บทที่315 นี่คือกลเจ็บกาย?

"โสด?"

เป๋าฮวนตกใจครู่หนึ่งด้วยสีหน้าที่งุนงง

ดูเหมือนว่าเธอจะสับสนกับกลอุบายของเฟิงหานชวนอย่างสิ้นเชิง

“คุณเป๋าห่วงใยผมมากขนาดนี้ ถ้าคุณมีแฟน แฟนของคุณคงจะหึงใช่ไหม?” เฟิงหานชวนวางคางบนไหล่ของหญิงสาว เสียงดั่งแม่เหล็กของเขาพร้อมด้วยแหบห้าวของความหลงใหลอย่างหนึ่ง

“……”

ไอ้บ้า!

เป๋าฮวนเกือบจะสบถคำหยาบออกมา!

“คุณเฟิง คุณหลงตัวเองเกินไปหรือเปล่า คุณเอาไวน์แดงทั้งหมดของฉันไป ฉันบอกไปเมื่อครู่แล้วว่า ฉันให้ผู้จัดการเปิดประตู นั่นเพราะว่า......”

“เป็นเพราะคุณกังวลว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นกับผม” เฟิงหานชวนขัดจังหวะเธอ

“ใช่ เมื่อกี้นายพูดบ้าอะไร” เป๋าฮวนเมาไปแล้วจริงๆ

“นั่นก็เป็นความห่วงใยแบบหนึ่ง ถ้าคุณไม่ได้เป็นห่วงผมสักนิดเลย คุณจะไม่สนใจว่าผมจะเป็นหรือตาย” เฟิงหานชวนพูดต่อด้วยความหน้าด้าน

เป๋าฮวน : "......"

เธอกัดฟันและพูดว่า “คุณเฟิง กรุณาปล่อยฉันด้วย ฉันอยากกลับห้องแล้ว”

“Alex เป็นแฟนคุณหรือ?” เฟิงหานชวนยังคงกอดเธอแน่นและถามด้วยเสียงเข้ม: “เขาเป็นลูกชายคนที่สองของตระกูลอเล็กซานเดอร์ เขามีข่าวเจ้าชู้มากและมีแฟนเก่ามากมาย คุณแน่ใจหรือว่าอยากอยู่กับผู้ชายแบบนี้?”

เป๋าฮวน: "???"

“แม้ว่าผมจะมีประวัติเคยแต่งงาน แต่ภรรยาคนก่อนของผมไม่อยู่ที่แล้ว ตอนนี้ผมโสด คุณเป๋าต้องการเก็บไปพิจารณาไหม?” เฟิงหานชวนรังควานอย่างไม่เต็มใจ

“คุณเฟิง คิดว่าฉันเตะคุณไม่แรงพอใช่ไหม?” เป๋าฮวนกัดฟันอย่างดุดัน

เฟิงหานชวนนะเฟิงหานชวน เป็นไปตามที่เธอคาดไว้ นิสัยเจ้าชู้ถูกเปิดเผยออกมาอย่างรวดเร็ว

เมื่อได้ยินคำพูดของเป๋าฮวน เฟิงหานชวนรู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อยที่ใดที่หนึ่ง

ริมฝีปากบางเฉียบขยับมาที่หูของหญิงสาว กัดติ่งหูของเธอเบาๆ แล้วกดเสียงต่ำพูดช้าๆ ว่า “นั่นเป็นความสุขอีกครึ่งชีวิตของคุณ”

เมื่อเห็นเขาไร้ยางอายแบบนี้ เป๋าฮวนก็กระตือรือร้นที่จะลอง เตรียมยกเท้าขึ้น

เมื่อเธอต้องการจะเตะเท้าไปข้างหลัง แขนของชายหนุ่มก็คลายออกและปล่อยเธอทันที

เป๋าฮวนหันกลับมาอย่างรวดเร็ว ความโกรธบนใบหน้าของเธอไม่สามารถยับยั้งได้อีกต่อไป และในสายตาของเธอ เฟิงหานชวนเป็นคนอ้วนและมีกลิ่นเหม็นที่น่าขยะแขยงอย่างยิ่ง!

เธอเกือบถูกหลอกโดยความโศกเศร้าของเฟิงหานชวน!

