บทที่ 79 เธอเป็นอาสะใภ้ของนาย

เฉินฮวนฮวนช้อนตาขึ้นสบตากับดวงตาคู่นั้นของเฟิงหานชวนที่สามารถทำลายก้อนน้ำแข็งให้แหลกละเอียดได้ เธอรู้สึกหวาดหวั่นในใจขึ้นมาทันที

หรือว่าเธอทำให้เฟิงหานชวนขุ่นเคืองอีกแล้วอย่างนั้นเหรอ

“อาสาม นานาเหมือนจะยังไม่ตื่นนะคะ ไม่อย่างนั้นคุณไปก่อนไหมคะ” เฉินฮวนฮวนกล่าวอย่างลังเลเล็กน้อย

“คุณกำลังไล่ผม?” เฟิงหานชวนมองเธออย่างไม่ละสายตา และเอ่ยถามด้วยเสียงทุ้มต่ำ

ผู้หญิงคนนี้กำลังพยายามไล่เขาไป แล้วให้อาเหยี่ยนไปส่งพวกเธอ?

เมื่อคืน เธอไม่ปฏิเสธ “อาเหยี่ยน” เลยสักนิด!

เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ เฟิงหานชวนสะกดกลั้นความโมโหภายในใจ และรู้สึกอารมณ์เสียเป็นอย่างมาก

“ไม่ ไม่ใช่นะคะ ฉันไม่ได้จะไล่อาสามแน่นอน ฉันแค่ไม่อยากทำให้อาสามเสียเวลาค่ะ” เฉินฮวนฮวนรีบส่ายหน้า

“ฮวนฮวน คุณอย่ากังวลไปเลย อาสามไม่ได้ตั้งใจจะว่าคุณหรอก เขาก็เป็นคนแบบนี้แหละ” เฟิงเฉินเหยี่ยนกล่าวอธิบายด้วยรอยยิ้มกริ่ม “อีกอย่าง อาสามเป็นถึงประธาน เขาอยากประชุมตอนไหน จะไปเมื่อไร ก็เป็นเขาตัดสินใจทั้งนั้น คุณไม่ต้องกังวลแทนเขาหรอก”

“อาเหยี่ยน ฉันได้ยินมาว่ามีดาราเด็กคนหนึ่งไปโวยวายกับนาย เกิดอะไรขึ้น” เฟิงหานชวนเอ่ยขัดจังหวะเฟิงเฉินเหยี่ยนด้วยน้ำเสียงของผู้อาวุโส น้ำเสียงฟังดูเหมือนตำหนิ

“ชู่!” เฟิงเฉินเหยี่ยนจุ๊ปากแล้วกล่าวว่า “อาสาม อาไม่ใจดีเลยอ่ะ! ฮวนฮวนยังอยู่ที่นี่นะ!”

อันที่จริงเฟิงเฉินเหยี่ยนรู้เรื่องนี้ดีกว่าใคร เขาตั้งใจล้อเล่นเท่านั้น

ทว่าเฉินฮวนฮวนกลับไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอมองชายหนุ่มทั้งสองด้วยสายตางุนงง

“เธอบอกว่าตั้งท้องลูกของนายใช่ไหม รีบไปเอาออก” เฟิงหานชวนกล่าวอย่างราบเรียบ ก่อนจะหยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาจิบกาแฟดำอย่างช้าๆ

“ลูก!?” ดวงตาทั้งสองของเฉินฮวนฮวนเบิกกว้าง

เฟิงเฉินเหยี่ยนทำดาราเด็กคนนั้นท้องป่องอยู่ข้างนอก?

