บทที่ 87 ไม่น่าจะสนใจ

เฟิงหานชวนนำทางเฉินฮวนฮวนด้วยน้ำเสียงที่เชิญชวน

เขาไม่ต้องการให้เฟิงเฉินเหยี่ยนยึดเขาเป็นหลักอีกเพราะมันชัดอยู่แล้วว่าเขาเป็นสามีของเฉินฮวนฮวน

ถ้าคืนนั้นไม่มีเรื่องที่บลูส์คลับ เขาอาจจะพูดไปนานแล้ว แต่ตอนนี้...

เฉินฮวนฮวนจ้องไปที่ดวงตาสีดำและลึกล้ำของเฟิงหานชวน เธอไม่เคยดูออกเลยว่าเฟิงหานชวนคิดอะไรอยู่ รวมถึงคำพูดที่เขาพูดในตอนนี้ด้วย

เธอรู้สึกสับสนและไม่รู้ว่าเฟิงหานชวนต้องการจะสื่อถึงอะไร

ไม่ใช่แค่เป็นนายหญิงของตระกูลเฟิงแต่รวมถึงการเป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเฟิงอีกด้วย สรุปแล้วมันหมายความว่าอะไรกันแน่?

หรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือเฟิงหานชวนกีดกันไม่ให้เธอพัฒนาความรู้สึกต่อเฟิงเฉินเหยี่ยน เขายังคงไม่เต็มใจที่จะยอมรับเธอเป็นหลานสะใภ้ของเขาใช่ไหม?

เพราะพวกเขาเคยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันมาก่อนเหรอ?

"อาสาม ฉัน...อันที่จริงฉันยอมรับว่าตัวเองค่อนข้างเห็นแก่ตัว ฉันเต็มใจที่จะเป็นภรรยาของอาเหยี่ยนแต่ก็ไม่ใช่เพราะฉันชอบเขา"เฉินฮวนฮวนเม้มปากและตอบตามความเป็นจริง

เธออาศัยอยู่ที่บ้านตระกูลเฟิงไม่ใช่เพราะเธอชอบเฟิงเฉินเหยี่ยน แต่เพราะเธอได้ทำข้อตกลงกับนายท่านว่าถ้าเธอเป็นภรรยาของเฟิงเฉินเหยี่ยน นายท่านจะช่วยเธอลงโทษตระกูลเฉินและช่วยทำให้เธอได้คฤหาสน์ของแม่กลับมา

ยิ่งไปกว่านั้น เนื่องจากเฟิงเฉินเหยี่ยนปฏิบัติต่อเธออย่างดี เธอจึงมีความมั่นใจมากขึ้นที่จะยังคงอาศัยอยู่ที่นี่ต่อไป

"ข้อตกลงระหว่างคุณกับพ่อ ผมจะช่วยคุณเอง"เฟิงหานชวนพูดอย่างเคร่งขรึม

"ไม่ต้องหรอกอาสาม"เฉินฮวนฮวนปฏิเสธเฟิงหานชวนโดยไม่ลังเลและพูดอย่างจริงจังว่า: "คุณปู่สัญญาว่าจะช่วยฉันและฉันก็ตอบตกลงกับเขาไปแล้วด้วย มันไม่เหมาะที่จะมาขอความช่วยเหลือจากคุณ"

“……”มุมปากของเฟิงหานชวนกระตุกเล็กน้อย

"อาสาม หรือเป็นเพราะก่อนหน้านั้นพวกเรา...ดังนั้นคุณเลยต้องการให้ฉันออกห่างจากอาเหยี่ยนใช่ไหม?"เฉินฮวนฮวนรวบรวมความกล้าเพื่อเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าที่เย็นชาและน่ากลัวของเฟิงหานชวนและตัดสินใจถามเขาไป

เดิมทีเธอตั้งใจจะเอ่ยถึงความสัมพันธ์อันใกล้ชิดที่คลุมเครือและน่าอายระหว่างพวกเขา แต่เห็นได้ชัดว่าเฟิงหานชวนดูเหมือนจะไม่ได้คิดเช่นนั้น

