บทที่354 คุณจะขอฉันแต่งงานไม่ใช่เหรอ?

ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เป๋าฮวนเหยียดแขนออกโดยตรง ยื่นมือไปกอดคอผู้ชาย และยื่นศีรษะไปหา

ริมฝีปากสัมผัสกันอย่างดุเดือด

เฟิงหานชวนเป็นสุภาพบุรุษ แต่ต่อหน้าเป๋าฮวน เขาไม่ใช่สุภาพบุรุษ

ตอนแรกเขายังทนได้ แต่หลังจากที่เป๋าฮวนเริ่มยั่ว สุดท้ายเขาก็ทนไม่ไหว

เป๋าฮวนกังวลว่าจะทิ้งรอยไว้บนผ้าปูที่นอน ดังนั้นเธอจึงดึงเฟิงหานชวนไปที่ห้องน้ำ

หน้ากระจก เป๋าฮวนมองไปที่รูปร่างหน้าตาของเธอ จากนั้นมองไปที่เฟิงหานชวนที่ยืนอยู่ข้างหลังเธอ โดยคิดนี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะปล่อยตัวปล่อยใจ

อีกอย่าง นี่ไม่ใช่สิ่งที่เธออยากทำ แต่ทำเพราะอยากตั้งครรภ์

อย่างไรก็ตาม ผู้ชายที่อยู่ข้างหลังเธอไม่รู้ความคิดของเธอ แต่กลับหลงเสน่ห์เธอ...

สองชั่วโมงต่อมา

เฟิงหานชวนอุ้มเป๋าฮวนที่สะลึมสะลือเดินออกมาจากห้องน้ำ วางเธอบนเตียง

เดิมทีเขานอนด้านทิศเหนือ แต่เขาคิดว่าเป๋าฮวนน่าจะชินกับทิศเหนือมากกว่า ดังนั้นเขาจึงวางเธอไว้ทางด้านทิศเหนือ

เขาทำความสะอาดให้เป๋าฮวนแล้ว แต่ยังไม่ได้ชำระล้างของตัวเอง หลังจากดึงผ้าห่มให้เป๋าฮวน เขาก็ก้าวขาออกและเดินไปห้องน้ำอีกครั้ง

เป๋าฮวนมึนงง ยังหลับไม่สนิท ยังคงรู้สึก รู้ว่าเฟิงหานชวนเข้าไปห้องน้ำแล้ว และเธอกำลังจะเข้านอน

เธอเหนื่อยมาก เหนื่อยมากจริงๆ

ขณะที่เธอกำลังจะผล็อยหลับไป ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์สั่นตรงข้างหูของเธอ

เป๋าฮวนหันศีรษะไปและเห็นโทรศัพท์บนโต๊ะข้างเตียงสว่างขึ้น โทรศัพท์เครื่องนี้ไม่ใช่ของเธอ แต่เป็นของเฟิงหานชวน

เป๋าฮวนเอื้อมมือออกไปอย่างสงสัยและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา

หน้าจอโทรศัพท์แสดงให้เห็นว่าเขาได้รับข้อความวีแชทใหม่หลายข้อความ ความง่วงนอนของเป๋าฮวนก็หายไป เธออยากดูข้อความที่ส่งมาในวีแชท

ไม่รู้ว่าเฟิงหานชวนเปลี่ยนรหัสผ่านของเขาหรือยัง

ถ้ายังไม่เปลี่ยน รหัสผ่านก็เป็นวันเกิดของเธอ เป๋าฮวนแค่อยากลอง ไม่คาดคิดมันเปิดได้จริงๆ

หน้าจอโทรศัพท์เด้งขึ้นมาบนหน้าวีแชท

คนที่ส่งข้อความมา เป็นข้อความที่อยู่ด้านบนสุด เธอรู้จัก นั่นคือ-หลีซืออวิ๋น

เป๋าฮวนกดเข้าไปทันที จากนั้นเธอก็ตกตะลึง

หลีซืออวิ๋น: 【หานชวน ตอนนี้ฉันอยู่ที่บริษัทของคุณ ทำไมคุณถึงไม่อยู่ที่นี่? 】

หลีซืออวิ๋น: 【 หานชวน เมื่อคืนฉันไปหาคุณที่บ้าน คุณก็ไม่อยู่? 】

หลีซืออวิ๋น: 【สองสามวันนี้คุณหายไปอย่างไร้ร่องรอย โทรศัพท์ก็ไม่รับ คุณกำลังทำอะไรอยู่! 】

หลีซืออวิ๋น: 【 คุณกำลังทำเซอร์ไพรส์ฉันเหรอ? ฉันไม่ต้องการเซอร์ไพรส์พวกนี้ ฉันแค่หวังว่าคุณจะรีบกลับมา 】

หลีซืออวิ๋น: 【คุณจะขอฉันแต่งงานไม่ใช่เหรอ? ฉันอดใจรอไม่ไหวแล้ว เราเสียเวลามาหลายปี ฉันไม่อยากรออีกแล้ว 】

หลีซืออวิ๋น: 【หานชวน แค่คุณพูดออกมา ฉันยินดีที่จะแต่งงานกับคุณ ดังนั้นคุณไม่จำเป็นต้องไปแอบเตรียมอะไรเลย】

หลีซืออวิ๋น: 【ฉันรอไม่ไหวแล้วและไม่อยากรอ ในเมื่อเรารักกัน เรามาอยู่ด้วยกันเถอะ! อายุเราก็ไม่ใช่น้อยแล้ว! 】

หลีซืออวิ๋น: 【ถ้าคุณเห็นข้อความแล้วตอบกลับฉันด้วย! 】

...

