บทที่895 พ่อลูกรวมตัวกัน

ไท่ซางบ่นไม่หยุด เดินไปพูดไปไม่หยุด ไม่รู้ว่าพูดนานแค่ไหนแล้ว

หลี่ฝางไม่สนใจฟังคำบ่นของไท่ซาง สนแต่เดินไปข้างหน้าเอง

ที่จริงในใจหลี่ฝางหมดหนทางมาก ไท่ซางผู้ชายคนนี้จุกจิกจู้จี้มากไปจริงๆ ช่างเหมือนกับแมลงวันตัวหนึ่งที่บินดังหึ่งๆอยู่ข้างๆตลอด อยากจะตบให้ตายก็ทำไม่ได้อีก

ด่าเขาไปสักหน่อยน่าจะมีผลแค่ชั่วคราว ผ่านไปไม่ถึงห้านาทีเขาก็เริ่มจู้จี้อีก

ถึงแม้ไม่อยากพาเขาไปมากนัก แต่ก็เอาเขาไปทิ้งไว้ที่เมืองเอกไม่ได้ ไม่อย่างนั้นหลี่ฝางกลับไปอาจจะเห็นเมืองเอกอีกอย่างหนึ่ง

ไท่ซางผู้ชายที่ประพฤติตัวออกนอกลู่นอกทางนี้ หลี่ฝางไม่วางใจจริงๆ ตัวเองได้แต่ทนรับความทรมานแบบนี้เงียบๆ

คิดแบบนี้ หลี่ฝางก็อดไม่ได้ที่จะแอบถอนหายใจข้างในใจ

ตอนนี้เอง ด้านหลังจู่ๆก็มีเสียงบีบแตรดัง

“เพื่อนสองคนนี้ จะติดรถไปไหม？”

รถยนต์คันหนึ่งจอดอยู่ข้างเขาสองคน ลดหน้าต่างรถลง ชายวัยกลางคนคนหนึ่งถามด้วยรอยยิ้มเต็มไปหน้า

ถึงแม้ผู้ชายคนนี้จะยิ้มอย่างแจ่มใส สายตาแวบแรกของไท่ซางก็ถูกดึงดูดไปที่ข้างคนขับ สาวสวยวัยรุ่นคนนั้นที่ดูอ่อนเยาว์และสวยงาม

“เอื้อก”สายตากวาดไปที่ตัวของสาวสวยไปมา ไท่ซางกลืนน้ำลายอย่างอดไม่ไหว

ตระหนักได้ถึงสายตาของไท่ซาง หญิงสาวก็จ้องไท่ซางอย่างรังเกียจ หันหน้าไปไม่มองเขา

“ขอบคุณครับพี่ชาย！”จากนั้นไท่ซางก็ไม่สนใจสายตาดูถูกของคนเลย？ยังไม่ทันรอหลี่ฝางพูด ไท่ซางเปิดประตูรถเข้าไปอย่างแทบจะรอไม่ไหว

หลี่ฝางอยากจะปฏิเสธ ก็เห็นไท่ซางขึ้นรถไปแล้วในตอนนี้ จนต้องเอาคำพูดของเขากลืนกลับไป ได้แต่จ้องไท่ซางอย่างทำอะไรไม่ได้ แล้วขอบคุณเสร็จก็ตามขึ้นรถไป

ชายวัยกลางคนขับรถกลับเป็นมิตรอย่างมาก ขึ้นรถมาไม่นานก็เริ่มคุยกับพวกหลี่ฝางสองคน

“ผมชื่อหยูฉาย นี่คือลูกสาวผมหยูหลิงฮุ่ย คุณสองคนชื่ออะไรครับ？”

“ผมชื่อกู่เทียน นี่คือเพื่อนผมไท่ซาง”หลี่ฝางยังใช้ชื่อเดิมเหมือนครั้งที่แล้ว

“ทั้งสองคนก็มาเข้าร่วมศึกชิงจ้าวยุทธภพตระกูลชิวด้วยเหรอ？”หยูฉายอดไม่ได้ที่จะถาม

“อือ！พี่ชายก็น่าจะเหมือนกันใช่ไหม？”หลี่ฝางตอบกลับ

เขารู้สึกได้ว่า ในคู่พ่อลูกนี้ ความแข็งแกร่งของหยูฉายผู้เป็นพ่อค่อนข้างแข็งแรง ส่วนหยูหลิงฮุ่ยลูกสาวอ่อนแอกว่าเล็กน้อย

“ใช่！”หยูฉายพูดด้วยรอยยิ้ม：“ศึกชิงจ้าวยุทธภพครั้งนี้ไม่ธรรมดาเลย ได้ยินว่ายังมีหุบเขาราชายาก็เข้าร่วมด้วย ถึงตอนนั้นถึงไม่ได้รับอะไร ซื้ออายุวัฒนะของหุบเขาราชายาสักหน่อยก็คุ้มแล้ว โอกาสก็หายากอยู่แล้ว จะพลาดไม่ได้”

“อ้อ？”หลี่ฝางตาเป็นประกาย