บทที่ 295 ลูกยังอยู่ไหม?

ฐานะของเหวินหนานทำให้เธอประหลาดใจ คำพูดของเหวินหนาน ยิ่งทำให้เธอประหลาดใจเข้าไปอีก

บริษัทหวาเถิงก็คือผู้จัดการคัดเลือก “ไอดอลหนึ่งร้อยคะแนน” ที่เธอคิดไม่ถึงก็คือ เหวินหนานที่นอบน้อมถ่อมตนมาตลอด คิดไม่ถึงว่าจะเป็นลูกสาวของบริษัทหวาเถิง

สำคัญกว่านั้นก็คือ เหวินหนานพูดเมื่อกี้ เฟิงหานชวนให้บริษัทหวาเถิงทำเรื่องมากมาย คงเป็นเรื่องเกี่ยวกับตัวเธอทั้งนั้นมั้ง?

เป็นไปตามคาด เธอเดาไม่ผิด เฟิงหานชวนช่วยเธออยู่เบื้องหลังเงียบๆจริงด้วย ถึงขนาดไม่เคยพูดถึงเลย

“ดูแล้วเธอคงไม่รู้สิ！คุณพ่อฉันไม่ให้ฉันบอกเธอ ดังนั้นฉันทำได้เพียงทำเหมือนไม่รู้ แต่ตอนนี้ไม่มีใครอยู่ ฉันอดไม่ได้ที่จะพูดไป” เหวินหนานหัวเราะออกมา เข้าใกล้ข้างหูเฉินฮวนฮวน พูดเสียงเบา “สามีเธอดีกับเธอจังเลย！”

เฉินฮวนฮวนหน้าแดง

“เพราะฉะนั้น ฉันรู้เรื่องของเธอทั้งหมด เธอก็รู้ฐานะแท้จริงของฉันแล้ว ไม่ถือสาฉันส่งเธอกลับ?” เหวินหนานยื่นมือไปทางเฉินฮวนฮวน เชิญเธอขึ้นรถ

“เหวินหนาน ขอบใจเธอมากจริงๆ แต่คนรถกำลังเดินทางมาแล้ว ฉันรอเขาที่นี่อีกสักพักก็ได้” เฉินฮวนฮวนไม่อยากจะรบกวนเหวินหนาน และลุงเฉินกำลังเดินทางมาจริงๆ

“งั้นก็ได้ วันนี้ฉันไม่ได้เป็นผู้ปกป้องสาวงาม แล้วเจอกันใหม่！” เหวินหนานบอกลาเธอ พร้อมขึ้นรถลินคอล์นคันนั้น

เฉินฮวนฮวนก็โบกมือลาเธอเหมือนกัน

หลังจากเหวินหนานออกไป ประตูใหญ่รีสอร์ตที่ห่างไกลแห่งนี้ เหลือเพียงเฉินฮวนฮวนคนเดียว ยังมีรถที่มารอรับคนที่นี่

เพียงแต่ว่าคนขับต่างพักผ่อนอยู่บนรถ ไม่มีใครลงจากรถ

ผ่านไปสักพัก เธอเห็นป้ายรถแท็กซี่ที่คุ้นตา อยู่ตรงข้ามถนน ขับมุ่งหน้ามาทางนี้ เธอจำได้ทันที เป็นรถที่ลุงเฉินขับ

เฉินฮวนฮวนโบกมือให้รถคันนั้น พร้อมเดินไปหลายก้าว เตรียมเดินข้ามถนน

ในตอนนั้นเอง รถตู้เก่าที่อยู่ไม่ไกล ตาของชายคนขับนั้นเป็นประกาย เหมือนในที่สุดก็สบโอกาส เหยียบคันเร่งทันที พุ่งมาทางเฉินฮวนฮวน

เสียงดัง“โครม”

โลกทั้งใบเงียบสงบไป

“คุณเฉิน” ลุงเฉินเหยียบเบรก เปิดประตูรถพุ่งออกไป

เห็นเฉินฮวนฮวนนอนจมกองเลือดอยู่กลางถนน คนขับที่มารอรับอยู่รอบๆ ต่างลงจากรถมาดูสถานการณ์

มีลุงใจดี รีบจับคนขับรถตู้ที่จะหลบหนี ลุงเฉินโทรหาเฟิงหานชวนด้วยความตกใจ

...

ตอนเฟิงหานชวนรีบไปถึงโรงพยาบาลรุ่ยเอิน หมอกำลังช่วยชีวิตเฉินฮวนฮวนอยู่

เดิมวันนี้หรงจิ่นซิวต้องอยู่บ้านพักผ่อน ได้ยินข่าวเรื่องนี้ ก็รีบมาทันที ตามหลังเฟิงหานชวนมาไม่กี่นาที

“เฮียสาม เฮียใจเย็นก่อน ผมเข้าไปดูสถานการณ์ให้เฮีย ศัลยแพทย์ของโรงพยาบาลเราเก่งเรื่องผ่าตัดที่สุด” หรงจิ่นซิวตบที่ไหล่ของเฟิงหานชวน นอกจากปลอบ เขาก็ทำอะไรไม่ได้

“พาฉันเข้าไป！”เฟิงหานชวนจับแขนหรงจิ่นซิวไว้ มือเรียวนั้นกลับสั่นมากๆ

หรงจิ่นซิวลำบากใจเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็พยักหน้า พูดกำชับ“หลังจากเข้าไปแล้ว ห้ามตื่นตระหนกเด็ดขาด ไม่งั้นจะกระทบการผ่าตัด เฮียคิดดีๆ อีกที”

“พาฉันเข้าไป ฉันอยากเจอเธอ” เฟิงหานชวนกุมศีรษะ รู้สึกเหมือนหัวใกล้จะระเบิดออกมาอย่างนั้น

เมื่อหลายชั่วโมงก่อน ผู้หญิงคนนี้ยังคุยเล่นกับเขาแท้ๆ ทำไมเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้?

ทำไม！

“เฮียต้องนิ่งไว้รู้ไหม?” หรงจิ่นซิวกดที่ไหล่เขา พูดจริงจัง“เธอไม่มีคนในครอบครัวแล้ว เฮียเป็นคน

ซัปพอร์ตเธอ เพราะฉะนั้นเฮียจะเป็นอะไรไปไม่ได้ ควบคุมอารมณ์ตัวเองไว้”

พูดจบ หรงจิ่นซิวเรียกพยาบาลคนหนึ่งมา เตรียมชุดปลอดเชื้อสองชุด เตรียมพาเฟิงหานชวนเข้าห้องผ่าตัด