คำพูดของเฟิงหานชวนเมื่อสักครู่ เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการให้เธอออกห่างจากเฟิงเฉินเหยี่ยนและไม่ต้องการให้เธอชอบเฟิงเฉินเหยี่ยน

นอกจากเหตุผลจากเรื่องเหล่านั้นแล้ว เฉินฮวนฮวนก็ไม่สามารถคิดถึงเหตุผลอื่นๆได้เลย อย่างไรก็ตามในตอนนี้เฟิงหานชวนดีต่อเธอมาก เป็นไปไม่ได้เลยที่จะเป็นเหตุผลที่ว่าเขาเกลียดเธอ

ในขณะเดียวกันเจี่ยงเม่ยเดินมาพร้อมกับรถเข็นขนาดเล็กสำหรับเสิร์ฟอาหารและเสิร์ฟอาหารให้กับเฟิงหานชวน

ทำให้การสนทนาระหว่างทั้งสองถูกขัดจังหวะพอดี

เจี่ยงเม่ยเสิร์ฟสเต๊กสามชิ้น เป็นสเต๊กลูกวัวคุณภาพเยี่ยมจากออสเตรเลียสองชิ้น และสเต๊กเนื้ออีกหนึ่งชิ้น เธอไม่รู้ว่าควรจะวางอาหารไว้ตรงไหน เธอจึงยิ้มและถามเฟิงหานชวนว่า: "คุณเฟิง ขออนุญาตถามค่ะว่าให้เสิร์ฟกี่จานคะ? "

เฟิงหานชวนไม่ตอบแต่เอื้อมมือออกไปเพื่อชี้ตำแหน่ง ตอนนี้อาหารตรงหน้าเฉินฮวนฮวนมีสเต๊กสองชิ้น

อย่างไรก็ตามเขาวางจานสเต๊กลูกวัวออสเตรเลียไว้ข้างหน้าเฉินฮวนฮวนและวางสเต๊กที่ถูกที่สุดไว้อีกข้าง

เฉินฮวนฮวนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย เป็นไปได้ไหมที่เฟิงหานชวนสั่งให้เขาสองที่และสั่งอีกที่หนึ่งให้เธอ?

เป็นเพราะเธอสั่งอันที่ถูกที่สุด เฟิงหานชวนจึงช่วยสั่งอีกจานที่ดีกว่าให้เธอ?

"เปิดไวน์"เฟิงหานชวนสั่งเจี่ยงเม่ย

แม้ว่าเจี่ยงเม่ยจะมองว่าเป็นเพียงการกระทำปกติในการเสิร์ฟอาหาร แต่เฟิงหานชวนก็สามารถแสดงให้เธอเห็นถึงออร่าอันสูงส่งของเขาได้

"ได้ค่ะ"เจียงเหม่ยพยักหน้าทันที หลังจากนั้นก็เปิดไวน์แดงและเตรียมรินให้กับเฟิงหานชวนก่อน

เฟิงหานชวนพูดอย่างเย็นชา: "สุภาพสตรีก่อน"

เจี่ยงเม่ยเม้มริมฝีปากของเธอ เธอจึงต้องรินไวน์ให้กับเฉินฮวนฮวนก่อน จากนั้นจึงค่อยรินไวน์ให้กับเฟิงหานชวน ตอนที่เธอช่วยรินไวน์ให้กับเฟิงหานชวน เธอจงใจโค้งตัวลงไปเข้าใกล้กับเฟิงหานชวนและตั้งใจยั่วเขา

ในขณะเดียวกันเฉินฮวนฮวนซึ่งนั่งอยู่ตรงข้ามก็รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติไป เธอพบว่าเจี่ยงเม่ยจงใจยั่วยวนเขา พนักงานเสริฟหญิงคนนี้พยายามยั่วเฟิงหานชวน

แต่ก็เป็นเรื่องปกติที่ผู้ชายอย่างเฟิงหานชวนจะดึงดูดความสนใจของผู้หญิง ไม่ผิดที่เจี่ยงเม่ยจะต้องการอยู่ในสายตาของเขาเพื่อยั่วยวนเฟิงหานชวน