บทที่ 198 ภรรยาของผมเข้าใจผมผิด

"เฟิงหานชวน ตอนนี้เป็นฉันเหรอที่ไม่ยอมรับ? ตอนนี้คุณ……" เฉินฮวนฮวนก็ยังพูดไม่จบ นิ้วมือของเขาก็ปิดริมฝีปากเธอไว้ก่อน

เธออยากเอาออก แต่เฟิงหานชวนเอ่ยก่อนว่า "รูปถ่ายนี้ เป็นเรื่องของมุมกล้อง หรือว่าเป็นปัญหาของการจับภาพ ผมให้คนส่งกล้องวงจรในงานมาแล้ว"

"คุณว่าอะไรนะ?" เฉินฮวนฮวนรู้สึกงง ไม่เข้าใจความหมายของเฟิงหานชวน

เขากำลังอยากบอกว่าเขาไม่มีอะไรกับหลีซืออวิ๋น?

"เดี๋ยวผมให้คุณฟังคลิปเสียงก่อน" เฟิงหานชวนไม่ตอบคำถามของเธอ แล้วล้วงเอาโทรศัพท์ออกมา

นี่เป็นโทรศัพท์เครื่องสีดำ เป็นโทรศัพท์ของเขาเอง

พอเปิดโทรศัพท์แล้ว เขากดๆที่หน้าจอ จากนั้นจึงมีเสียงของผู้ชายวัยกลางคน

[ประธานเฟิงครับ ความผิดของนายหลินคนนี้เองครับ ผมไม่ควรถ่ายรูปคุณกับคุณหนูหลี หยางหยางยังเด็ก บอกว่าอยากจะเห็นหน้าคุณ แล้วเราก็อยู่ในงานเลี้ยงเดียวกัน ผมเลยแอบถ่ายรูปไปให้หยางหยางครับ แล้วคุณยืนอยู่กับคุณหนูหลีพอดี……ความผิดของผมเองครับ ประธานเฟิงยกโทษให้ผมด้วยนะครับ]

เฉินฮวนฮวนได้ยินคำว่า"นายหลิน" แล้วผู้ชายคนนั้นก็พูดถึงหยางหยาง หรือว่าเขาคือหลินเจี้ยนกั๋วพ่อของหลินอวี่หยาง?

เธอรู้ว่ารูปนั้นหลินเจี้ยนกั๋วเป็นคนถ่ายส่งให้หลินอวี่หยาง แต่ที่เธอคิดไม่ถึงคือ เฟิงหานชวนให้หลินเจี้ยนกั๋วขอโทษ

"เฟิงหานชวน เขาเป็นพ่อของหยางหยาง อายุมากกว่าคุณด้วย คุณทำแบบนี้กับเขา ไม่ค่อยดีมั้ง?" เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่าเฟิงหานชวนใจดำมาก

"เขาแอบถ่ายผม คุณจะให้ผมทำยังไงกับเขา? เพราะเห็นว่าเขาเป็นพ่อของหลินอวี่หยาง ผมเลยไม่ได้ทำอะไรเขา" เฟิงหานชวนตอบอย่างอารมณ์เสีย

"ไม่ได้ทำอะไรเขาก็ดี" เฉินฮวนฮวนโล่งอก แต่ก็เห็นว่าที่ไหนผิดปกติ

เธอเงยหน้ามองผู้ชายที่นั่งอยู่หน้าเธอ แล้วถามอีกว่า "เพราะเห็นว่าเขาเป็นพ่อของหยางหยาง?"

"หลินอวี่หยางเป็นเพื่อนคุณ เพราะฉะนั้น ผมเห็นแก่คุณ เลยไม่ได้ทำอะไรหลินเจี้ยนกั๋ว" เฟิงหานชวนพูดตรงๆ

เฉินฮวนฮวนหน้าแดงทันที ความโมโหเมื่อกี้หายไปหมดเลย แต่พอนึกถึงเรื่องของเฟิงหานชวนกับหลีซืออวิ๋น เธอก็เริ่มลนลานอีกครั้ง

"คุณลุงหลินก็แค่ถ่ายรูปคุณ ไม่ได้ทำอะไรผิดร้ายแรงสักหน่อย" เฉินฮวนฮวนพึมพำ

"ถึงเขาจะทำแค่เรื่องเล็กๆ แต่สำหรับผม มันกระทบกับชีวิตผม แล้วทำให้ภรรยาผมเข้าใจผมผิดด้วย" เฟิงหานชวนเอ่ย

