บทที่90 จะมีผลกระทบไหม?

ความรู้สึกที่คุ้นเคยพุ่งเข้ามา

เฟิงหานชวนเคยปฏิบัติต่อเธอด้วยวิธีนี้มากกว่าหนึ่งครั้ง ดังนั้นเธอจึงรู้สึกว่าไม่แปลก

แต่ว่า เฉินฮวนฮวนไม่ยอมให้ตัวเองถูกกระทำเช่นนี้อีกต่อไป เธอหลับตาแน่น และคุกเข่า

"เอ่อ.."

การกระทำของเฟิงหานชวนหยุดลงทันที ใบหน้าของเขาซีดไปทั้งหน้า

ตัวแข็งทื่อไปทั้งตัว

ใช้โอกาสนี้ เฉินฮวนฮวนใช้กำลังทั้งหมดของเธอผลักเฟิงหานชวนออกไป

“ไร้ยางอาย!”

เธอด่าออกมาแล้วรีบวิ่งออกจากห้องรับรอง

หลังจากที่เธอรีบออกจากห้องรับรอง เธอก็วิ่งไปที่ประตูห้องทำงาน เมื่อเธอเปิดประตู ก็มีผู้หญิงตัวสูงยืนอยู่ข้างนอก

เฉินฮวนฮวนผงะไปครู่หนึ่ง

ผู้หญิงที่อยู่ข้างหน้าเธอสวมชุดทางการแบบสบายๆ กระโปรงเสริมสะโพกของเธอทำให้ขาและเอวที่ยาวของเธอดูสง่างามมาก

ถ้าเดาไม่ผิด ผู้หญิงคนนี้น่าจะเป็นพนักงานบริษัท อาจจะเป็นเลขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อรู้ว่าเฟิงหานชวนจะตามทัน เฉินฮวนฮวนจึงไม่ได้กล่าวทักทาย รีบเลี่ยงผู้หญิงคนนั้นและวิ่งไปที่ลิฟต์

เซี่ยฉิงหันศีรษะมองเฉินฮวนฮวนเข้าไปในลิฟต์ ก่อนจะหันกลับมาและขมวดคิ้วเล็กน้อย

เมื่อเธอมองเข้าไปในห้องทำงาน เธอพบว่าเฟิงหานชวนออกมาจากห้องรับรอง ท่าทางดูเขินอายเล็กน้อย

ดวงตาของเซี่ยฉิงหรี่ลง เธอสังเกตเห็นบางอย่างผิดปกติ

ผู้หญิงคนเมื่อกี้เป็นใคร?

“ประธานเฟิง” เธอกลับมายิ้มเหมือนเดิม เดินไปที่โต๊ะและวางกองกระดาษในมือของเธอไว้บนโต๊ะ

เฟิงหานชวนไม่ได้พูด แต่นั่งลงบนเก้าอี้ ศีรษะของเขาเอียงไปข้างหลัง หลับตาลง นิ้วบีบจมูกของเขา

ปวดหัวและดูทำอะไรไม่ถูก

“ประธานเฟิง คุณเป็นอะไรหรือเปล่าคะ? ไม่สบายหรือเปล่า? ให้ฉันเรียกหมอไหมคะ?” เซี่ยฉิงรีบเดินไปหาเฟิงหานชวน โน้มตัวเข้าไปใกล้เขาและถามอย่างเร่งรีบ

“ออกไปก่อน” เสียงของเฟิงหานชวนเย็นชา ไม่มีอารมณ์ขึ้นหรือลงใดๆ

สิ่งที่เซี่ยฉิงได้ยินคือคำที่คุ้นเคยเหล่านี้อีกครั้ง-ออกไป

วันนี้เป็นวันเสาร์ ควรจะเป็นวันหยุดของเธอ แต่เธอรู้ว่าเฟิงหานชวนมักจะทำงานในบริษัทช่วงสุดสัปดาห์ ดังนั้นเธอจึงอยู่ที่นี่ทำงานนอกเวลา

เพียงเพื่ออยากให้เฟิงหานชวนประทับใจ

อย่างไรก็ตาม เธอก็จะมองโลกในแง่ดีทุกครั้ง แต่เฟิงหานชวนยังคงไม่แยแส

บริษัทนี้เป็นบริษัทที่ก่อตั้งโดยเฟิงหานชวน บริษัทอาร์ ซึ่งพัฒนาอย่างรวดเร็วและสามารถแข่งขันกับเฟิงซื่อกรุ๊ปได้ภายในเวลาไม่กี่ปี

เฟิงซื่อกรุ๊ปถูกควบคุมโดยนายท่านเฟิง ลูกคนโตและคนที่สองดูแล หากพวกเขาประสบปัญหาพวกเขามักจะขอความช่วยเหลือจากเฟิงหานชวน

แต่ธุรกิจหลักของเฟิงหานชวนยังอยู่ในบริษัทของเขาเอง

เซี่ยฉิงรู้จักตัวตนของเฟิงหานชวน ดังนั้นเมื่อเธอกลับมาจากการศึกษาในต่างประเทศ เธอถอนตัวออกจากตำแหน่งที่มีรายได้สูงในบริษัทต่างประเทศและไปสมัครตำแหน่งเลขาที่บริษัทอาร์

จากเลขาตำแหน่งเล็กๆ จนตอนนี้เป็นเลขาใหญ่ หัวหน้ากลุ่มเลขา เธอหลีกเลี่ยงสิ่งเหล่านี้ไม่ได้การทำงานนอกเวลาจึงเป็นเรื่องปกติ

เธอทำขนาดนี้ ก็เพื่ออยากเข้าไปอยู่ในสายตาของเฟิงหานชวน...

“ประธานเฟิง คุณผู้หญิงที่เดินออกไปอย่างรีบร้อนเมื่อกี้ คุณรู้จักหรือเปล่าคะ? ฉันสงสัยว่าเธอเป็นสายลับเชิงพาณิชย์” เซี่ยฉิงยังไม่ได้ออกไป แต่ยังคงยืนนิ่งและถามถึงเฉินฮวนฮวน

“เธอเป็นคนของผม” ดวงตาของเฟิงหานชวนค่อยๆเปิดขึ้น

เมื่อเซี่ยฉิงได้ยินคำนี้ ดวงตาของเธอเบิกกว้าง

เธอ... เธอไม่ได้ฟังผิดไปใช่ไหม?

เธอเป็นเลขาของเฟิงหานชวนมาห้าปี รู้ว่าเฟิงหานชวนไม่เคยมีผู้หญิงรอบข้าง ถ้างั้นความสัมพันธ์ก็คงจะเป็นแค่เพื่อน

แต่ตอนนี้ เฟิงหานชวนบอกว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนของเขา?

ถ้าอย่างนั้นนี่ก็หมายความว่าเธอเป็นแฟนของเขาอย่างชัดเจน

เฟิงหานชวนเหลือบมองเอกสารบนโต๊ะ พูดด้วยเสียงที่เย็นชา: "เซี่ยฉิง วันนี้เป็นวันหยุดของคุณ ต่อไปถ้าไม่มีงานเร่งด่วนก็ไม่ต้องมาทำงานนอกเวลา”