บทที่318 มัวตามจีบผู้หญิง

“50ล้าน? คุณนี่มันโลภมากไม่รู้จักพอจริงๆ” เป๋าฮวนเยาะเย้ยแสดงความรังเกียจ

“ฮวนฮวน ฉันเป็นพ่อเธอนะ! ฉันเลี้ยงเธอมา 20 ปี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่าเฟิงหานชวนรวยแค่ไหน 50ล้านนั้นเทียบเท่าปลายเล็บของเขา ไม่จำเป็นต้องพูดมากเลย!”เฉินเจี้ยนหมินเอามือเท้าสะโพก ความกระสับกระส่ายก่อนหน้านี้หายไปหมด และท่าทางมั่นใจมาก

“แล้วทำไมคุณถึงไม่ขอ100ล้านเลยล่ะ?” เป๋าฮวนมองเขาด้วยรอยยิ้ม

ดวงตาของเฉินเจี้ยนหมินเป็นประกายขึ้นทันใด ดูตื่นเต้นไปทั้งตัว พูดติดอ่างว่า: “100ล้าน? จริง ...จริงเหรอ รีบให้เฟิงหานชวนเอาเงินมาให้ฉันเลย!”

“เฉินเจี้ยนหมิน ทำไมคุณไม่ฝันเอาล่ะ?” สีหน้าของเป๋าฮวนเย็นลงทันที และกล่าวอย่างเย็นชาว่า “อาเหลิ่ง อามั่ว ไปกันเถอะ”

“ครับ คุณหนูใหญ่!” จิ่งเหลิ่งและจิ่งมั่ว ก้าวไปข้างหน้าทันที ดึงเฉินเจี้ยนหมินออกไป

เป๋าฮวนหันหลังเดินกลับ เฉินเจี้ยนหมินถูกดึงไว้โดยจิ่งเหลิ่งและจิ่งมั่ว แต่เขายังคงตะโกน:“ฮวนฮวน ถ้า100ล้านไม่ได้ 50ล้านก็ไม่ได้ ให้ฉัน10ล้านก็ได้...”

“ฮวนฮวน ห้ามไป แกห้ามไปนะ กลับมาเดี๋ยวนี้!”

...

ไม่รู้ว่าเฉินเจี้ยนหมินตะโกนมานานแค่ไหน ถูกจิ่งเหลิ่งและจิ่งมั่วลากออกไป

ในความสิ้นหวัง จิ่งมั่วทำได้เพียงใช้ฝ่ามือผลักเฉินเจี้ยนหมิน เฉินเจี้ยนหมินล้มลงกับพื้นทันที

หลังจากขึ้นรถ จิ่งมั่วสตาร์ทรถแล้วถามว่า: "คุณหนูใหญ่ เราจะกลับโรงแรมใช่ไหมครับ?"

“เที่ยงแล้ว หาร้านอาหารกินกันก่อน” เสียงของเป๋าฮวนดูทื่อเล็กน้อย

“ครับ คุณหนูใหญ่” จิ่งมั่วขับรถออกไป

ตลอดทาง เป๋าฮวนไม่ได้พูดอะไรสักคำ จิ่งเหลิ่งรู้สึกว่าบรรยากาศเคร่งขรืมเล็กน้อย เขาจึงถามว่า: “คุณหนูใหญ่ พ่อคุณ…”

“ฉันไม่น่ามาที่นี่เลย” เป๋าฮวนเสียใจ

“ใช่ครับ ตัวตนของคุณถูกเปิดเผยแล้ว” จิ่งเหลิ่งพยักหน้าเสริม

เป๋าฮวนเม้มริมฝีปาก เธอไม่ได้เสียใจกับเรื่องนี้ แต่เธอเสียใจที่ยอมใจอ่อน

เมื่อเห็นว่าเฉินเจี้ยนหมินยังคงเหมือนเดิม เธอไม่อยากรู้ข่าวคราวของเขาอีกต่อไป

ไม่ว่าเขาจะเป็นตายร้ายดียังไง ก็ไม่เกี่ยวกับเธออีก

...

มื้อกลางวัน เป๋าฮวนและจิ่งเหลิ่ง จิ่งมั่วมาที่ร้านอาหารหลานเซียง

เป๋าฮวนเคยมาที่นี่ครั้งหนึ่ง ตอนที่เธอท้อง เฟิงหานชวนพาเธอและหลีซืออวิ๋นมาทานข้าว

เธอรู้สึกว่าอาหารของร้านหลานเซียงสดและอร่อย ดังนั้นเธอจึงเลือกทานมื้อกลางวันที่นี่

เมื่อทานเสร็จแล้ว จิ่งมั่วถามอีกครั้ง: “คุณหนูใหญ่ กลับโรงแรมเลยไหม?”

“พาฉันไปที่สุสาน” พูดจบเป๋าฮวนก็สวมแว่นกันแดด

เธอเดินไปข้างหน้า จิ่งเหลิ่งและจิ่งมั่วเดินตามหลัง ภาพนี้สง่างามชนะขาดลอย

เมื่อเป๋าฮวนเดินไปที่ประตูร้านอาหารหลานเซียง เธอก้มศีรษะลงคิดอะไรบางอย่าง เธอไม่ได้สังเกตคนที่อยู่ข้างๆ เธอเพิ่งเดินผ่านไป

ทันใดนั้น หลีซืออวิ๋นหยุดและมองย้อนกลับไป เธอมองและขมวดคิ้ว

“พี่อวิ๋น พี่กำลังดูอะไร? ผู้หญิงคนนั้นเหรอ?” เด็กสาวที่อยู่ข้างๆจับแขนของหลีซืออวิ๋นถามด้วยความสงสัย