บทที่ 1

RAY

ผมชื่อเรย์ ตอนนี้ผมกำลังงงอยู่ว่าเมื่อคืน...ผมมาอยู่ที่นี่พร้อมกับ...ผู้หญิงหน้าตาน่ารักที่นอนอยู่ข้างๆผมได้ยังไง

เมื่อคืนแม่งโคตรเมาเลย แล้วผมแม่งก็จำห่าอะไรไม่ได้ซะด้วยดิ

ผมจำได้แค่...ไอ้ตอมมันมาบอกว่าเคทท้อง ใช่เคทท้อง ผู้หญิงที่ผมเคยคุยด้วยเมื่อตอนปีหนึ่ง เธอเรียนห้องเดียวกับผม เธอสนิทกับไอ้ตอมเพราะมันเป็นน้องชายของสามีเธอ

ผู้หญิงที่ผมแม่งโคตรจะถูกใจอยากได้เป็นแฟน แต่สุดท้าย ผมก็ต้องเสียใจจนเสียศูนย์เมื่อรู้ว่าเคทแม่งไม่เคยคิดอะไรกับผมเกินกว่าคำว่าเพื่อน

เราสองคนคุยกันมาเกือบๆสี่เดือนตั้งแต่วันที่รายงานตัวเข้าเรียน เราเรียนปรับพื้นฐานมาด้วยกัน มีอะไรก็โทรคุยโทรปรึกษากัน ไปเที่ยวด้วยกันก็บ่อย

ตอนนั้นผมแม่งเทใจไปให้เคทเกินครึ่งแล้ว อยู่ๆ ไอ้ตอมซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของผมมาตั้งแต่สมัยมัธยมก็มาบอกผมว่า เคทจะหมั้นกับพี่ชายฝาแฝดของมัน

ไอ้เรื่องที่เธอมีคู่หมั้นแล้วผมก็พอจะรู้เพราะไอ้ตอมมันเคยบอก แต่ตอนนั้นเคทกับพี่ชายของมันยังไม่มีวี่แววว่าจะคบกันเลย จะมีก็แต่พี่ชายฝาแฝดของมันที่มาตามหวงตามหึงเคทตลอดเวลานั่นแหละ

ผมเขม่นกับมันหลายต่อหลายครั้ง มันเองก็ไม่ค่อยชอบขี้หน้าผมเหมือนกัน เพราะมันรู้ว่าผมคิดยังไงกับเคท

สุดท้าย...ผมก็ต้องแพ้มันเพราะว่าเคทรักมันแค่คนเดียว รักมาตั้งนาน รักไม่เคยเปลี่ยนแปลง

เรื่องนั้นเคทไม่เคยบอกผม มันเลยทำให้ผมมีหวังไง ไม่อย่างนั้น...ผมคงไม่ทุ่มเททุกอย่างเพื่อเธอหรอก

"อือ..." เสียงครางอย่างรำคาญของผู้หญิงที่นอนอยู่ข้างๆผมดังขึ้นเมื่อผมขยับตัวเพื่อหาโทรศัพท์มือถือของตัวเอง

ฉิบหายแล้วไง อยู่บนเตียงด้วยกันสองต่อสองแบบนี้แถมเสื้อผ้าไม่มีติดตัวสักชิ้น แบบนี้...แม่งโคตรชัดเลยว่าเมื่อคืนผมทำอะไรกับเจ้าของร่างบางที่นอนอยู่ข้างๆบ้าง นี่ยังไม่รู้เลยว่าผมได้ป้องกันไปรึเปล่า

ถึงผมจะหิ้วผู้หญิงมานอนที่ห้องไม่เคยซ้ำหน้า แต่ผมก็ไม่เคยสะเพร่าถึงขั้นไม่ป้องกันเลยแม้แต่ครั้งเดียว ผมไม่ได้เลวนะ ผมแค่โสด คนโสดทำอะไรก็ไม่ผิดถูกมั้ย

แล้วอีกอย่างผู้หญิงพวกนั้นก็ยอมมานอนกับผมเองด้วย ผมไม่ได้บังคับมาซะหน่อย ถ้าวันไหนที่ผมมีเจ้าของ ผมก็พร้อมจะเป็นคนดี

แต่ผมคิดว่า...ผมคงไม่มีใครง่ายๆหรอก เพราะว่าใจผมยังมีแค่เคทคนเดียวที่ยังอยู่ในนี้

ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นของคนอื่น แต่ผมไม่เคยเลิกรักเธอได้เลย ไม่รู้ว่าทำไมเหมือนกัน...

