บทที่ 296 ฉันไม่รู้จักคุณ!

เฉินฮวนฮวนฝันถึงฝันร้ายที่น่ากลัวมากๆ

ในความฝัน เธอเห็นตัวเองนอนจมกองเลือด ผ่านไปแว็บเดียว เธอก็เห็นสีหน้าที่ซีดขาวของเฟิงหานชวน

เฟิงหานชวนเงยหน้ามองเธอ แล้วพูดกับเธอว่า "ฮวนฮวน ลูกจากไปแล้ว ต่อไปเราคงไม่มีลูกอีก!"

เฉินฮวนฮวนร้องไห้ น้ำตาไหลออกมาเต็มหน้า

เธอรีบลืมตาขึ้นมา ค่อยรู้ว่า เมื่อกี้เป็นแค่ความฝัน

เธอยกมือขึ้นมาเช็ดตา กลับเห็นว่าตาเธอเปียก เมื่อกี้ตอนที่เธอฝัน เธอร้องไห้จริงๆ

เธอปวดบริเวณท้องมาก เธอทนความเจ็บไว้แล้วลุกขึ้นนั่ง ค่อยเห็นว่าห้องพักฟื้นที่ใหญ่หรูนี้ มีแค่เธอคนเดียว

เฟิงหานชวนล่ะ? เขาอยู่ไหน?

ทันใดนั้น เธอเหมือนได้ยินเสียงผู้ชายที่หน้าประตู เสียงคุ้นหูมาก คือหรงจิ่นซิว

"เจ้าสาม ตอนนี้เฉินฮวนฮวนแคร์ลูกคนนี้มาก ก็เลยเป็นลม ไม่เกี่ยวกับการผ่าตัด ปัญหาอยู่ที่อารมณ์ของเธอ"

หรงจิ่นซิวถอนหายใจยาว แล้วพูดว่า "ถ้าเธอตื่นแล้ว นายก็อย่าลืมปลอบใจแล้วกัน ตอนนี้พวกนายยังมีโอกาสมีลูกอีก ต้องให้เธอรักษาร่างกายดีๆ"

เฉินฮวนฮวนอึ้งไปครู่หนึ่ง พวกเขายังมีโอกาสมีลูก?

ไม่ เป็นไปไม่ได้แล้ว……

อาหานมีลูกไม่ได้ แล้วมดลูกเธอบางมาก แล้วตั้งครรภ์ยากด้วย พวกเขาสองคนคงไม่มีทางมีลูกแล้ว

"ความผิดฉันเอง ฉันไม่ควรอนุญาตให้เธอไปร่วมรายการ ถ้าเธออยู่ที่บ้าน ก็อาจจะไม่เกิดอุบัติเหตุรถชน" เสียงของเฟิงหานชวนแหบแห้งมาก

"นี่ไม่ใช่เรื่องที่นายคาดเดาได้ นายไม่ต้องโทษตัวเอง! นายไม่ได้หลับได้นอนมาสองวันสองคืนแล้ว รีบไปนอนเถอะ! ไม่งั้นร่างกายนายทรุด ใครจะดูแลเฉินฮวนฮวน?" หรงจิ่นซิวเป็นห่วงเฟิงหานชวน จึงพูดเสียงเข้มขึ้น

"ไม่ ฉันไม่อยากนอน ฉันจะรอเธอฟื้น" เฟิงหานชวนยื่นหมัดออกไปชกกำแพง

เฉินฮวนฮวนจะร้องไห้ออกมาแล้ว เธออ้าปาก อยากตะโกนเรียกเฟิงหานชวน แต่เสียงของหรงจิ่นซิวแทรกขึ้นมาก่อน

"เธอไม่ได้รับอันตรายถึงชีวิต แค่นอนสลบอยู่ เดี๋ยวถ้าเธอตื่น นายก็รีบบอกเรื่องที่โกหกเธอซะ" หรงจิ่นซิวเอ่ย

เฉินฮวนฮวนเริ่มขมวดคิ้ว เฟิงหานชวนโกหกเธอ?

เขาโกหกอะไรเธอ?

"หรือว่าให้ฉันอธิบายแทนนาย" เสียงของหรงจิ่นซิวดังอีกครั้ง "ร่างกายนายไม่มีปัญหาอะไร แค่อยากให้เธอคลอดลูกอย่างสบายใจ ก็เลยแกล้งว่าตัวเองมีลูกไม่ได้ แบบนี้อารมณ์ของเฉินฮวนฮวนก็จะไม่แย่เพราะเรื่องลูก"

พอได้ยินแบบนี้ เฉินฮวนฮวนจึงเบิกตาโต แสดงสีหน้าอย่างไม่อยากเชื่อ

ที่แท้……ที่แท้เรื่องที่เฟิงหานชวนมีลูกไม่ได้ คือโกหกเธอ?

ความจริงเขาเป็นผู้ชายปกติ?

เพราะไม่อยากให้เธอรู้สึกผิด ไม่อยากให้เธอหนักใจ ก็เลยยอมรับว่าตัวเองมีลูกไม่ได้?

เฉินฮวนฮวนร้องไห้ออกมาทันที

พอได้ยินเสียงร้องไห้ของเฉินฮวนฮวน ประตูจึงถูกเปิดออกอย่างฉับพลัน ร่างสูงรีบเดินไปที่ข้างเตียงเธอ แล้วจับมือเธอไว้ทั้งสองข้าง

น้ำเสียงเขาลนลานมาก ตาแดงมากด้วย เสียงที่แหบแห้งรีบเอ่ยถามว่า "ฮวนฮวน ฮวนฮวน คุณเป็นอะไร? ไม่สบายที่ไหนหรือเปล่า? ฮวนฮวน รีบบอกผม……"

"อาหาน คุณเป็นผู้ชายปกติ ทำไมต้องยอมรับว่ามีลูกไม่ได้เพราะฉัน? สิ่งที่พวกคุณคุยกันเมื่อกี้ ฉันได้ยินหมดแล้ว" เฉินฮวนฮวนร้องไห้หนักกว่าเดิม มือเธอจับแผลผ่าตัดไว้ เพราะเจ็บมาก สีหน้าเธอจึงไม่ค่อยดี

"จิ่นซิว รีบเอายาระงับปวดมา!" พอเห็นสีหน้าของเฉินฮวนฮวน เฟิงหานชวนจึงรีบตะโกนออกไป

หรงจิ่นซิวรีบเดินออกประตูไป