เดี๋ยวก่อน เฟิงเฉินเหยี่ยนใช้การไม่ได้ไม่ใช่เหรอ ถ้าอย่างนั้นเขาจะมีลูกได้อย่างไร

โอ้ ใช่สิ เธอคิดขึ้นมาได้ว่า เรื่องที่เฟิงเฉินเหยี่ยน “ใช้ไม่ได้” เกิดขึ้นเมื่อสัปดาห์ก่อน หากตรวจพบการตั้งครรภ์ อย่างน้อยอายุครรภ์ก็ต้องหนึ่งเดือนกว่าแล้ว

ดังนั้น เด็กคนนั้นก็คือหนี้สินของความเจ้าชู้ที่ทิ้งไว้ให้เขา ก่อนที่เฟิงเฉินเหยี่ยนจะ “ใช้ไม่ได้” นั่นเอง

“แค่ก แค่ก แค่ก ฮวนฮวน ความจริงเรื่องนี้…” เฟิงเฉินเหยี่ยนชำเลืองมองเฟิงหานชวนแวบหนึ่ง แล้วหันกลับมามองเฉินฮวนฮวน เขากำลังจะกล่าวอธิบายก็ถูกเฉินฮวนฮวนขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน

“อาเหยี่ยน เด็กคนนั้นเอาออกไม่ได้นะ คุณ…เก็บเขาไว้เถอะ” เฉินฮวนฮวนสูดหายใจเข้าลึก ก่อนจะรวบรวมความกล้าเอ่ยออกไป

“อะไรนะ?” เฟิงเฉินเหยี่ยนงุนงงเล็กน้อย

ว่ากันตามเหตุผลแล้ว ตอนนี้เขาเป็น “สามี” ของเฉินฮวนฮวน เขาทำผู้หญิงท้องป่องอยู่ข้างนอก คิดไม่ถึงเลยว่าเฉินฮวนฮวนยังขอให้เขาเก็บเด็กเอาไว้?

นี่เฉินฮวนฮวนสมองกลับ ดูแปลกไปหน่อยหรือเปล่า

“อาเหยี่ยน ตอนนี้คุณไม่ใช่ว่า…ดังนั้น เด็กคนนี้อาจเป็นความหวังเดียวของคุณนะ ฉันคิดว่าคุณเก็บเขาไว้เถอะ!” เฉินฮวนฮวนพยายามกล่าวอย่างมีมารยาท เธอไม่อยากทำลายความมั่นใจของเฟิงเฉินเหยี่ยน

เมื่อคืนเฟิงเฉินเหยี่ยนไม่ได้ทำอะไรเธอ ดังนั้นเธอจึงมั่นใจว่าเฟิงเฉินเหยี่ยนใช้การไม่ได้ ในอนาคตเฟิงเฉินเหยี่ยนอาจไม่สามารถรักษาให้หายดีได้ ดังนั้นเด็กคนนี้อาจเป็นลูกหลานเพียงคนเดียวของเฟิงเฉินเหยี่ยน

ถ้าเขาเอาเด็กออก เฟิงเฉินเหยี่ยนอาจจะไม่มีลูกหลานสืบสกุลเลย

“ฮวนฮวน คุณ…” เฟิงเฉินเหยี่ยนอ้าปากค้างพูดอะไรไม่ออก

เขาโตจนป่านนี้ ยังไม่เคยเห็นผู้หญิงที่จิตใจดีเช่นนี้มาก่อน เธอไม่นึกถึงสถานะของตัวเองเลยด้วยซ้ำ เธอกลับนึกถึงเขา

“ฮวนฮวน ถ้าดาราคนนั้นคลอดลูกของอาเหยี่ยน คุณยังจะอยู่ในตำแหน่งปัจจุบันนี้ได้เหรอ คุณทบทวนตัวเองให้ดี” ตอนนี้เฟิงหานชวนรู้สึกอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก

พูดกันตามตรงว่า ไม่ใช่อารมณ์ไม่ค่อยดี แต่อารมณ์ไม่ดีมาก

เดิมทีเขาแต่งเรื่องของดาราคนนี้ขึ้นมา เพียงต้องการให้เฉินฮวนฮวนรู้ว่าอาเหยี่ยนเป็นคนเจ้าชู้ เพื่อให้เธอไม่คิดเลยเถิดกับอาเหยี่ยน

ทว่าคิดไม่ถึงเลยว่า เฉินฮวนฮวนยังคงนึกถึงอาเหยี่ยนขนาดนี้ และไม่สนใจสถานะของตัวเองเลย