บทที่ 235 ใครจะรู้ว่าเธอเป็นอาสะใภ้สามของแก!

เจิ้งจือหาวกำลังถามเธอ เฉินฮวนฮวนรู้สึกได้

"ใช่ค่ะ ยังเรียนไม่จบ" เธอคิดว่าแค่คุยธรรมดา เลยไม่ได้ใส่ใจ แล้วตอบแบบปกติ

"เรียนที่ไหน? ปีไหนแล้ว?" เจิ้งจือหาวถามอีกครั้ง

"มหาวิทยาลัยAที่เป่ยเฉิง ปีสองแล้วค่ะ" เฉินฮวนฮวนตอบ

"มหาวิทยาลัยA เป็นมหาวิทยาลัยดังเลย ดูเหมือนว่าผลการเรียนของเธอคงดีมาก" เจิ้งจือหาวกะพริบตา แล้วยิ้มเห็นฟันขาวๆอย่างเจ้าเล่ห์

"ยังพอใช้ได้ค่ะ" เฉินฮวนฮวนยิ้มอ่อน

เจิ้งจือหาวเห็นว่าเฉินฮวนฮวนเกร็ง เขาจึงเปิดคิวอาร์โค้ดโทรศัพท์ออกมา แล้วยื่นไปให้เฉินฮวนฮวน พร้อมพูดว่า "เพิ่มวีแชทกัน"

เฉินเสี่ยวอวี่กับจางถิงอุทานอย่างตกใจ เจิ้งจือหาวแสดงออกชัดเจนแล้วว่า เขาสนใจเฉินฮวนฮวน

เฉินฮวนฮวนเห็นคิวอาร์โค้ดบนหน้าจอโทรศัพท์ จึงไม่รู้จะทำยังไง เลยรีบหันมองไปทางเฟิงเฉินเหยี่ยน

เฟิงเฉินเหยี่ยนยื่นมือออกไป ดึงโทรศัพท์เจิ้งจือหาวกลับมา แล้วยัดโทรศัพท์เข้ามือเจิ้งจือหาวอย่างเย็นชา

เจิ้งจือหาวทำหน้าสงสัย แล้วขมวดคิ้วถาม "ไหนบอกว่าเพื่อนแก? นี่หมายความว่ายังไง?"

เขามองออก เฟิงเฉินเหยี่ยนห้ามเขาจีบเฉินฮวนฮวน แล้วไม่พอใจกับการกระทำของเขา นี่เลยทำให้เจิ้งจือหาวไม่สบอารมณ์

"เพื่อนฉัน แต่แกจีบไม่ได้" เฟิงเฉินเหยี่ยนพูดอย่างเข้มงวด

อยู่ๆเจิ้งจือหาวก็หัวเราะ แล้วยื่นมือไปตบไหล่เฟิงเฉินเหยี่ยน พร้อมพูดแซวว่า "คุณชายเฟิง คุณก็มีวันนี้เหรอครับ?"

"หุบปาก" เฟิงเฉินเหยี่ยนพูดเสียงเข้ม

"ผู้หญิงเขาอยู่ตรงหน้า กำลังฟังอยู่ ทำไมแกปอดแหกขนาดนี้วะ? ไม่เหมือนแกเลย!" เจิ้งจือหาวจงใจมองเฉินฮวนฮวนแล้วพูด

เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่าเจิ้งจือหาวเข้าใจเธอกับเฟิงเฉินเหยี่ยนผิด กำลังจะพูดอธิบาย แต่เฟิงเฉินเหยี่ยนลุกขึ้นจากเก้าอี้ แล้วจับคอเสื้อเจิ้งจือหาวไว้

ทุกคนที่อยู่ต่างก็พากันอึ้ง ที่ทุกคนอึ้งที่สุดคือท่าทางของเฟิงเฉินเหยี่ยน ปกติเขายิ้มแย้ม นิสัยเข้าถึงง่าย ไม่เคยทะเลาะมีเรื่องกับใครเลย แล้วไม่เคยมีปัญหากับใครด้วย

ตอนนี้ เหมือนเฟิงเฉินเหยี่ยนไม่พอใจเจิ้งจือหาวมาก

"เฟิงเฉินเหยี่ยน นี่มึงทำอะไร!" เจิ้งจือหาวเลียริมฝีปาก แววตาก็ดุดัน โดนคนอื่นจับคอเสื้อไว้ สีหน้าคงไม่ดีมาก

ตอนที่ทุกคนคิดว่าเฟิงเฉินเหยี่ยนจะชกเจิ้งจือหาว แต่เฟิงเฉินเหยี่ยนกลับปล่อยมือ แล้วพูดอย่างเรียบนิ่ง "ตามฉันมา มีเรื่องจะคุยกับแก"

"หาที่ตัวต่อตัว?" เจิ้งจือหาวจัดคอเสื้อ เลิกคิ้วขึ้น เหมือนกำลังยั่วอารมณ์

"ตัวต่อตัวเชี้ยไร! ฟังไม่รู้เรื่องเหรอวะ? กูบอกว่ามีเรื่องจะคุยกับมึง!" เฟิงเฉินเหยี่ยนหมดคำพูด

"……" เจิ้งจือหาวอึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นค่อยพูดว่า "ได้"

พอทั้งสองเดินไปแล้ว บรรยากาศในห้องจึงอึดอัด แล้วสายตาทุกคนก็มองไปที่เฉินฮวนฮวน

หลินอวี่หยางรีบช่วยเฉินฮวนฮวนแก้สถานการณ์ "พวกเธอมองอะไร ควรทำอะไรก็ไปทำสิ!"

