บทที่ 78 อย่าใจร้ายกับฮวนฮวนของพวกเราล่ะ

เสียงที่หวานๆของร่างบางทำให้ทั้งตัวของเฟิงหานชวนรู้สึกชา

แค่นึกถึงตอนที่เธอที่เรียกชื่อเขา ก็เหมือนกับเขาถูกถังน้ำเย็นสาดใส่ในใจของเขา

เขาวางเธอลงนอนด้านข้างโดยเอามือข้างหนึ่งโอบเอวเธอและกอดเธอไว้ในอ้อมแขน ส่วนมืออีกข้างก็วางไว้บนศีรษะของเธอ

เฉินฮวนฮวนตกอยู่ในอ้อมกอดอันอบอุ่นโดยไม่คาดคิด อ้อมกอดของผู้ชายตรงหน้าของเธอนั้นอบอุ่นมาก ตัวของเขามีกลิ่นมิ้นต์จางๆ ซึ่งเป็นกลิ่นหอมสบายมาก

แต่กลิ่นแบบนี้มันเหมือน...เหมือนกลิ่นของเฟิงหานชวน

อ้อมกอดนี้ทำให้รู้สึกสบายมาก แต่ความรู้สึกมันเหมือนกับอ้อมกอดของเฟิงหานชวน

เฉินฮวนฮวนรู้สึกแปลกใจ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเธอ? ทำไมเธอถึงคิดถึงเฟิงหานชวนตลอดเวลา?

ไม่ เธอไม่สามารถคิดถึงเฟิงหานชวนได้อีกต่อไป ตอนนี้เธอเป็นภรรยาของเฟิงเฉินเหยี่ยนแล้ว เธอจะมาคิดถึงเฟิงหานชวนได้อย่างไร!

เธอบ้าไปแล้วหรือไง?

"อาเหยี่ยน คุณ...."เฉินฮวนฮวนเปิดปากของเธอเพื่ออยากที่จะถามอะไรบางอย่างแต่สุดท้ายก็ไม่รู้ว่าจะถามอะไร

วินาทีถัดมาชายหนุ่มกอดเธอแน่นขึ้น ลมหายใจสม่ำเสมอราวกับอยากจะบอกเธอว่าให้รีบนอน

เฉินฮวนฮวนหลับตาลงและไม่ได้พูดอะไรต่ออีก

……

เมื่อเฉินฮวนฮวนตื่นขึ้นในตอนเช้า เธอก็พบว่าไม่มีใครอยู่ข้างๆเธอแล้ว

เธอเอื้อมมือไปแตะที่ว่างข้างๆตัวเธอ เธอรู้สึกหนาวเล็กน้อย และดูเหมือนว่าเฟิงเฉินเหยี่ยนจะตื่นแล้ว

เฉินฮวนฮวนนึกได้ว่าเธอต้องออกไปซื้อของกับเฉินนานาในวันนี้ เธอไม่สามารถนอนต่อได้ ดังนั้นเธอจึงรีบลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว

เมื่อเธออาบน้ำเสร็จและลงไปข้างล่าง เธอก็บังเอิญเจอกับเฟิงเฉินเหยี่ยนที่กลับเข้ามาจากข้างนอก เมื่อเธอนึกถึงจูบและอ้อมกอดในเมื่อคืน ใบหน้าของเธอก็เริ่มแดงก่ำ

"อาเหยี่ยน อรุณสวัสดิ์"เธอหลบตาอย่างเขินอาย เธอโบกมือให้เฟิงเฉินเหยี่ยนและเอ่ยทักทายเสียงเบา

"อรุณสวัสดิ์ ฮวนฮวน!"เฟิงเฉินเหยี่ยนยิ้มด้วยใบหน้าที่สดใสและกำลังจะขึ้นไปชั้นบน แต่เขากลับพบว่าใบหน้าของเฉินฮวนฮวนนั้นแดงลามจนไปถึงใบหู

