บทที่ 313 ไวน์แดงเก้าขวด

เป๋าฮวนมองผู้ชายตรงหน้า

ถ้าไม่ใช่เพราะเคยโดนทำร้าย โดนภาพลักษณ์ของเขาโกหก ตอนนี้เธออาจจะร้องไห้ฟูมฟายแล้วก็ได้

แต่ว่า เป๋าฮวนกลับพูดอย่างเรียบนิ่ง "ขอโทษนะคะคุณชายเฟิง ฉันไม่ใช่คนนั้นที่คุณคิด"

ความจริงก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน

เธอไม่ใช่เฉินฮวนฮวนแล้ว แต่เป็นเป๋าฮวน บนโลกนี้ไม่มีเฉินฮวนฮวนอีก

เฉินฮวนฮวนตายไปเมื่อสามปีก่อนแล้ว

เพราะฉะนั้น เธอไม่ใช่เฉินฮวนฮวน ไม่มีทางเป็นเฉินฮวนฮวนอีก

"ฮวนฮวน คุณก็ยังไม่ให้อภัยผมเหรอ?" เขามองเธอ ตาแดงทั้งสองข้าง แล้วเหมือนมีอะไรติดคอ จนเสียงแหบมาก

"ไม่ใช่ว่าฉันไม่ให้อภัยคุณ แต่ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดอะไรอยู่"

เป๋าฮวนถอนหายใจ แล้วพูดเสียงเข้มว่า "ถ้าเพราะว่าคุณเคยทำอะไรล่วงเกินฉัน อยากให้ฉันให้อภัยคุณ งั้นฉันก็จะบอกว่าไม่เป็นไร ดูออกว่าจิตใจคุณมีปัญหา ฉันให้อภัยได้"

ความจริง พอเจอเฟิงหานชวนอีกครั้ง เป๋าฮวนรู้สึกว่าความเกลียดในใจไม่ได้ลึกขนาดนั้น แต่ถ้าจะให้อภัยเขา เธอยังทำไม่ได้

"ได้ ผมเข้าใจแล้ว" เฟิงหานชวนเซถอยหลัง แล้วพูดว่า "ผมเสียมารยาทเอง ผมเอาแต่คิดว่าคุณเป็นใครอีกคน"

"ขอโทษ ผมจะไปเดี๋ยวนี้เลย"

เฟิงหานชวนหันหลังเดินไปทางประตู แผ่นหลังที่เฉื่อยชาของเขา ทำให้เป๋าฮวนรู้สึกปวดใจ

"คุณชายเฟิง คุณคิดว่าฉันเป็นใคร?" เธออดพูดพรวดออกมาไม่ได้

ฝีเท้าของเฟิงหานชวนหยุดลง น้ำเสียงของเขาแฝงไปด้วยความเศร้า "ภรรยาผม"

ภรรยา……

เป๋าฮวนนึกถึงสิ่งที่เขาพูดเมื่อคืน ภรรยาเขาเสียไปแล้ว

"ภรรยาของคุณเสียไปแล้ว" เป๋าฮวนพูดเสียงเบา แล้วแอบถอนหายใจอย่างไม่รู้ตัว

"ผมรู้ แต่แค่ไม่อยากยอมรับความจริง" เฟิงหานชวนหันกลับมา ดวงตาคู่นั้นมองเป๋าฮวน แล้วเอ่ยพูดว่า "หน้าตาของคุณเหมือนเธอ ผมเลยคิดว่า……"

"คุณคิดว่าเธอฟื้นคืนชีพ? คุณชายเฟิงคะ บนโลกนี้มีคนมากมายขนาดนี้ ยังไงหน้าตาก็ต้องเหมือนกันบ้าง เพราะฉะนั้น เสียใจด้วยค่ะ" เป๋าฮวนก้มลงไป หยิบแก้วที่เฟิงหานชวนเคยใช้ แล้วเดินไปที่ตู้เก็บไวน์

เธอเปิดขวดไวน์แดง แล้วเทลงแก้วจนเต็ม จากนั้นค่อยเดินไปทางเฟิงหานชวน

"คุณชายเฟิง ฉันให้คุณค่ะ" เป๋าฮวนยื่นแก้วในมือไปให้เขา แล้วพูดว่า "ไวน์เต็มแก้ว สามารถช่วยให้นอนหลับได้ค่ะ"

"งั้นคุณให้ผมยืม ไวน์แดงทั้งหมดในตู้นี้ได้ไหมครับ?” เฟิงหานชวนพูดอย่างเย็นชา

เป๋าฮวนหันกลับไปดูตู้เก็บไวน์ แล้วขมวดคิ้วอย่างสงสัย "ทั้งหมด?"

เธอลองนับดู หนึ่งขวด สองขวด สามขวด……รวมกับขวดที่เหลือไวน์ครึ่งขวด ทั้งหมดเก้าขวด

"พรุ่งนี้ผมจะให้พนักงานโรงแรมมาคืนให้คุณเก้าขวดเหมือนเดิม" เฟิงหานชวนไม่ได้รับแก้วที่มีไวน์ แต่เดินอ้อมเป๋าฮวน แล้วเดินไปทางตู้เก็บไวน์

เขาเปิดตู้ออก แล้วหยิบออกมาทีละขวด แถมยังหาถุงในตู้มาใส่ แล้วหิ้วไวน์ทั้งเก้าขวด เดินไปหาเป๋าฮวนอีกครั้ง

"คืนนี้ รบกวนคุณอีกแล้ว ผมขอโทษนะครับ ขอโทษครับ" เฟิงหานชวนเอ่ยพูด แล้วเดินไปทางประตู

เสียงปิดประตูดัง"ปัง" เป๋าฮวนค่อยดึงสติกลับมา

นี่อะไรกันเนี่ย?