"หยางหยาง ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ" เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่าบรรยากาศอึดอัดมาก แล้วตอนนี้เธอก็ต้องไปห้องน้ำพอดี เธอจะไปเปลี่ยนผ้าอนามัย

"ฮวนฮวน เดี๋ยวฉันไป……งั้นเธอรีบไปรีบกลับมานะ ฉันรอเธอกลับมา" หลินอวี่หยางโบกมือให้

ทีแรกเธออยากไปกับเฉินฮวนฮวน แต่นึกถึงพวกเฉินเสี่ยวอวี่เป็นพวกขี้นินทา ต้องมีคนนินทาเฉินฮวนฮวนแน่นอน เลยเลือกอยู่ต่อ

ตามคาด พอเฉินฮวนฮวนไปแล้ว เฉินเสี่ยวอวี่ก็รีบพูดว่า "หยางหยาง เฟิงเฉินเหยี่ยนต้องชอบเฉินฮวนฮวนแน่ๆ!"

"เป็นไปไม่ได้ พวกเธอไม่เข้าใจ!" หลินอวี่หยางปฏิเสธอย่างไม่ลังเล ที่เธออยู่ต่อก็เพื่อแก้ข่าวให้เฉินฮวนฮวน เดี๋ยวเรื่องซุบซิบจะบานปลาย

"จะเป็นไปไม่ได้ได้ยังไง? ชัดเจนขนาดนี้ เธอยังมองไม่ออกอีกเหรอ?" จางถิงพูดเสริม "หยางหยาง เธอไม่เคยมีแฟน เธอไม่เข้าใจเรื่องความรักหรอก!"

"ฉันไม่เคยมีความรัก แต่ฉันก็เคยเห็นคนมีความรัก ฉันบอกว่าพวกเขาสองคนเป็นไปไม่ได้ ก็คือเป็นไปไม่ได้!" หลินอวี่หยางจะบ้าตายแล้ว

เธอเป็นคนเดียวที่รู้เรื่อง รู้ว่าเฉินฮวนฮวนคืออาสะใภ้สามของเฟิงเฉินเหยี่ยน แต่เธอทำได้แค่รักษาความลับ พูดออกมาไม่ได้ แต่แบบนี้ก็ช่วยเฉินฮวนฮวนอธิบายยาก ใจเธอเลยลนลาน

"หยางหยาง ฉันรู้สึกว่าเสี่ยวอวี่กับถิงถิงพูดถูก รู้สึกว่าเฟิงเฉินเหยี่ยนแคร์เฉินฮวนฮวนมาก เจิ้งจือหาวอยากจีบฮวนฮวน เขาเลยโกรธขนาดนั้น ความรู้สึกที่เขามีต่อฮวนฮวนไม่ธรรมดา……" ติงเซียงอดพูดไม่ได้

"ช่างเถอะ ช่างเถอะ พวกเธอไม่เข้าใจ ไม่ว่ายังไงฉันบอกพวกเธอไว้เลย พวกเขาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ไม่ได้มีเรื่องรักๆใคร่ๆ พวกเธอจะเชื่อไม่เชื่อแล้วแต่!" หลินอวี่หยางขี้เกียจอธิบายแล้ว

เธอเห็นว่า อธิบายไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่อธิบายดีว่า

"หยางหยาง เธออย่าโมโหสิ ฉันไม่ได้จงใจขัดเธอ ฉันแค่รู้สึกว่า……" ระหว่างติงเซียงกับหลินอวี่หยางมีที่ว่างของเฉินฮวนฮวน เธอจึงขยับเข้าไปใกล้หลินอวี่หยาง แล้วจับแขนเธอไว้

"เฟิงเฉินเหยี่ยนเรียกเจิ้งจือหาวออกไปคุยตัวต่อตัว เพราะไม่ให้เขาจีบฮวนฮวนแน่ๆ ทำไมถึงไม่ให้จีบล่ะ เพราะเขาชอบฮวนฮวนไง ยังจะมีเหตุผลอะไรอีก?"

เฉินเสี่ยวอวี่รู้ว่าหลินอวี่หยางเป็นคนซื่อบื้อ เห็นหลินอวี่หยางเอาแต่ปฏิเสธ เธอเลยคิดจะเปิดโปง เธอรู้สึกว่าหลินอวี่หยางโดนเฉินฮวนฮวนหลอก

"ต้องมีเหตุผลอื่นแน่นอน" หลินอวี่หยางตอบอย่างไม่ลังเล

เธอรู้ว่าทำไมเฟิงเฉินเหยี่ยนต้องเรียกเจิ้งจือหาวไปคุยตัวต่อตัว คงจะบอกเรื่องตระกูลเฟิงกับเจิ้งจือหาว ให้เจิ้งจือหาวล้มเลิกความคิดที่มีต่อเฉินฮวนฮวน

"เหตุผลอื่นอะไร?" ติงเซียงรู้สึกผิดปกติ เลยรีบเอ่ยถาม

……