เขารีบคว้าแขนของเฉินฮวนฮวนและถามด้วยความเป็นห่วง: "ฮวนฮวน ทำไมหน้าแดงจัง? เป็นไข้หรือเปล่า มาเร็วเข้า มาวัดไข้เถอะ! "

นี่เป็นอาสะใภ้สามของเขาและเขาเองก็มองว่าเฉินฮวนฮวนก็เป็นคนที่น่ารักคนหนึ่ง เขาเลยมีความคิดที่อยากจะปกป้องเธอเช่นกัน

"ไม่ ไม่มีไข้"เฉินฮวนฮวนส่ายหัวอย่างรวดเร็ว เธอเงยหน้าขึ้นมองเฟิงเฉินเหยี่ยน เธอเม้มริมฝีปากของเธอและพูดอย่างเขินอาย: "ฉันสบายดี แค่รู้สึกร้อนนิดหน่อย"

"เป็นอย่างนี้นี่เอง ผมก็คิดว่าคุณป่วย ถ้าร้อนเดี๋ยวผมไปเอาน้ำเย็นๆมาให้"เมื่อพูดจบ เฟิงเฉินเหยี่ยนก็เดินไปที่ห้องครัว

เฉินฮวนฮวนรู้สึกอบอุ่นในใจ และปฏิเสธไม่ได้ว่าเฟิงเฉินเหยี่ยนนั้นดีต่อเธอจริงๆ และการกระทำของเขาในตอนนี้สามารถกล่าวได้ว่าเขาเป็นห่วงเป็นเธอใย

ยิ่งไปกว่านั้นเฟิงเฉินเหยี่ยนได้ใกล้ชิดกับเธอเมื่อวานนี้ เป็นการพิสูจน์ได้หรือไม่ว่าเขารู้สึกพอใจกับภรรยาของเขาแล้ว?

ขณะที่เฉินฮวนฮวนกำลังอยู่ในภวังค์ เฟิงเฉินเหยี่ยนเองก็เดินมาพร้อมกับน้ำเย็นหนึ่งแก้วแล้วยื่นให้เฉินฮวนฮวน จากนั้นก็พูดว่า: "ดื่มน้ำน้ำเย็นๆสักหน่อย จะได้ไม่ร้อน"

"ขอบคุณค่ะ"เฉินฮวนฮวนยกยิ้มมุมปาก เธอรับแก้วน้ำเย็นมาจิบสองอึกและรู้สึกว่าร่างกายเบาสบายขึ้นมาก

"ไม่ต้องสุภาพกับผมมากหรอก ถ้ามีเรื่องอะไรให้ผมช่วยก็รีบบอกนะ"เฟิงเฉินเหยี่ยนขยับเข้าหาเฉินฮวนฮวนด้วยรอยยิ้มและตบไหล่ของเธอ

เฉินฮวนฮวนหดคอลงทันที ใบหน้าของเธอเปลี่ยนสีเป็นสีแดงมากกว่าเดิม

"อืม"เธอพยักหน้าและตอบด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา

ในขณะเดียวกันเฟิงเฉินเหยี่ยนก็เงยหน้าขึ้นและเหลือบไปเห็นร่างสูงปรากฏขึ้นที่ด้านบนสุดของบันไดบนชั้นสอง มุมปากของเขายกขึ้น เขาถามเฉินฮวนฮวนว่า: "ฮวนฮวน เมื่อคืนคุณนอนหลับสบายไหม?"

"เมื่อวาน เมื่อคืน?"เฉินฮวนฮวนคาดไม่ถึงว่าเฟิงเฉินเหยี่ยนจะพูดตรงๆแบบนี้ เธอตอบอย่างลนๆว่า: "ก็ ก็โอเค"

สิ่งที่เธอคิดก็คือเฟิงเฉินเหยี่ยนเป็นเพลย์บอย ดังนั้นทำไมถึงได้ดูสุภาพและอ่อนโยนขนาดนี้?