เฉินฮวนฮวนอึ้งเล็กน้อย แล้วจ้องมองเขาตรงหน้า

"เข้าใจผิด?" เธอพูดออกมาอย่างสงสัย

"ฮวนฮวน ผมบอกคุณว่า'ผมไม่มีทางจับปลาสองมือ'หมายความว่า ตั้งแต่ต้นจนจบ ผมมีแค่คุณ" เฟิงหานชวนจับมือเธอไว้แน่น แล้วถอดมองเธออย่างลึกซึ้ง

ตอนนี้ เฉินฮวนฮวนสงบสติได้แล้ว ไม่ได้ใส่อารมณ์ แบบนี้ก็สามารถอธิบายเรื่องนี้ได้แล้ว

ไม่งั้น ตอนที่ร้องไห้อารมณ์เสีย เขาไม่มีอารมณ์อธิบายกับเธอเลย

"คุณ……" เฉินฮวนฮวนสบตากับแววตาที่ลึกซึ้งจนเหม่อ จะอ้าปากพูด ไม่รู้เลยว่าควรพูดอะไร

"เมื่อกี้คุณก็ได้ยินแล้ว หลินเจี้ยนกั๋วบอกว่าแอบถ่าย คุณก็น่าจะเข้าใจว่าเขาถ่ายแบบไหน" เฟิงหานชวนพูด แล้วก้มหน้ากดหน้าจอโทรศัพท์ จากนั้นก็ยื่นให้เฉินฮวนฮวน

เฉินฮวนฮวนไม่เข้าใจ แต่พอเห็นภาพบนหน้าจอ เหมือนเป็นคลิปวิดีโอ เธอจึงรับโทรศัพท์เขามา วางลงตรงหน้า

คลิปวิดีโอยังไม่เล่น เธอยื่นนิ้วออกไปรีบกดให้เล่น จากนั้นคลิปวิดีโอจึงเริ่มเล่น

นั่นเป็นภาพกล้องวงจรในงานเลี้ยง

เธอเห็นหลีซืออวิ๋นเข้างานก่อน พอทักทายกับคนอื่นแล้ว หันกลับมา จึงเห็นเฟิงหานชวนเข้างานพอดี เธอจึงเดินไปทักทายกับเขา

เพราะกล้องวงจรอยู่ห่าง เฉินฮวนฮวนจึงไม่ได้ยินว่าพวกเขาคุยอะไรกัน แต่ก็เหมือนคุยกันปกติ จากนั้นหลีซืออวิ๋นก็คล้องแขนเฟิงหานชวน แล้วเดินไปหาสามีภรรยาคู่หนึ่ง

ต่อมา เพราะมุมกล้องวงจรใกล้เคียงกับรูปที่แอบถ่ายมา เฟิงหานชวนยืนอยู่กับหลีซืออวิ๋น แล้วคุยกับคนตรงหน้า ระหว่างนั้นไม่รู้ว่าอีกฝ่ายพูดอะไร หลีซืออวิ๋นเลยหัวเราะ แล้วเอียงหัว

ทันใดนั้น เฟิงหานชวนก็ยื่นมือมากดหยุดเล่น

พอเฉินฮวนฮวนดู ภาพในตอนนี้ ใกล้เคียงกับในรูปมาก แค่แตกต่างกันเล็กน้อย

ในรูปนั้น หลีซืออวิ๋นคล้องแขนเขา แล้วซบแขนเขา แต่มุมกล้องในคลิปวิดีโอหลีซืออวิ๋นแค่เอียงหัวมาทางเฟิงหานชวน ไม่ได้ซบแขนเขา

เฉินฮวนฮวนขมวดคิ้ว แสดงสีหน้าสงสัย หรือว่าเธอเข้าใจผิดจริงๆ?

เฟิงหานชวนดูสีหน้าเฉินฮวนฮวน ไม่ได้รีบอธิบาย แต่กลับกดเล่นคลิปวิดีโอต่อ

จากนั้น เฉินฮวนฮวนเห็นเฟิงหานชวนดึงมือกลับมา แล้วหลีซืออวิ๋นก็ยืนตัวตรง เปลี่ยนมาจับกระเป๋าแทน ทั้งสองเหมือนออกห่างกัน