บทที่ 257 วางแผนให้แตกแยก!

"เสี่ยวซี เธอไม่เข้าใจความคิดของฟางฟาง"

อันเยว่ส่งเสียงออกมา เธอยิ้มเล็กน้อย และเมื่อเธอยิ้มทีไรก็ทำให้คนรู้สึกได้ถึงความมีเสน่ห์

อย่างไรก็ตามรูปร่างหน้าตาสวยหวานก็จริง แต่จิตใจนั้นไม่ใช่

เธอพูดเบา ๆ : "ตอนนี้ติงเซียงคือคนที่อยู่ข้างเฉินฮวนฮวน ถ้าเพราะฟางฟางยังคงสอนเฉินฮวนฮวนต่อไป ตัวของเธอก็จะเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและไม่มีใครสามารถช่วยเธอได้ แต่เฉินฮวนฮวนสามารถหนีไปได้ เธอลองเดาสิว่าติงเซียงจะคิดยังไง?

จ้าวซีตระหนักในทันทีและยกนิ้วให้กับฉินฟางฟาง และพูดอย่างตื่นเต้นว่า: "ฉลาดสุดๆ! ฟางฟาง เธอฉลาดมาก! วางแผนให้แตกแยก! "

"เหอะ! ในบรรดากลุ่มเด็กฝึก นอกเหนือจากเธอจะมีความสัมพันธ์ที่ดีที่สุดกับหลินอวี่หยาง ก็ยังมีติงเซียงนี่แหละ"ฉินฟางฟางหัวเราะเยาะ เธอเหยียดนิ้วออกและมองดูเล็บที่เธอเพิ่งไปทำมา จากนั้นก็พูดต่อว่า: "หลินอวี่หยางเราทำอะไรไม่ได้ แต่พื้นฐานของติงเซียงเราก็รู้นี่ว่าเป็นยังไง งั้นเรามาเริ่มกันที่เธอก่อนแล้วกัน ใครให้เธอยืนผิดทีมกัน!"

……

เฉินฮวนฮวนมาถึงห้องซ้อมเหวินหรานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ที่เตรียมไว้สำหรับพวกเธอแล้ว เนื่องจากตอนนี้เธอกำลังใจลอย เธอจึงไม่ได้สังเกตว่าติงเซียงไม่ได้ตามเธอมาแล้ว

หลังจากที่เธอรู้ เธอก็รีบโทรหาติงเซียง แต่ติงเซียงก็ตัดสาย

เธอหันหน้าและเดินออกจากห้องซ้อมไป แล้วพบเข้ากับฉินฟางฟางที่อยู่กันสามคน

เฉินฮวนฮวนไม่ได้สนใจพวกเธอ แต่เดินเลี่ยงพวกเขาไปทางลิฟต์แทน

เมื่อเห็นเฉินฮวนฮวนเดินออกไป จ้าวซีก็อดไม่ได้ที่จะพึมพำ: "ฟางฟาง ถ้าติงเซียงบอกเฉินฮวนฮวนล่ะว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อกี้ ถ้าเฉินฮวนฮวนสั่งสอนเธออีกจะทำยังไง?"

"นี่คือจุดที่สำคัญที่สุด"ฉินฟางฟางแอบยิ้มอย่างลับๆและอธิบายว่า: "ถ้าเฉินฮวนฮวนไม่มาหาฉัน มันก็จะพิสูจน์ว่าได้ว่าติงเซียงไม่ได้บอกอะไรเธอ ดังนั้นฉันหวังว่าเฉินฮวนฮวนจะไม่มาหาฉัน ~"

อันเยว่นั่งขัดสมาธิบนพื้น เพราะอยู่ในห้องซ้อมของบริษัทเธอ การกระทำของเธอจึงดูผ่อนคลายมาก

เธอบีบขวดน้ำ จากนั้นก็จิบน้ำแล้วพูดว่า: "นิสัยของติงเซียงก็เหมือนกับกิ้งก่าเปลี่ยนสี ไม่มีใครอยากยุ่งกับเธอหรอก ฉันเดาว่าเธอคงไม่บอกเฉินฮวนฮวน"

จ้าวซีนั่งลงข้างๆอันเยว่ ราวกับว่ากำลังดูการแสดงที่ยอดเยี่ยม: "คำตอบจะถูกเปิดเผยในไม่ช้านี้"

……

เฉินฮวนฮวนลงลิฟต์ไปที่ชั้นหนึ่ง ติงเซียงไม่ใช่เด็กฝึกของเหวินหรานเอ็นเตอร์เทนเม้นท์ เธอกังวลว่าติงเซียงจะไม่รู้ว่าห้องซ้อมอยู่ที่ไหน เธอจึงตัดสินใจลงไปหาเธอ

เธอเองก็เพิ่งถามหลายต่อหลายคนมาเหมือนกัน จนถึงได้รู้ว่าห้องซ้อมอยู่ที่ไหน

เมื่อประตูลิฟต์ค่อยๆเปิดออก เธอก็เห็นติงเซียงยืนอยู่ที่หน้าประตูลิฟต์ด้วยดวงตาสีแดงก่ำ

"เซียงเซียง"เฉินฮวนฮวนเรียกหาเธอและพูดอย่างรวดเร็ว: "ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันรีบไปหาห้องซ้อมเลยทิ้งเธอไว้"

"โอ้ะ"ติงเซียงอุทานตอบกลับ

"เข้ามาสิ ฉันเจอห้องซ้อมแล้ว ตามฉันมา"เฉินฮวนฮวนจับมือติงเซียงแล้วดึงเธอเข้าไปในลิฟต์ จากนั้นก็กดปุ่มลิฟต์ขึ้นไปชั้นเจ็ด

ในพื้นที่เล็กๆมีเพียงเฉินฮวนฮวนและติงเซียงแค่สองคนเท่านั้นที่กำลังขึ้นลิฟต์ แอบรู้สึกน่าเบื่ออยู่เหมือนกัน

ส่วนใหญ่เป็นเพราะบรรยากาศที่ไม่มีใครเอ่ยปากพูดอะไร

เฉินฮวนฮวนรู้สึกว่าจู่ๆติงเซียงก็พูดน้อย คงน่าจะเป็นเพราะเหตุการณ์ของเฟิงเฉินเหยี่ยน แต่เธอเองก็ไม่มีอารมณ์ที่จะช่วยเหลือจริงๆ แค่นี้เธอก็รู้สึกไม่มีเวลาให้ผ่อนคลายอยู่แล้ว