ทำไมเธอรู้สึกว่าอารมณ์ของเฟิงหานชวน เหมือนผิดปกติ?

แล้วอีกอย่าง เขาเอาไวน์ไปเก้าขวด พูดให้ชัดเจนคือแปดขวดครึ่ง แต่ก็ยังเยอะอยู่ดี

หรือว่าคืนนี้เขาจะดื่มให้หมดทุกขวด?

เป๋าฮวนเบิกตาโต เฟิงหานชวนต้องอยากดื่มให้หมดแน่ๆ ไม่งั้นคงไม่เอาไปครั้งเดียวทั้งหมดแบบนี้หรอก!

เขาบ้าไปแล้วเหรอ?

ถ้าดื่มให้หมด เขาอาจจะตายก็ได้?

บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้วจริงๆ!

เป๋าฮวนคิดไปด้วย แล้วเดินไปมาในห้องรับแขก พอเดินจนเหนื่อย เธอจึงนั่งลงบนโซฟา

ทันใดนั้น เธอก็หันกลับไปมองโซฟา

เมื่อกี้บนโซฟา เธอกับเฟิงหานชวนจูบกัน ท่าทางที่เขาจูบเธอ เหมือนสามปีที่แล้วเลย

เป๋าฮวนเกาหัวแรงๆ เธอกำลังคิดอะไรเนี่ย?

เธอรีบลุกขึ้น แล้วเดินไปทางห้องนอน เธอจะเตรียมตัวนอนแล้ว เธอไม่อยากสนใจเฟิงหานชวนหรอก!

เฟิงหานชวนจะเป็นยังไง เกี่ยวอะไรกับเธอ!

……

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้น

เป๋าฮวนนอนยังไงก็นอนไม่หลับ สมองตีกันวุ่น แล้วรู้สึกหงุดหงิดมาก

เธอกัดฟันแน่น แล้วลุกขึ้นนั่ง จากนั้นจึงไปเปลี่ยนชุดออกกำลังกาย แล้วไปที่ฟิตเนส

เธอไม่เชื่อ ถ้ารอออกกำลังกายจนเหนื่อยแล้ว เธอต้องนอนหลับทันทีแน่นอน

เธอเดินจากห้องสูทสองศูนย์ศูนย์สองของเธอ ระหว่างทางที่ไปฟิตเนส จึงเดินผ่านห้องสูทสองศูนย์ศูนย์หนึ่งด้วย

เป๋าฮวนแอบเหลือบมอง เธอรู้ว่าเฟิงหานชวนอยู่ในนั้น แต่เธอไม่รู้ว่าเฟิงหานชวนกำลังดื่มไวน์หรือเปล่า

เธอดึงสติกลับมา แล้วส่ายหน้า จากนั้นจึงเดินไปทางฟิตเนส

ในฟิตเนส ตอนนี้ไม่มีคนอื่นอยู่แล้ว เพราะแขกสองคนของชั้นนี้ คือสองคนที่สามารถมาใช้บริการได้ คนหนึ่งคือเธอ แล้วอีกคนคือเฟิงหานชวนที่อยู่ในห้อง

เพราะฉะนั้น เธอเข้าไปแล้วไม่เห็นใครเลย เธอจึงรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ

แต่ว่า เธอเพิ่งก้าวขาขึ้นลู่วิ่ง อยู่ๆก็ได้ยินเสียงถี่ๆของผู้หญิง

"อื้อ~อ้า~"

"ออกแรงหน่อย……เร็วหน่อย……"

ฝีเท้าของเธอหยุดลงทันที เธอฟังเสียงของผู้หญิงคนนั้นออก เป็นอันนาเทรนเนอร์สาวสวยของที่นี่

แล้วอีกอย่าง เธอไม่ใช่ผู้หญิงไร้เดียงสา จึงฟังออกว่าอันนากำลังทำอะไรอยู่

สีหน้าเธอจึงเย็นชาทันที

เธอยังอุตส่าห์เป็นห่วงที่เฟิงหานชวนจะดื่มเยอะหรือเปล่า ไม่คิดเลยว่าเขามาที่ฟิตเนส แล้วมาพัวพันกับเทรนเนอร์สาวสวยตั้งนานแล้ว

เป๋าฮวนยิ้มอย่างเยือกเย็น เธออยากไปดูให้เห็นกับตาว่า เฟิงหานชวนกับอันนา กำลังสนุกกันแค่ไหน!

เธอเดินไปทางต้นเสียง เห็นแค่อันนาคุกเข่าอยู่บนเครื่องออกกำลังกาย มีผู้ชายที่ใส่ชุดออกกำลังกายยืนอยู่ข้างหลังเธอ……

ภาพเหตุการณ์ดุเดือดมาก

แต่ว่า เป๋าฮวนกลับยืนอึ้งนิ่งอยู่กับที่

เธอผิด เธอเดาผิด

ผู้ชายที่อยู่กับอันนา ไม่ใช่เฟิงหานชวน แต่เป็นจอห์น

เมื่อกี้เธอยังคิดว่าเฟิงหานชวนกับอันนากำลัง……

ที่แท้ ที่แท้ไม่ใช่เฟิงหานชวน

"อ๊าย!!!"

ทันใดนั้น อันนากรี๊ดเสียงดัง จึงทำให้เป๋าฮวนดึงสติกลับมา

เป๋าฮวนมองกลับไปทางพวกเขา เห็นแค่อันนามองหน้าเธอ แล้วสีหน้าหวาดกลัวมาก