เหมือนถูกราดด้วยน้ำเย็นตั้งแต่หัวจรดเท้า

ร่างกายเย็นชาไปทั้งตัว

เธอรู้ดีว่าเพราะเรื่องของเวลา ตอนนี้ที่ประเทศเฉินคือกลางคืน แต่ในประเทศฮัวตอนนี้คือตอนเช้า

ตอนนี้หลีซืออวิ๋นอยู่ที่บริษัทของเฟิงหานชวน เฟิงหานชวนจะขอเธอแต่งงาน แถมยังเตรียมเซอร์ไพรส์เธอ?

แล้วเฟิงหานชวนมาประเทศเฉินตามหาตัวเองทำไม?

เฟิงหานชวนยังมีหน้าบอก ว่าเขาต้องการเป็นคู่ขากับตัวเอง?

แต่งงานกับหลีซืออวิ๋น กลับไปขอหลีซืออวิ๋นแต่งงาน แต่ยังคงพัวพันกับตัวเอง?

เป๋าฮวนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดังๆ ราวกับเยาะเย้ย

เธอคิดว่าเฟิงหานชวนอยู่ตัวคนเดียว เธอก็เลยทำเรื่องแบบนั้นลงไป แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่าเฟิงหานชวนกำลังจะขอหลีซืออวิ๋นแต่งงาน

ดังนั้น สิ่งที่เขาบอกว่าเขาอยู่คนเดียว ก็ไม่ใช่คนเดียวอย่างแท้จริง

ดังนั้น สิ่งที่เขาขอคืนดี และสิ่งที่เขาพูดก่อนหน้านี้ทั้งหมดคือคำโกหก โกหกทั้งเพ!

ในช่วง3ปีที่ผ่านมา เขาป่วยเพราะการ "ฆ่าตัวตาย" ของเธอ เป็นเรื่องจริงหรือหลอกลวง?

เธอมองดูท่าทางที่กระฉับกระเฉงของเขา ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้มีชีวิตที่เลวร้ายในช่วง3ปีที่ผ่านมา

ดังนั้น ทั้งหมดนี้มันเป็นกลอุบายของเขา?

เป๋าฮวนเหนื่อย เหนื่อยมาก แต่ไม่รู้สึกง่วงนอนเลยสักนิด มีความรู้สึกที่หดหู่

อันที่จริง เธอเองก็ไม่ได้คิดจะอยู่กับเขา หลังจากคืนนี้ เธอก็จะบอกลาเขา

แต่ว่า เมื่อรู้ว่าเธอถูกหลอกเช่นนี้ เป๋าฮวนรู้สึกอึดอัดในใจ ราวกับว่าหัวใจของเธอถูกบีบแน่น จนกำลังจะหายใจไม่ออก

ในเวลานี้เสียงดัง "คลิก" ประตูห้องน้ำก็เปิดออก

ผู้ชายสวมชุดนอน กำลังจะไปนอนอีกฝั่งของเตียง แต่ทันใดนั้นเขาก็เห็น แม้ว่าเป๋าฮวนจะนอนตะแคง แต่ตาของเธอยังคงก็เปิดกว้าง

เธอผล็อยหลับตอนที่เขาไปอาบน้ำแล้วไม่ใช่เหรอ? ทำไมตาของเธอยังเปิดกว้างขนาดนี้?

“ยังไม่นอนเหรอ?” เฟิงหานชวนเดินไปหาเธอ แล้วนั่งยองๆตรงหน้าเธอ ยกมือขึ้นลูบผมของเธอ

แต่ในวินาทีต่อมา เป๋าฮวนสะบัดมือออก

“อย่าแตะต้องตัวฉัน ฉันจะนอน” น้ำเสียงของเป๋าฮวนเย็นชามาก

เฟิงหานชวนตะลึง

ตอนนี้เป๋าฮวนปฏิบัติต่อเขาเหมือนคนแปลกหน้า

แต่ในห้องน้ำเมื่อกี้ ผู้หญิงที่เรียกร้องต้องการเขา คนนั้นคือใคร?

เขาถึงกับสงสัยว่าเป๋าฮวนมีสองบุคลิกในตัวหรือเปล่า!

แต่เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่

เฟิงหานชวนไม่รู้ว่าควรพูดอะไร แต่เขาก็เข้าใจเป๋าฮวนในตอนนี้ ร่างกายกำลังอ่อนแรง เขาก็ไม่ควรพูดอะไรมากกับเธอ

ดังนั้น เขาจึงยืนขึ้นเดินไปที่เตียงอีกข้าง นอนตะแคง แล้วขยับเข้าไปใกล้เป๋าฮวน