บทที่ 258 ท้องลูกของหลิวตงรุ่ย

เฉินฮวนฮวนมองออกว่าจีจี้มีความสัมพันธ์ที่ดีกับอันเยว่และฉินฟางฟาง

นอกจากนี้ ครั้งนี้เหวินหรานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ได้ทำสัญญากับการแสดงครั้งแรกของพวกเธอ ทั้งอันเยว่และฉินฟางฟางก็เป็นเด็กฝึกของเหวินหรานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์

ดังนั้นเฉินฮวนฮวนจึงรู้ว่าจีจี้เลือกปฏิบัติใครโดยไม่ต้องคิดเลย

ถ้าไม่ใช่เพราะพวกเขาไม่เต็มใจที่จะเป็นตำแหน่งเซ็นเตอร์ ยังไงเสียตำแหน่งเซ็นเตอร์ก็ไม่มีทางมาถึงเธอได้แน่นอน ดังนั้นในการแสดงครั้งแรกของเฉินฮวนฮวน ทัศนคติของเธอคือจะไม่พยายามชนะหรือแพ้

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่การที่ไม่พยายามชนะหรือแพ้ที่แท้จริง แต่แทนที่จะโต้เถียงหรือทะเลาะวิวาท เธอจะพยายามทำให้ดีที่สุดในส่วนของตัวเอง

เธอขี้เกียจเกินไปที่จะจัดการกับเรื่องอื่นๆ อย่างไรก็ตามตอนนี้เธออยู่ในอาณาเขตของของคนอื่น

"ครูคะ ฉันจะทำตามทุกการเคลื่อนไหวที่คุณสอน ไม่จำเป็นต้องแยกทดสอบศักยภาพของฉัน" เฉินฮวนฮวนตอบอย่างเฉยเมย: "ในความคิดของฉัน ตำแหน่งเซ็นเตอร์ก็ไม่ได้แตกต่างไปจากตำแหน่งอื่นๆ ท้ายที่สุดแล้วฉันก็คงจะไม่ได้ยืนตรงกลางเสมอไปหรอก"

"เป็นไปไม่ได้เลยที่กลุ่มจะแสดงในรูปแบบเดียวกันตั้งแต่ต้นจนจบ และเป็นไปไม่ได้ที่ฉันจะยืนตรงกลางตั้งแต่ต้นจนจบ ความจริงคุณต้องทดสอบศักยภาพของทุกคนเป็นรายบุคคลไม่ใช่เหรอ?"

มุมปากของจีจี้กระตุกขึ้นหลายครั้ง เธอยิ้มเยาะ ในใจลึกๆของเฉินฮวนฮวนคงคิดว่าเธอไม่ใช่ครูที่ดี

ในขณะเดียวกันเธอเห็นอันเยว่มองมาที่เธอและแอบส่ายหัว เธอก็ยิ่งเข้าใจว่าอันเยว่หมายถึงอะไร

"มองไม่ออกเลยว่าจะพูดแบบนี้ หน้าตากับนิสัยช่างต่างกัน"จีจี้ไม่ใช่คนที่มีอารมณ์รุนแรงเช่นกัน เธอยักไหล่และไม่ได้รู้สึกโกรธอีกต่อไป

เธอหันกลับมาและเดินไปที่เครื่องเปิดเพลง จากนั้นก็ขยับร่างกายเล็กน้อยแล้วพูดว่า: "อย่าเสียเวลา วอร์มอัพกันก่อนเถอะ รอสมาชิกที่มาสาย"

เมื่อเห็นว่าจีจี้ไม่ได้พูดอะไรอีก เฉินฮวนฮวนก็ตามหลังไปและเริ่มอุ่นเครื่อง

หลังจากรอสักครู่ เหวินหนานก็วิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็วพร้อมกับเหงื่อที่ไหลเต็มไปหมด จากนั้นก็โค้งคำนับจีจี้อย่างรวดเร็ว: "ขอโทษค่ะครู ฉันเผลอหลับไป"

"เวลาคือบ่ายสอง แล้วตอนนี้ก็บ่ายสองครึ่งแล้ว ทำโทษเธอด้วยการ jump squat หนึ่งร้อยครั้ง"จีจี้พูดอย่างซีเรียส

