บทที่189 ยินยอมทั้งสองฝ่าย

“พวกคุณไปหาผู้อำนวยการหนีกับฉัน” กู้ไหว่แสดงออกว่าไม่ได้แยแสราวกับว่าเขาไม่ได้แปลกใจกับเรื่องนี้

"ขอบคุณอาจารย์กู้" เฉินฮวนฮวนซาบซึ้งใจที่กู้ไหว่ยอมยื่นมือมาจัดการเรื่องนี้

กู้ไหว่เหลือบมองเฉินฮวนฮวน เพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ โดยไม่พูดอะไรมาก

……

สิบนาทีต่อมา ที่สำนักงานของหนีซวง

หนีซวงนั่งอยู่บนเก้าอี้สำนักงาน คนอื่นๆ อีกหลายคนยืนอยู่ ห้องเงียบสงัด ไม่มีใครพูดอะไร ราวกับกำลังรอใครสักคน

ในที่สุด ประตูสำนักงานก็ถูกเคาะดังขึ้น ตามด้วยชายคนหนึ่งเดินเข้ามา เขาโกนหัวเรียบ ท้องของเขาค่อนข้างกลม และใบหน้าของเขาอวบอิ่มสมบูรณ์

เขาชำเลืองดูหนึ่งรอบด้วยดวงตาคู่หนึ่งอย่างกับโจร จากนั้นจับจ้องไปที่ร่างของหลิวเฟยเฟย จ้องมองเธออย่างดุดัน และเดินส่ายเข้ามา

“ผู้อำนวยการหนี เรื่องนี้ฉันไม่ยอมรับ!” ประโยคแรกที่ซวนเลี่ยงพูดหลังจากเข้ามาคือปฏิเสธความจริง

“ซวนเลี่ยง มีพยานสองคนอยู่ที่นี่ เฉินฮวนฮวนและเฉินเฟยหยาง ถ้าคุณไม่ยอมรับ ฉันยังสามารถตรวจสอบกล้องวงจรปิด” หนีซวงบีบจมูกของเธอ รู้สึกปวดหัวเล็กน้อย

เดิมทีเธอก็ไม่อยากสนใจเรื่องเสียหายของซวนเลี่ยง ใครจะไปรู้ว่าที่เธอไล่เฉินเฟยหยางออก ทำให้เฉินฮวนฮวนคิดว่าซวนเลี่ยงเป็นคนไล่เฉินเฟยหยางออก ทำให้เรื่องของซวนเลี่ยงและหลิวเฟยเฟยถูกขุดคุ้ยออกมา

ยิ่งกว่านั้น เธอไม่เพียงแต่ขุดมันออกมาพูดต่อหน้าทุกคน เธอยังบอกกับกู้ไหว่ต่อหน้าทุกคน กู้ไหว่เป็นคนตรงไปตรงมา เรื่องนี้ถึงเธอเองจะไม่ต้องการจัดการก็ต้องจัดการกับมัน

มิฉะนั้น ถ้าทุกคนบอกว่าเธอปกป้องซวนเลี่ยง จะได้ไม่คุ้มเสีย อย่างไรก็ตามซวนเลี่ยงก็ไม่ได้มีผลประโยชน์อะไรกับเธอ

“ผู้อำนวยการหนี!” ซวนเลี่ยงรีบดิ่งไปหาหนีซวงและชี้ไปที่เฉินฮวนฮวนพร้อมกล่าวว่า “เฉินเฟยหยางคนนี้ทำผิดและถูกคุณไล่ออก เฉินฮวนฮวนโทษผม คุณตัดสินของคุณเอง ผมและเฉินเฟยหยางไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันเลย!”

“ซวนเลี่ยง! ตอนนี้กำลังพูดถึงเรื่องที่ขับไล่เฉินเฟยหยางออกหรือ? ที่กำลังพูดถึงคือเรื่องที่คุณกับเด็กฝึกทำเรื่องงามหน้านี่” หนีซวงจ้องไปที่ซวนเลี่ยงบอกเป็นนัยว่าให้รีบหุบปาก

ไล่เฉินเฟยหยางออก จะให้เฉินฮวนฮวนรู้เรื่องไม่ได้เด็ดขาด เรื่องนี้เฟิงหานชวนเป็นคนให้พวกเขาทำเช่นนี้

“ผู้อำนวยการหนี ผม.....ผมถูกหลิวเฟยเฟยล่อลวง ผมไม่สามารถอดกลั้นได้ คุณก็รู้ว่าภรรยาของผมกำลังตั้งท้องลูกคนที่สอง ผมทำเรื่องอย่างว่าไม่ได้ ผมเลยอดใจไม่ไหว......"

ซวนเลี่ยงยกมือขึ้นและสาบานว่า: "คุณให้โอกาสผมอีกครั้ง ผมสัญญาว่าจะไม่แตะต้องเด็กฝึกหญิงอีก คุณสามารถไล่หลิวเฟยเฟยออก! เธอเป็นคนยั่วยวนผมก่อน!"

ซวนเลี่ยงในเวลานี้ เพียงต้องการรักษาตำแหน่งที่ปรึกษาเบื้องหลังของตัวเองไว้ สุดท้ายแล้วถ้าเขาถูกไล่ออกเพราะผิดสัญญา ไม่เพียงแต่เขาจะไม่ได้เงินเดือนที่สูง แต่ยังต้องโดนปรับโทษฐานที่ผิดสัญญาอีกด้วย

เพียงเพื่อผู้หญิงคนเดียวมันไม่คุ้มกับการสูญเสียนี้!

“ซวนเลี่ยง คุณกำลังพูดว่าอะไรนะ? ห๊ะ——” ในเวลานี้ หลิวเฟยเฟยกรีดร้องเสียงดังใส่ซวนเลี่ยง

ดังสิงโตตัวเมียที่บ้าคลั่ง

“หลิวเฟยเฟย หุบปากซะ!” ซวนเลี่ยงจ้องเธอเขม็งแล้วตรงเข้าไปหาเธอ ชี้ไปที่จมูกของเธอแล้วพูดว่า: “ถ้าไม่ใช่เพราะคุณยั่วยวนผม เหตุการณ์ในวันนี้ก็ไม่มีวันเกิดขึ้น คุณทำตัวของคุณเองรีบถอนตัวออกจากรายการไปซะ”

“ไม่ใช่ ฉันไม่ได้เป็นคนยั่วยวนคุณ คุณบังคับฉันต่างหาก เพราะคุณ——” หลิวเฟยเฟยโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ เธอและซวนเลี่ยงปัดความรับผิดชอบกันและกัน