ผมไม่ได้หวังถึงขั้นอยากได้เธอมาเป็นของตัวเองหรอก เพราะผมรู้ว่ามันผิด ผมรู้ว่าลิมิตของตัวเองมีแค่ไหน ผมไม่เคยคิดอยากจะแย่งของๆใคร ทุกวันนี้ผมก็แค่รอเวลาเท่านั้นแหละ ผมหวังว่าผมจะลืมผู้หญิงที่ตัวเองถูกใจได้สักวัน

เคทเป็นคนสวย น่ารัก พูดเก่ง ใครๆก็หลงรักเธอ ไม่แปลกที่เธอจะทำให้ผมหลงรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้นแบบนี้...

"ฉิบหายแล้วกู" ผมสบถออกมาอย่างหงุดหงิดเมื่อเลิกผ้าห่มขึ้นมาแล้วพบรอยเลือดเปรอะเป็นรอยเล็กๆอยู่ตรงกลางเตียง

ผู้หญิงคนนี้ผมเป็นคนเปิดบริสุทธิ์เธอ ตื่นมาเธอจะต้องโวยวายแน่ๆ นี่มันอะไรกันวะเนี่ย ผมหิ้วผู้หญิงใสๆแบบนี้มานอนด้วยได้ยังไงวะ

แล้วเมื่อคืนผมปล้ำเธอยังไง เธอเป็นคนยอมผมเองรึเปล่าก็ไม่รู้ ผมแม่งจำห่าอะไรไม่ได้เลยเนี่ย แม่งเมาฉิบหายอ่ะ เมาแบบทิ้งตัวเลย

"อือ เมื่อคืนใครมาส่งกู" ผมโทรหาไอ้ตอมเป็นคนแรกเพราะผมคิดว่ามันน่าจะมีสติที่สุดในกลุ่มละ มันต้องขับรถไปหาเมียมันที่บ้าน ต้องไปง้อเมียสุดที่รักของมันอีก คงไม่น่าจะเมา

(กูไม่รู้ว่ะ กูกลับมาก่อน) มันตอบผมอย่างงัวเงีย

"กูหิ้วผู้หญิงที่ไหนมานอนด้วยก็ไม่รู้เนี่ย แม่งเมาไม่รู้เรื่องห่าอะไรเลย" ผมระบายกับมัน

(ใช่น้องคนนั้นป่ะวะ ที่มึงเรียกให้มานั่งด้วยอ่ะ เห็นว่าเป็นเด็กนั่งดริ๊งค์) ไอ้ตอมมันบอก

"เด็กนั่งดริ๊งค์ห่าอะไร กูว่าไม่น่าใช่" ผมมองสำรวจร่างเล็กที่ยังคุดคู้อยู่ในผ้าห่ม ก่อนที่จะเปิดดูรอยเลือดที่มันเลอะอีกครั้ง

(ใช่ดิ เห็นว่าน้องเขามาทำงานเมื่อคืนเป็นคืนแรก มึงนี่มันเลวจริงๆ ล่อเด็กใหม่ซะด้วย) ไอ้ตอมมันแซวผม

"นั่นแหละกูกำลังเครียดเลย" ผมบอกมัน

(มึงจะเครียดทำไมวะ น้องเขาตื่นมามึงก็แค่ให้เงินแบบที่เคยทำก็จบ) ไอ้ตอมมันแนะผม

"กูเปิดซิงน้องเค้าดิ ไม่รู้ว่าได้ป้องกันรึเปล่า" ผมบอกไอ้ตอมออกไปอย่างกังวล ก่อนที่จะขยี้หัวตัวเองอย่างทำอะไรไม่ถูก

(ไอ้เชี่ยเรย์ มึงอย่าบอกนะว่ามึงพลาด)

"ก็กูบอกว่าเมา จำห่าอะไรไม่ได้เลยเนี่ย ทำท่าไหนอะไรยังไงบ้างก็ไม่รู้" ผมบอกไอ้ตอมออกไป เพราะรู้ว่ามันไม่ปากโป้งแน่นอน

(มึงคุยกับน้องเขาดีๆก็แล้วกัน ค่อยๆพูดกับน้องเขา ค่อยๆเคลียร์กัน ถามเขาก็แล้วกันว่าจะเอายังไง) ไอ้ตอมมันว่า

"ก็คงต้องงั้น กูเมานี่หว่า ไม่ได้ตั้งใจ" ผมบอก

(เออ งั้นแค่นี้ก่อน ป่านนี้เมียกูไม่ออกไปข้างนอกแล้วเหรอ) ไอ้ตอมมันพูดแล้วรีบร้อนวางสายไปเลย สงสัยจะรีบไปเอาใจเมียที่กำลังท้องอยู่

เรื่องนี้มันโคตรเครียดเลย มันมาระบายกับผมเรื่องปั้นหยาบ่อยๆ เมียมันก็โคตรใจแข็งเลย ไม่รู้ว่างอนอะไรมันนักหนา

"กรี๊ดดดดด!!!"