"โอเคค่ะ"เหวินหนานเกาหัวของเธอและใบหน้าที่อ่อนแอของเธอปรากฏขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ หลังจากวางกระเป๋าลง เธอก็เริ่ม jump squat ข้างๆ

เฉินฮวนฮวนมองผ่านไปข้างหลังและพบว่าเหวินหนานกำลัง jump squat อย่างเหน็ดเหนื่อย เธอดูเจ็บปวดและหน้าซีด

"ครูคะ เหวินหนานดูไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ หรือว่าหยุดการลงโทษก่อนดีไหม?"เฉินฮวนฮวนยกมือขึ้นและพูด

ฉินฟางฟางหันกลับมามองเหวินหนานที่กำลัง jump squat อยู่ข้างๆกำแพงและยิ้มเยาะเย้ย: "เฉินฮวนฮวน ใครๆก็ไม่รู้เลยมั้งว่าเธอเป็นเพื่อนเหวินหนาน เธอกำลังปกป้องเพื่อน!"

"เหวินหนาน เธอเหลืออีกกี่ครั้ง?"จีจี้ถามเสียงดัง

เหวินหนานตอบในขณะที่ jump squat ว่า: "เหลืออีก28ครั้ง ฉันจะทำให้เสร็จค่ะ"

เมื่อได้ยินคำตอบของเหวินหนาน ฉินฟางฟางก็หัวเราะออกมาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า: "เฉินฮวนฮวน เธอกำลังทำสิ่งที่ไม่ได้รับการตอบแทน เธอต้องการช่วยเหลือคนอื่นแต่พวกเขาก็ไม่เห็นค่าของมัน"

เฉินฮวนฮวนเม้มริมฝีปากและพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เธอเพียงแค่หันหลังกลับไปและฝึกต่อ

ติงเซียงเห็นว่าเฉินฮวนฮวนห่วงใยเหวินหนานมาก จากนั้นก็มองลงไปที่หลังหลังเท้าของเธอ ที่มีรองเท้าของเธอบังไว้อยู่ มีเพียงเธอเท่านั้นที่รู้สึกได้ถึงรอยฟกช้ำ คนอื่นๆคงมองไม่เห็นมัน

ถ้าไม่ใช่เพราะเฉินฮวนฮวน เธอคงไม่ถูกฉินฟางฟางรังแก อีกทั้งเฉินฮวนฮวนยังไม่สนใจเธออีกด้วย

สิ่งที่ทำให้เธอโกรธมากที่สุดคือความสัมพันธ์ที่ดีของเฉินฮวนฮวนและเฟิงเฉินเหยี่ยน แต่เฉินฮวนฮวนไม่หาเหตุผลที่จะช่วยเธอเลย นี่คือความโกรธที่สุดของเธอ

"อ่า! ฉันทำเสร็จแล้ว? ฉันทำเสร็จแล้วจริงๆ! ! ! "

ในเวลานี้เสียงหายใจหอบยาวๆของเหวินหนานดังขึ้นจากด้านหลังของเธอ ติงเซียงเห็นเฉินฮวนฮวนรีบวิ่งเข้าไปที่ด้านหน้าของเหวินหนานที่เหงื่อโชกและโอบเธอ

"ขอบคุณฮวนหวน ขอบคุณมาก จริงๆฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายเพราะฉันมีประจำเดือน แต่ฉันเป็นคนที่มีหลักการมาก ดังนั้นฉันจึงต้องทำตามบทลงโทษให้เสร็จ"เหวินหนานโค้งคำนับเฉินฮวนฮวนอย่างจริงใจ

เฉินฮวนฮวนตะลึงเล็กน้อย เธอพบว่าเหวินหนานดูเหมือนจะเข้มงวดและดื้อรั้น ดูๆแล้วนักร้อง-นักแต่งเพลงมักจะมีความคิดที่แตกต่างจากคนทั่วไปอยู่เสมอ

"ไม่ต้องขอบคุณหรอก"เธอโบกมือ

……

จากนั้นก็ฝึกการแสดงทั้งสองชุดตลอดบ่าย

แต่จีจี้ค่อนข้างพอใจ และโดยรวมก็มีความคืบหน้าค่อนข้างเร็ว