บทที่188 ช่วยให้เฉินเฟยหยางได้อยู่ต่อ

เฉินฮวนฮวนตรงไปที่โรงอาหารมองหาร่างของใครบางคนอย่างต่อเนื่อง

ในที่สุด เธอเห็นหลิวเฟยเฟยนั่งอยู่ไม่ไกล เธอเดินไปหาหลิวเฟยเฟยอย่างโกรธเคือง

“เฉินฮวนฮวนเธอจะทำอะไร?” หลิวเฟยเฟยขมวดคิ้วถามอย่างไม่พอใจ

เดิมทีเธอก็ไม่พอใจเฉินฮวนฮวนอยู่แล้ว ในขณะนี้เฉินฮวนฮวนมาหาเธอกะทันหัน ทำให้เธอกังวลว่า เฉินฮวนฮวนจะปล่อยเรื่องระหว่างเธอกับซวนเลี่ยง

ตอนนี้เฉินฮวนฮวนเต็มไปด้วยความโกรธ เธอต้องการจะเก็บมันไว้ แต่เธอก็ไม่สามารถเก็บมันอยู่ได้

“หลิวเฟยเฟย เธอมันเป็นอสรพิษจริงๆ!”

เฉินฮวนฮวนข่มหลิวเฟยเฟย เอื้อมมือไปหยิบชามข้าวหลิวเฟยเฟย แล้วราดลงบนหัวของเธอโดยตรง

“อ๊า—” หลิวเฟยเฟยกรีดร้อง ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยผักและน้ำสลัด

ทันใดนั้น สายตาทุกคนในโรงอาหารจ้องมองมาที่พวกเธอ เสียงซุบซิบนินทาไม่ขาดหู

หลินอวี่หยาง รีบตรงดิ่งเข้ามาและดึงตัวเฉินฮวนฮวน แล้วรีบถามว่า "ฮวนฮวนเธอกำลังทำอะไร? ทำไมเธอถึงทำกับหลิวเฟยเฟยอย่างนี้?"

ตอนนี้หลินอวี่หยางสับสน ไม่รู้ว่าที่เฉินฮวนฮวนมีพฤติกรรมแบบนี้เพราะเหตุใด

“เพราะหลิวเฟยเฟยเป็นคนทำให้เฉินเฟยหยางถูกไล่ออก” เฉินฮวนฮวนกล่าวโดยไม่ลังเล

“อะไรนะ!?” เฉินเฟยหยางนึกขึ้นได้ว่าเกิดอะไรขึ้นเมื่อคืนนี้ สองตาของเขาเบิกกว้าง และชี้ไปที่หลิวเฟยเฟยแล้วพูดว่า: “ใช่ เธอนั่นเอง?”

จู่ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่าเหตุใดเขาจึงถูกไล่ออกกะทันหัน ที่แท้ก็เพราะเรื่องที่เขาบังเอิญไปเจอหลิวเฟยเฟยและซวนเลี่ยงโดยบังเอิญเมื่อคืน

“เฉินเฟยหยางถูกไล่ออกเพราะเฟยเฟย นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?” หลินอวี่หยางยังคงสับสนและไม่รู้เหตุการณ์ที่ชัดเจนพร้อมพูดว่า: “เฟยเฟยเป็นเด็กฝึกธรรมดา จะมีอำนาจในการขับไล่ เฉินเฟยหยางได้อย่างไร?”

อย่างไรก็ตามหลิวเฟยเฟยเป็นผู้ติดตามของเธอ และก็ไม่มีภูมิหลังอะไรหลินอวี่หยางรู้ดี ปกติในบริษัทเธอก็มักจะช่วยเหลือหลิวเฟยเฟย

“เมื่อคืนฉันกับเฉินเฟยหยางผ่านพื้นที่สีเขียว...” ขณะที่เฉินฮวนฮวนกำลังจะพูดก็ถูกเสียงกรีดร้องของหลิวเฟยเฟยขัดจังหวะ

“อ๊ะ—เฉินฮวนฮวน เธอหุบปากนะ! หุบปาก! อ๊า…” หลิวเฟยเฟยกรีดร้องด้วยเสียงอันดังกึกก้องขัดขวางไม่ให้เฉินฮวนฮวนพูด

เธอตื่นตระหนกและรีบพูดว่า: "ฉันไม่ได้ทำ ฉันไม่ได้ทำ ต้องเป็นอาจารย์ซวนแน่ๆ ฉันจะช่วยขอร้องแทนเฉินเฟยหยาง เฉินฮวนฮวนเธออย่าพูด--"

หลิวเฟยเฟยภายใต้ความตื่นเต้น เดิมต้องการปกปิดเรื่องนี้ไว้ แต่ใครจะรู้ว่าเธอจะพลั้งปากพูดออกมาเอง

หลังจากที่เธอตะโกนเสร็จ เธอพึ่งรู้ตัวว่าเป็นคนขุดซวนเลี่ยงออกมาเอง

แต่เธอไม่คิดว่าซวนเลี่ยงจะเร็วขนาดนี้ แถมยังไล่เฉินเฟยหยางออกด้วย?

“เฟยเฟย เธอกำลังพูดถึงเรื่องอะไร” หลินอวี่หยางเพียงรู้สึกว่าหลิวเฟยเฟยกำลังพูดเรื่องไร้สาระ

หลิวเฟยเฟยในขณะนี้ตื่นตระหนกยิ่งและยังคงส่ายหัวไม่หยุด มือทั้งคู่ของเธอจับผมตัวเองแล้วดูเหมือนจะพึมพำกับตัวเอง: "เปล่า ฉันเปล่า อย่าพูด เฉินฮวนฮวนอย่าพูด ฉันไม่ได้บอกให้เขาไล่เฉินเฟยหยางออกจริงๆ !”

“เฉินเฟยหยางถูกไล่ออกแล้ว ที่เธอพูดตอนนี้ เธอคิดว่ามันมีประโยชน์ไหม?” เฉินฮวนฮวนยิ้มเจื่อนแล้วพูดว่า: “ตอนนี้ฉันจะเปิดเผยความไร้ยางอายของเธอต่อหน้าทุกคน!”

ในมุมมองของเฉินฮวนฮวนเป็นหลิวเฟยเฟยกับซวนเลี่ยงที่ทำเกินไปก่อน ไล่เฉินเฟยหยางออก หากไม่ใช่เพราะพวกเขาไล่เฉินเฟยหยางออก ตัวเธอก็จะไม่ขุดเรื่องของพวกเขาออกมา