บทที่ 1

ดอกไม้จะสวยงามก็ต่อเมื่ออยู่บนต้น หากถูกเด็ดออกมา ไม่นานก็จะเหี่ยวเฉา ร่วงโรย เหลือไว้เพียงเศษซากที่ไร้ความดึงดูด

———

ท่ามกลางลานกว้างด้านหน้าคลับ เจ้าของใบหน้าสวยจิ้มลิ้มพยายามฝืนยืนรอรถ ทั้งที่สองขาแทบรั้งร่างไว้ไม่ไหว เพราะถูกฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ครอบงำ

“ทำไมมายืนอยู่คนเดียว เพื่อนหายไปไหนกันหมด”

ตึกตัก! ตึกตัก! เสียงหัวใจแปรปรวนเป็นจังหวะถี่รัวขึ้น เมื่อหันมาสบตากับเจ้าของเสียงที่เอ่ยทักท้วง

“รู้ไหมว่ามันอันตราย”

“เฮีย…หล่อจัง” เสียงหวานแผ่วยาน ใบหน้าสวยเงยขึ้นสบตากับคนที่ตัวสูงกว่า ด้วยความไร้สติทำให้เธอไม่อาจสั่งห้ามตัวเองได้ จนเผลอยกมือขึ้นไปสัมผัส

“หืม?”

“…ลี่ชอบ” หัวใจดวงน้อยเต้นระรัว ราวทุกอย่างเป็นเพียงความฝัน และในฝันนั้น เธอกำลังสารภาพรักกับคนที่แอบชอบมาเนิ่นนาน “อื้อ~ หัวใจลี่เต้นแรง”

มือเล็กยกขึ้นมาทาบตรงอกข้างซ้ายของตัวเอง ใบหน้าขึ้นสีแดงจัด ร้อนผ่าวจนลามไปถึงใบหู

สายตาคู่คมจับจ้องการกระทำของเด็กน้อยที่ครั้งหนึ่งเขาเคยมองว่าไร้เดียงสา ริมฝีปากหยักยกยิ้มอย่างพอใจ ที่ จู่ๆ ก็มีเหยื่อเข้ามาป้อนถึงปาก โดยไม่ต้องเสียแรงออกล่าให้เหนื่อย

“อยากกลับหรือยัง” ปลายนิ้วแกร่งยกขึ้นมากรีดกรายบนพวงแก้มสีแดงระเรื่อ พลางโน้มใบหน้าลงไปกระซิบถามใกล้ใบหูเล็ก “อยากไปเพนท์เฮ้าส์ของเฮียหรือเปล่า”

ใบหน้าหวานรีบส่ายไปมาปฏิเสธ ก่อนจะเอ่ยเสียงเบา “…ลี่ไม่…เหมาะสม”

“ทำไมต้องสนใจเรื่องนั้น”

“…เฮียไม่สนใจเรื่องความเหมาะสมหรอคะ” ดวงตากลมเปล่งประกายความใสซื่อ ช้อนขึ้นมองใบหน้าหล่อที่ชวนให้หัวใจดวงน้อยเต้นแรง

“ไม่จำเป็นต้องสนใจ” น้ำเสียงเย็นแฝงบางอย่างไว้ในถ้อยคำนั้น “แล้วเธอล่ะ ต้องการหรือเปล่า”

ความรักที่เคยก่อตัวในวัยเด็กยังคงใสซื่อและบริสุทธิ์จนเกินจะหักห้าม เธอพร้อมจะมอบทุกสิ่งให้ เพียงแค่เขาเอ่ยคำว่า ‘ต้องการ’ ออกมา

เม็ดฝนโปรยปราย ท่ามกลางเสียงคำรามกึกก้อง สายฟ้าแลบผ่าลงมาจนห้องสว่างวาบ เผยภาพสองร่างที่กำลังแนบชิด บดเบียดกันบนโซฟาตัวใหญ่ในค่ำคืนอันร้อนแรง

สายตาของเขา

“ครั้งแรกใช่ไหม”

น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ชวนวูบวาบ

“เฮีย~ เฮียค่าย อื้อ”

ร่างกายกำยำ กับสัมผัสร้อนของฝ่ามือใหญ่

“ชู่ว” เสียงกระซิบดังข้างหู “เด็กดี ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บ”

ทั้งตื่นเต้น…และ…สั่นกลัว

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์หรือเปล่า ที่ทำให้ หมวยลี่ กล้าขึ้นรถมากับคนที่เป็นถึงลูกชายผู้มีพระคุณของเธอ เขาคือลูกของคนที่ส่งเสียให้เธอได้เรียนหนังสือ

เมื่อความคิดเริ่มถาโถม เกิดคำถามผุดขึ้นมาแทรกผ่านสัมผัสวูบวาบของริมฝีปากที่กำลังลากไล้บนผิวกาย

ทั้งที่ก่อนหน้าแทบไม่กล้าเข้าใกล้เขาเกินระยะห้าเมตรเลยสักครั้ง แต่ตอนนี้…เธอและเขากำลังเลยเถิดไปไกล

เพียงคำชวนสั้นๆ เธอกลับลืมสถานะของตัวเองไปจนหมดสิ้น

เรียวขาเล็กสั่นระริก ขณะริมฝีปากที่กดซับลงบนลาดไหล่ทำให้ความเจ็บแปลบแล่นวูบเข้ามาในความรู้สึก ปลายจมูกโด่งที่ซุกไซร้อยู่ตรงลำคอชวนให้ความร้อนในร่างกายวูบวาบ

🚩🚩🌚