บทที่408 เฉินเจี๋ยคือใคร?

“ไม่ไม่ไม่ ฉันไม่ได้แอบ...มองคุณ ฉันไม่...” เป๋าฮวนส่ายหัวอย่างรวดเร็วและปฏิเสธ

หลังจากนั้น เธอก็ถูกผู้ชายกอดจากด้านหลัง

เขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ ตัวของเขาเย็น รู้สึกอบอุ่น จึงทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย

“ฮวนฮวน จริงๆคุณไม่ต้องหลีกเลี่ยงก็ได้” เฟิงหานชวนพูดเบาๆ เขาวางหัวของเขาไว้ที่ไหล่ของผู้หญิง

เป๋าฮวนตะลึงไปครู่หนึ่ง เธอรู้สึกว่าตัวเอง... เกรงมากไป!

เธอกับเฟิงหานชวนเคยทำทุกอย่างแล้ว เคยเห็นทุกอย่างของกันและกัน เธอจะหลีกเลี่ยงไปทำไม?

เธอพยักหน้า แสร้งทำเป็นคนกันเอง และพูดว่า: "ถ้าไม่หลีกเลี่ยง ฉันกลัวคุณจะอาย! ถ้าคุณไม่อาย ฉันจะไม่หลีกเลี่ยงอีก!"

เป๋าฮวนกลอกตา เธอกำลังแก้ตัว!

“ถ้าไม่หลีกเลี่ยง งั้นก็หันกลับมา” เฟิงหานชวนพูดเบา ๆ เสียงของเขาอ่อนโยนมาก

ทันใดนั้นเป๋าฮวนก็ตระหนักได้ว่าเธอยังคงหันหลังให้ผู้ชาย เธอรีบหันกลับมา

เมื่อเธอหันกลับมา เธอเพิ่งรู้ว่าเฟิงหานชวนยังไม่ได้สวมใส่อะไรเลย

ฉากเด็ดมาก...

“ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อผ้า!” เป๋าฮวนด่า แก้มของเธอแดงก่ำอีกครั้ง

“ไม่ทันใส่” เฟิงหานชวนหัวเราะเบาๆ แล้วเช็ดผมของเขาต่อหน้าเธออย่างเปิดเผย

แต่ ยังไม่ได้เริ่มใส่เสื้อผ้า

เป๋าฮวนกัดฟันด้วยความโกรธ เธอเพียงแค่จ้องไปที่ชายตรงหน้าเธอ เธอจะดูว่าเฟิงหานชวนจะหน้าด้านขนาดไหน!

ทันใดนั้น จู่ๆประตูห้องนอนด้านนอกก็ถูกเปิดออก จิ่งเหลิ่งวิ่งเข้ามา วินาทีต่อมา เขาหยุดทันที ใบหน้าของเขาตกตะลึง

เขายืนอยู่นอกประตูห้องน้ำพอดี เหลือบมองเข้าไปข้างใน และเห็นภาพที่น่าตกใจ

คุณหนูใหญ่ของเขา สวมชุดนอนและกำลังนั่งจ้องเฟิงหานชวนที่เปลือยกาย!

สายตาของจิ่งเหลิ่งอดไม่ได้ที่จะมองเฟิงหานชวน จากบนลงล่าง ราวกับว่าเห็นอะไรบางอย่าง เขาตะโกนว่า "ว้าว--"

"จิ่งเหลิ่ง!!!"

เป๋าฮวนรีบเข้าไปดึงหูของเขา :“ทำไมนายไม่เคาะประตู!”

หลังจากนั้น เธอดึงหูจิ่งเหลิ่ง และโยนเขาออกไป

ในห้องน้ำ ใบหน้าของเฟิงหานชวนบึ้งตึง รีบสวมเสื้อผ้าของเขาทันที

โชคดีคนที่ยังไม่สวมเสื้อผ้าคือเขา ถ้าเป็นเป๋าฮวน... เขาควักตาจิ่งเหลิ่งแน่

ที่ด้านนอกประตู จิ่งเหลิ่งได้สติกลับมา ขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า: “คุณหนูใหญ่ เมื่อกี้ผมรีบมาก จนลืมเคาะประตู ครั้งหน้าจะไม่ทำแล้ว ไม่ทำอีกเด็ดขาด!”

“ตกลงมีเรื่องอะไรกัน? ทำไมถึงรีบขนาดนี้?” เป๋าฮวนถามทันที เธอรู้ว่าปกติจิ่งเหลิ่งจะมักประมาท แต่เขาไม่ใช่คนไม่มีมารยาทเช่นนั้น

มันคงมีเรื่องใหญ่มากจริงๆ เขาถึงได้รีบร้อนขนาดนี้

“ซูอวี่โทรหาคุณเฟิงแล้วไม่รับ ผมโทรหาคุณ คุณก็ไม่รับ ผมไม่รู้ว่าพวกคุณหลับไปแล้วหรือเปล่าถึงไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์ จึงรีบพุ่งเข้ามา!” จิ่งเหลิ่งรีบอธิบาย

“มีเรื่องอะไร?” เฟิงหานชวนใส่เสื้อคลุมแล้วเดินไป

จิ่งเหลิ่งแอบมองเฟิงหานชวน ก้มศีรษะของเขาและรายงานว่า: "พบผู้ต้องสงสัยแล้ว"

“อะไรนะ!!!” เป๋าฮวนอุทานและรีบถาม: “ใคร? ใครอยู่เบื้องหลัง?”