะที่ยุทธภพ ผมกับลุงของผมเหมือนกัน ดังนั้นคำพูดเขา ผมไม่จำเป็นต้องฟังอีกแล้ว”
“จางกงหมิง คุณหมายความว่าไง？” พี่เฉียงมีใบหน้าเย็นชา ถาม
“ผมเพิ่งให้เวลาคุณพิจารณาไปสามวินาที แต่คุณไม่ได้เลือกอะไรทั้งนั้น”
จางกงหมิงยิ้มบางๆ ： “คุณคิดว่าผมไม่กล้าทำอะไรคุณใช่ไหม？”
พี่เฉียงขมวดคิ้ว เขาคิดว่าแค่โทรหาลูกพี่หลิน ก็จะเคลียร์กับจางกงหมิงได้ แต่คิดไม่ถึงว่า จางกงหมิงจะไม่หลงกลนี้เลย
พี่เฉียงพูดด้วยใบหน้าหม่น： “จางกงหมิง วันนี้ผมแพ้แล้ว”
“ปินจื่อ จ่ายเงิน แล้วก็ชดใช้ค่ารถไป” พี่เฉียงถอนหายใจ พูดกับลู่ปิน
ตอนนี้สีหน้าลู่ปินดูแย่มาก เขาเรียกพี่เฉียงมา ก็เพราะไม่อยากชดใช้เงินค่ารถ แต่ตอนนี้ไม่ใช่แค่ต้องชดใช้ค่ารถ แต่ยังต้องจ่ายผับไปแปดหมื่นด้วย
ลู่ปินในเวลานี้ ต้องหดหู่มากแค่ไหนก็หดหู่ได้มากถึงเท่านั้น
ลู่ปินเรียกส้าวส้วยมา ถาม： “คุณคิด ทั้งหมดเท่าไหร่？”
“คิดให้คุณเรียบร้อยตั้งนานแล้วไง เก้าหมื่นแปดครับ” ส้าวส้วยหัวเราะ
“เก้าหมื่นแปด？” ลู่ปินจ้องส้าวส้วยตาโต： “พวกเราแค่สั่งเป็นเซตไปสามพันกว่าเอง ค่าโต๊ะแปดหมื่น รวมกันแล้วแค่แปดหมื่นสาม ทำไมคุณคิดเก้าหมื่นแปดได้ล่ะ！”
ส้าวส้วยเอาคางชี้ไปที่จางกงหมิง： “เจ้านายคนนี้เพิ่งสั่งไปสองสามขวด ทั้งหมดหมื่นหก”
“เขาใช่เพื่อนคุณไหม？ถ้าไม่ใช่ คุณก็ต้องจ่ายแค่แปดหมื่นสามพอ” ส้าวส้วยพูดด้วยรอยยิ้ม： “หมื่นหกนั่น ผมค่อยเอากับเขาครับ”
จางกงหมิงเงยหน้าจ้องลู่ปิน
ลู่ปินกล้าพูดว่าไม่เหรอ？
สีหน้าลู่ปินบูดเบี้ยว พูดอย่างทำอะไรไม่ได้： “คิดไปด้วยกันละกัน”
รูดบัตรเสร็จ ลู่ปินก็มองไปที่ถังหยู่ซวน ถาม： “นี่ ไอ้หนุ่ม รถของคุณซื้อมาเท่าไหร่？”
ยังไม่ทันรอถังหยู่ซวนพูด จางกงหมิงก็เดินเข้าไป เตะลู่ปินล้มลงไปกับพื้น
“แม่เอ๊ย พูดกับน้องผมว่าไงเหรอ？” จางกงหมิงพูดด้วยเสียงเยือกเย็น
“พี่ซวน รถของคุณซื้อมาเท่าไหร่ครับ ผมคืนเงินให้” ถูกจางกงหมิงเตะไป ท่าทีของลู่ปินก็เปลี่ยนทันที
“ถังหยู่ซวน ฟอร์ดรุ่นนี้คันใหม่เท่าไหร่นะ？” จู่ๆ หลี่ฝางก็ถาม
ลู่ปินถามคำนี้ ชัดเจนว่ามีหลุมพราง ถ้าถังหยู่ซวนบอกว่าตัวเองจ่ายไปสองหมื่นแปด งั้นลู่ปินก็ชดใช้แค่สองหมื่นแปดพอ
ดังนั้น หลี่ฝางจึงถามถังหยู่ซวนว่ารถคันใหม่ราคาเท่าไหร่
ถังหยู่ซวนคิด แล้วจึงพูด： “คันใหม่น่าจะประมาณแสนหนึ่งแสนสองมั้ง ผมก็ไม่มั่นใจนัก”
“งั้นคุณก็ชดใช้ไปแสนสามละกัน” จางกงหมิงไอ แล้วพูด
“ทำไมมากกว่าคันใหม่ตั้งหนึ่งหมื่นล่ะ” ลู่ปินพูดอย่างหดหู่
“โง่หรือไง ซื้อรถไม่ต้องเอาเลขทะเบียนเหรอ ไม่ต้องซื้อประกันเหรอ？เอากับคุณหนึ่งหมื่นนี่เยอะเหรอ？” จางกงหมิงกลอกตาใส่ลู่ปิน พูด： “ถ้าคุณไม่ยอมให้ งั้นก็ไม่ต้องให้”
ไม่ให้？
งั้นก็คงถูกทำร้ายจนตายแน่！
ลู่ปินกัดฟันอย่างเสียใจ โอนให้ถังหยู่ซวนแสนสาม
พอโอนเงินเสร็จ พี่เฉียงก็พาลู่ปินออกไป
แต่ตอนนี้ จางกงหมิงกลับร้องว่า： “เดี๋ยว！”
“จางกงหมิง ค่ารถก็ชดใช้แล้ว บิลก็จ่ายไปแล้ว คุณยังอยากทำอะไรอีกเหรอ？” พี่เฉียงขมวดคิ้ว เริ่มโมโหแล้ว
“พี่เฉียง ผมเพิ่งให้เวลาคุณคิดสามวิ ถ้าตอนนั้น คุณทำแต่โดยดี งั้นผมต้องปล่อยพวกคุณไปแน่” จางกงหมิงยิ้ม： “แต่คุณไม่ทำเวลา แล้วยังอยากเอาลุงมากดดันผมอีก”
สีหน้าจางกงหมิงเปลี่ยน： “ตอนนี้อยากไป สายไปแล้ว”
พี่เฉียงกำหมัดแน่น เดินก้าวสองก้าวไปตรงหน้าจางกงหมิง： “จางกงหมิง คุณอยากทำอะไรกันแน่？”
“ผมแค่อยากบอกคุณประโยคหนึ่ง ตอนที่ผมให้โอกาสคุณ คุณต้องทำเวลาดีๆ” จางกงหมิงเงยหน้าขึ้น มองใบหน้าน่าเกลียดของพี่เฉียง： “วันนี้ผมไม่ทำให้คุณลำบากใจนักหรอก อย่างมากก็ให้คุณจำไปตลอด”
พูดไป จางกงหมิงเอาวอดก้ามาสองขวด วางตรงหน้าพี่เฉียง： “คุณกับน้องชายคุณคนละขวด ดื่มแล้วก็ไปได้”