บทที่896 คฤหาสน์ตระกูลชิว

“ผมบอกให้นะ ได้ยินว่าคุณท่านตระกูลชิวท่านนั้นที่ห่างหายจากโลกภายนอกมาหลายปีจะออกมาแล้ว！”หยูฉายพูดอย่างลึกลับ

“ครั้งนี้คุณท่านตระกูลชิวออกมา ไม่แน่อาจจะเพราะว่าเขาทะลุผ่านปรมาจารย์กำลังภายในได้แล้ว ถึงตอนนั้นตระกูลชิวอยากกลับไปอยู่ตระกูลชนชั้นหนึ่งอีกครั้งก็ไม่ธรรมดาเหรอ？”

“เอ๋？”หลี่ฝางคิดอย่างละเอียด นี่มีความเป็นไปได้จริงๆ

“แบบนี้ก็คือตระกูลชนชั้นหนึ่งพวกนั้นอาจจะได้รับข่าวคราวมาแล้ว ถึงยอมให้ตระกูลชิวมาจัดศึกชิงจ้าวยุทธภพ？”

“เรื่องนี้ผมไม่รู้นะ”หยูฉายหัวเราะอย่างขมขื่น“ผมก็ได้ยินมาเหมือนกัน เลยไม่แน่ใจ”

หลี่ฝางพยักหน้า ไม่ได้พูดต่อ

มีคำถามอะไร รอไปถึงตระกูลชิวก็จะรู้เอง ถึงตอนนั้นอย่าทำเป็นที่สนใจก็ไม่เลว

ตอนที่หลี่ฝางเงียบ ไท่ซางในตอนนี้ที่อยู่ข้างๆกลับไม่จบ พูดไม่หยุดเลย

“หลิงฮุ่ย ตอนที่เห็นคุณในที่สุดผมก็เข้าใจว่าทำไมหมอดูถึงบอกว่าชีวิตของผมยังไม่สมบูรณ์ เพราะว่าคุณเติมเต็มผม ถึงจะสมบูรณ์แบบขึ้นมา”

ตั้งแต่ขึ้นรถมา ไท่ซางก็ไม่หยุดเปลี่ยนลูกไม้พูดคำพูดที่หลายสิบปีก่อนไม่มีใครชอบฟัง ครั้งแล้วครั้งเล่าไม่ยอมหยุด

หยูหลิงฮุ่ยที่รู้สึกเหลือทน ก็เริ่มด่าเขาขึ้นมา ไม่ใช่แค่ไม่ทำให้เขาหุบปากได้ กลับกันยังทำให้เขาดีใจมากขึ้น จึงต้องหุบปากลงอย่างทำอะไรไม่ได้ แล้วเลือกจะไม่สนใจเขาแทน

หยูฉายที่อยู่ข้างๆก็ทำอะไรไม่ได้

ที่จริงเขาอยากรู้จักสองคนนี้ในระหว่างทางที่ไปตระกูลชิว ถึงตอนนั้นก็จะมีสิทธิ์ในการพูดที่ศึกชิงจ้าวยุทธภพมากขึ้น

ใครจะไปคิดว่าไท่ซางที่เพิ่งเห็นและขึ้นมา จะทำให้หยูฉายปวดหัวมาก

เขากลับรู้สึกดีมากต่อหลี่ฝาง แต่การแสดงออกของไท่ซางกลับทำให้หยูฉายล้มเลิกความคิดที่จะผูกมิตรกับทั้งสองคนโดยสิ้นเชิง

หลี่ฝางก็รู้สึกขายขี้หน้าเล็กน้อย ยังไงการแสดงออกของไท่ซางตอนนี้ก็เหมือนโรคจิต ถ้าเป็นคนทั่วไปคงถูกชกจนไม่กล้าไปเจอใครแล้ว

คิดถึงตรงนี้ หลี่ฝางยิ่งจ้องไท่ซางอย่างโหดเหี้ยมโหดเหี้ยมมากขึ้น ทำให้ไท่ซางหุบปากลงอย่างเชื่อฟังทันที

เพราะว่าเขามองคำว่า“ถ้ากล้าพูดอีกคำจะชกคุณจนไม่กล้าไปเจอผู้คนแน่” จากสายตาของหลี่ฝางออก

เขาเป็นคนที่มองสายตาของคนอื่นออก เหมือนกลับระหว่างทางเมื่อกี๊ ถึงแม้เขาจะบ่นอยู่นาน หลี่ฝางกลับไม่ได้โกรธจริงๆ

ทันใดนั้นไท่ซางก็เงียบลง กลับทำให้หยูหลิงฮุ่ยแปลกใจขึ้นมา อดไม่ได้ที่จะมองสำรวจหลี่ฝางเล็กน้อย

เพราะว่าเมื่อกี้เธอก็สังเกตถึงสายตาที่หลี่ฝางจ้องไท่ซางได้ แค่คิดไม่ถึงว่าไท่ซางจะเชื่อฟังหลี่ฝางได้ขนาดนี้