บทที่256 เอาคืนสองเท่า

เฉินฮวนฮวนส่ายหัวเงียบๆ และอธิบายว่า: "อาจเป็นเพราะที่ฐานฝึกฝึกเข้มงวดเกินไป ประจำเดือนของฉันจึงผิดปกติ เร็วๆนี้คิดว่าจะปรับสมดุลย์ ไม่มีอะไรร้ายแรง"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ติงเซียงก็โล่งอก ตบหน้าอกแล้วพูดว่า: “ฉันตกใจแทบตาย ฮวนฮวน เธอไม่เป็นอะไรหนักหนาก็ดีแล้ว”

อย่างไรก็ตาม เฉินฮวนฮวนยังคงมีประโยชน์ต่อเธอมาก ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วเธอไม่ต้องการให้เฉินฮวนฮวนป่วยหนัก ไม่อย่างนั้นตัวเธอเองจะได้รับผลกระทบ

“เฉินฮวนฮวน!”

ในขณะนั้น มีเสียงดังกังวานขึ้น แต่ก็แฝงไปด้วยความประชดประชันและความโกรธ

เฉินฮวนฮวนกับติงเซียงมองตามเสียงพร้อมกัน ก็เห็นอันเยว่ ฉินฟางฟาง และจ้าวซี เดินเข้าหาพวกเธอพร้อมกัน

เสียงเมื่อครู่นี้ เฉินฮวนฮวนจำได้อยู่แล้ว เป็นเสียงที่ฉินฟางฟางเปล่งออกมา

“โอ้ เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ! พวกเราพบกันที่ประตูใหญ่นี้” จ้าวซีสูงมาก ยืนข้างเฉินฮวนฮวนพร้อมแขนที่กอดอกอยู่ ผลักเฉินฮวนฮวนด้วยข้อศอกโดยเฉพาะ

เฉินฮวนฮวนขี้เกียจโต้เถียงด้วย ยืนข้างๆแล้วพูดอย่างเฉยเมย: "ในเมื่อมาแล้ว ก็เข้าไปพร้อมกันเถอะ"

“เฉินฮวนฮวนอย่าพึ่งรีบเข้าไปสิ! เรื่องที่เธอหลอกพวกเรา ควรจะอธิบายให้พวกเราฟังหน่อยไหม?” ฉินฟางฟางเข้าใกล้เฉินฮวนฮวนด้วยสายตาที่ดุร้ายและกัดฟันพูด

“ฉันหลอกพวกเธอเหรอ?” สายตาของเฉินฮวนฮวนดูเย็นชา

“ถ้าไม่ใช่ว่าพวกเรารู้จักซงหลิงเอ่อร์ ยังไม่รู้จริงๆ ว่าจะถูกเธอปิดไปนานแค่ไหน! ที่จริงเธอเต้นเก่งมาก ทำไมถึงแสร้งทำเป็นไม่ประสีประสา?” ฉินฟางฟางขู่ด้วยความโกรธ

ในขณะนี้หลินอวี่หยางไม่ได้อยู่ด้วย เฉินฮวนฮวนไม่มีใครหนุนหลัง ดังนั้นฉินฟางฟางจึงบ้าคลั่งขึ้นมาและเกือบจะลงมือกับเฉินฮวนฮวนแล้ว

“ฉันแสร้งทำเป็นไม่ประสีประสาเมื่อไหร่?” เฉินฮวนฮวนหัวเราะเยาะ จ้องไปที่ฉินฟางฟางด้วยใบหน้าจริงจังและกระซิบว่า: “อย่ายุ่งเรื่องของฉัน ไม่อย่างนั้นอย่าโทษที่ฉันไม่เกรงใจ”

“นังตัวแสบ ยังทำเป็นหยิ่ง? ตอนนี้หลินอวี่หยางไม่อยู่เธอคิดว่าฉันกลัวเธอจริงๆเหรอ?” ฉินฟางฟางรู้สึกว่าเธอถูกเฉินฮวนฮวนยั่ว ยื่นมือออกไปแล้วลากผมหางม้าของเฉินฮวนฮวน

เฉินฮวนฮวนรู้สึกเพียงว่าเจ็บที่หนังศีรษะ

“ฉินฟางฟาง เธอกำลังทำอะไร? ปล่อยฮวนฮวนเร็ว!” ติงเซียงตะโกนจากด้านข้าง

ฉินฟางฟางปล่อยมือและยิ้มอย่างจงใจ: "เฉินฮวนฮวนเมื่อครู่ไม่มีอะไรใช่ไหม? ถ้าเธอไปพูดเรื่องไร้สาระกับหลินอวี่หยาง ฉันจะฟ้องเธอข้อหาหมิ่นประมาท!"

“ฮ่า" เฉินฮวนฮวนหัวเราะเยาะ เธอรู้ว่าในใจฉินฟางฟางก็ยังกลัวหลินอวี่หยางอยู่ ดังนั้นตอนนี้หลินอวี่หยางไม่อยู่ ฉินฟางฟางถึงได้ลงมือกับเธอ

เธอยืดตัวตรงและดึงยางรัดผมออกมา ผมปลิวสยายและผมหยักศกตามธรรมชาติเพิ่มเสน่ห์เล็กน้อย ซึ่งทำให้อันเยว่ที่มองอยู่ในสายตาและรู้สึกอิจฉาอยู่ในใจ

รูปลักษณ์ของอันเยว่พูดให้น่าฟังคือน่ารักอ่อนหวาน แต่พูดให้ไม่น่าฟังคือรูปลักษณ์มีข้อจำกัดและรูปแบบของเธอไม่สามารถเปลี่ยนแปลงได้

ส่วนเฉินฮวนฮวนไม่เหมือนกัน ใบหน้าของเฉินฮวนฮวนงดงามสมบูรณ์แบบ ถ้าหากสร้างเป็นรูปแบบ น่าจะสามารถปรับให้เข้ากับสไตล์ต่างๆ จัดอยู่ในประเภทที่หวานได้ เค็มได้ และเซ็กซี่ได้

“เฉินฮวนฮวน หลินอวี่หยางเพียงแค่รู้จักกับเธอครึ่งเดือน เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะขอให้ทำอะไรเพื่อเธอ และเธออาจจะเป็นแค่ของใหม่ช่วงหนึ่งสำหรับหลินอวี่หยาง” ฉินฟางฟางกดเสียงต่ำและเยาะเย้ยเฉินฮวนฮวนโดยเจตนา ดูเหมือนเธอจะเป็นแค่ของเล่นแก้เบื่อของหลินอวี่หยางเท่านั้น

เฉินฮวนฮวนยิ้มเล็กน้อย อาศัยช่วงเวลาที่ฉินฟางฟางยื่นศีรษะขึ้นเพื่อพูด เธอยกมือขึ้นคว้าผมของฉินฟางฟางแล้วดึงอย่างแรง

“โอ๊ย ——” ฉินฟางฟางไม่ทันตั้งตัวและตะโกนขึ้นมา

เฉินฮวนฮวนยิ้มแล้วปล่อยมือของเธอ ฉินฟางฟางยังไม่ทันจะพูด เฉินฮวนฮวนพูดอย่างสบายๆว่า “เมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นใช่ไหม?”