เสียง "เพี๊ยะ" เป๋าฮวนยกมือขึ้นและตบหน้าของชายหนุ่มเสียงดังอีกครั้ง

ใบหน้าข้างเดียวกันถูกตบสองครั้งในคืนเดียว และด้านหนึ่งของใบหน้าที่หล่อเหลาของเฟิงหานชวนแดงและบวมขึ้น

เฟิงหานชวนยืนอยู่ที่เดิม ปล่อยให้เป๋าฮวนตบเขาและไม่ตอบโต้เลย

“ทำไมคุณไม่สู้กลับ? เห็นได้ชัดว่าคุณมีโอกาสที่จะหยุดมันได้” เมื่อเห็นเขาท่าทางที่ถูกทรมาน เป๋าฮวนขมวดคิ้วและอดไม่ได้ที่จะถาม

“คุณยังสามารถตบหน้าอีกข้างหนึ่ง ผมแค่หวังว่าจะบรรเทาความโกรธของคุณ” เฟิงหานชวนพูดเบาๆ จ้องไปที่ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเขาด้วยดวงตาลึกล้ำ

เป๋าฮวนยิ่งขมวดคิ้วขึ้น เธอไม่รู้จริงๆว่าเฟิงหานชวนกำลังเล่นกลอะไร

“ฉันไม่หายโกรธ และไม่อยากสนใจคุณ!” เป๋าฮวนพูดจบอย่างโกรธเคือง แค่คิดว่าต้องการออกจากที่นี่โดยเร็ว

เมื่อมองไปที่เฟิงหานชวน ความโกรธในร่างกายของเธอยังคงเผาไหม้อย่างต่อเนื่อง และเธอจะรู้สึกอึดอัดมากขึ้นเมื่อเธอโกรธ อย่างไรก็ตาม เธอไม่ค่อยแข็งแรงเพราะเคยประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์มาก่อน

เธอจ้องไปที่เฟิงหานชวน แล้วรีบเดินไปที่ประตูห้อง

ขณะที่เธอเปิดประตู มี "เสียงดังกึกก้อง" จากด้านหลัง เธอหันศีรษะและเห็นว่าเฟิงหานชวนเป็นลมบนพื้น

ครั้งนี้ เป๋าฮวนไม่ได้รู้สึกกังวล แต่เดินช้าๆไปที่ด้านข้างของเฟิงหานชวน เตะเขาที่ขาและหัวเราะเยาะว่า "แกล้งตายเหรอ?"

“เฟิงหานชวน ฉันเคยโดนหลอกมาแล้วครั้งหนึ่ง แต่จะไม่โดนหลอกอีกเป็นครั้งที่สอง ตอนนี้ฉันจะกลับห้องแล้ว คุณค่อยๆแสดง!”

พูดแล้ว เป๋าฮวนก็หันหลังและเดินไปข้างหน้า เมื่อเธอเดินถึงที่ประตู ฝีเท้าของเธอก็หยุดลงอีก

เธอหันกลับมามองอีกครั้ง เฟิงหานชวนยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้น ไม่เหมือนที่เขาเพิ่งล้มเมื่อครู่ คราวนี้เขาหมดสติแบบที่ไม่รู้ตัว

เธอคิดว่าเฟิงหานชวนจงใจแกล้งทำ แต่ตอนนี้ดูๆไป เหมือนว่าเฟิงหานชวนเป็นลมไปแล้วจริงๆ?

ไม่ใช่เป็นเพราะดื่มมากเกินไปหรอกเหรอ?

เป๋าฮวนรีบวิ่งเข้าไป นั่งยองๆจับไหล่เขาด้วยมือทั้งสองข้าง เขย่าตัวเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย และตะโกนว่า “เฮ้ เฟิงหานชวน คุณตื่นสิ!”

“เฟิงหานชวนคุณตื่นขึ้นสิ...”

เป๋าฮวนเรียกหลายนาทีเธอถึงรู้ว่ามันเป็นเรื่องจริง เฟิงหานชวนหมดสติไปแล้วจริงๆ มือที่สั่นของเธอหยิบโทรศัพท์ออกมาทันทีและกดเรียกรถพยาบาล

……

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์ก็มา

หลังจากเห็นชายหนุ่มนอนอยู่บนพื้น พวกเขาตกใจ รีบยกเฟิงหานชวนขึ้นเปลและรีบร้อนไปทางลิฟต์

ใบหน้าของเป๋าฮวนซีดเซียว เธอตกใจแย่แล้ว

ในช่วงเวลาครึ่งชั่วโมงนี้ เธอรอรถพยาบาลมาอย่างร้อนใจขณะที่เฝ้าอยู่ข้างเฟิงหานชวนไม่ห่างสักก้าวเดียว

เฟิงหายชวนยังคงแน่นิ่ง แม้ว่าเขายังหายใจ แต่คนทั้งคนหมดสติไปแล้ว

เมื่อตระหนักว่าเฟิงหายชวนถูกพาตัวไป เป๋าฮวนรีบลุกขึ้นตามทีมพยาบาลไปอย่างบ้าคลั่ง และเข้าไปในรถพยาบาลพร้อมกับพวกเขา

หลังจากนั้นอีกยี่สิบนาที รถพยาบาลก็มาถึงโรงพยาบาลรุ่ยเอิน

เฟิงหายชวนถูกนำตัวไปที่ตึกVIPอย่างเร่งด่วน หรงจิ่นซิวซึ่งได้รับโทรศัพท์จากหมอเร่งเหมือนบินมาอย่างด่วน

เมื่อเขาเห็นผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างเปล หรงจิ่นซิวชะงักเท้าทันที ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยความประหลาดใจ