บทที่852 ต้นทุนราคาสูง

สถานะของเกาเมิ่งฉีได้ถูกเปิดเผยไปนานแล้ว ผู้คนส่วนมากต่างก็รู้ว่าเธอเป็นคนที่คิดค้นวิจัยยาเพิ่มพลังความแข็งแกร่งตัวนี้สำเร็จ

อีกหลี่ฝางเองก็ได้มาเพื่อปกป้องเธอ มันไม่มีความหมายอะไรเลยที่จะปิดบัง ในทางกลับกันอาจจะทำให้เกิดปัญหาที่ไม่จำเป็นขึ้นก็ได้

“คุณเหรอ?”

ครั้งนี้ถึงทีที่หลี่ฝางต้องเป็นฝ่ายตกตะลึง เขาใช้สายตาที่ไม่ค่อยอยากอยากจะเชื่อพิจารณาเกาเมิ่งฉี

“ถูกต้อง เป็นฉันเอง ไม่เชื่อเหรอ?”

เกาเมิ่งฉียิ้มขึ้นมาอย่างได้ใจ ความเคร่งเครียดภายในจิตใจที่เกิดขึ้นจากการโจมตีในครั้งนี้ก็ได้บางเบาลงไปบ้างแล้ว

“ไม่ไม่ไม่ ผมเชื่อ” รีฟังเอ่ยชื่นชมอยู่ไม่หยุด

ยาเพียงแค่หลอดเดียวก็สามารถทำให้สมรรถภาพทางร่างกายของคนธรรมดาก้าวกระโดดขึ้นมา ความสำคัญของยาชนิดนี้นั้นยิ่งใหญ่มาก ยิ่งไปกว่านั้นถ้าสามารถผลิตได้จำนวนมาก เกือบจะพูดได้เลยว่า สามารถทำให้มวลมนุษย์มีวิวัฒนาการไปอีกขั้น เกาเมิ่งฉีที่สามารถค้นคว้าวิจัยตัวยาชนิดนี้ออกมาได้นั้น สามารถพูดได้แม้กระทั่งว่าได้เปิดยุคสมัยใหม่เลยทีเดียว

นึกถึงเมี๋ยวชุ่ยที่ได้ลงทุนหลายพันล้านในต่างประเทศ ก็เพิ่งเห็นผลเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง ภายในใจของหลี่ฝางได้รู้สึกชื่นชมหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าคนนี้ขึ้นมาอย่างจริงจัง

“ดร. เกา ในเมื่อคนที่ผมต้องปกป้องก็คือคุณ งั้นพวกเราก็สามารถคุยเรื่องค่าตอบแทนได้แล้วสินะ”

จู่ ๆ หลี่ฝางก็ได้เอ่ยปาก ทำให้เกาเมิ่งฉีพลันเกิดความสงสัยขึ้นมาเล็กน้อย ตกลงแล้วคนคนนี้ใช่คนที่ข้างบนส่งมาจริงหรือเปล่านะ

“คุณต้องการอะไร?” เกาเมิ่งฉีรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาทันทีทันใด เธอรู้สึกว่ารอยยิ้มของหลี่ฝางมีเจตนาไม่ค่อยดีนัก

หลี่ฝางหัวเราะฮ่า ๆ พลางกล่าว: “ผมคนนี้ไม่ค่อยใส่ใจกับเงินสักเท่าไหร่ คุณแค่ให้ยาชนิดนั้นกับผมสักร้อยหลอดก็พอแล้ว”

เมื่อได้ยินคำพูดของหลี่ฝาง เกาเมิ่งฉีแทบจะเป็นลมล้มลงไป

“นี่นายกำลังฝันอยู่หรือเปล่า? ฉันใช้เวลามากมายขนาดนี้พึ่งทำสำเร็จเพียงแค่สองหลอด แล้วจะไปหาจากที่ไหนมาให้นายเป็นร้อยหลอด?”

เกาเมิ่งฉีตวาดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

“ก็ได้” หลี่ฝางทำท่าทางผิดหวัง: “สองหลอดให้ผมหลอดหนึ่งแบบนี้ได้ไหมล่ะ?”

ยังไงซะเอากลับไปด้วยหนึ่งหลอด ให้ห้องทดลองที่เมี๋ยวชุ่ยลงทุนวิเคราะห์ส่วนผสม จะสำเร็จหรือไม่นั้นก็คงต้องแล้วแต่สวรรค์ ถ้าหากมีผลลัพธ์ที่ไม่คาดฝันขึ้นมายิ่งดีไปใหญ่

แต่แล้วคำตอบของเกาเมิ่งฉี กลับทำให้หลี่ฝางต้องผิดหวังอีกครั้ง: “ต้องขอโทษด้วย ตอนนี้เหลือเพียงแค่หลอดเดียวแล้ว”

“ฮ๊ะ? แล้วอีกอันล่ะ?”

“แน่นอนว่าได้ถูกฉันใช้ไปก่อนแล้ว” เกาเมิ่งฉีมองดูหลี่ฝางที่กำลังตกใจ แล้วกล่าวขึ้นมาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น: “ฉันหาคนที่ยินยอมให้ความร่วมมือในการทดลองไม่ได้ ดังนั้นจึงทำได้เพียงใช้ตัวเองเป็นหนูทดลอง”

“ลองใช้กับหนูขาวดูก่อนไม่ได้หรือไง?”

หลี่ฝางคิดว่าของแบบนี้ควรที่จะทดลองใช้บนตัวของสัตว์ก่อน จะใช้คนมาทดลองเลย สาวน้อย นี่เธอไม่รักชีวิตแล้วหรือยังไง

“” ระยะการทดลองกับสัตว์ได้ผ่านไปแล้ว ตัวยาที่วิจัยสำเร็จนี้มีต้นทุนที่สูงมากเกินไป เป็นการฟุ่มเฟือยถ้าจะใช้ทดลองบนตัวของสัตว์”