ตอนที่ 169 เบื้องหลังไม่ธรรมดา?

“คุณจบเห่แล้วเหรอ? ฉันว่าคุณคงจบเห่จริง ๆ แล้วล่ะ！”

ฉินฟางอวดเก่งอย่างสุดกำลังอยู่ข้าง ๆ เชิดปลายคางขึ้นสูง พร้อมกับชำเลืองตามองไปยังเฉินฮวนฮวน ก่อนจะพูดด้วยท่าทางเยาะเย้ยว่า : “ล่วงเกินหลินอวี่หยางไปแล้ว ต่อไป คุณไม่มีสิทธิ์เข้ามาในแวดวงนี้อีก”

“ฉินฟาง ฮวนฮวนไม่ได้ล่วงเกินคุณสักหน่อย คุณอย่าเอาเปรียบกันแบบนี้สิ” ติงเซียงโต้แย้งฉินฟาง

“ฉันจะทำยังไงกับเธอ เกี่ยวอะไรกับคุณไม่ทราบ?” ฉินฟางเองก็กลอกตาไปยังติงเซียง

“เอาละ พวกคุณอย่าทะเลาะกันเลย มาดูกันว่าครูหนีจะจัดการยังไง!” อันเยว่ทำตัวเหมือนทูตสันติภาพ เมื่อเธอพูดกับติงเซียงและฉินฟางจบ ก็ดึงมือของเฉินฮวนฮวน ก่อนจะพูดด้วยความจริงใจ : “ฮวนฮวน คุณวางใจเถอะ พวกเราจะช่วยพูดแทนคุณ ให้คุณได้อยู่ที่นี่ต่อ”

“เยว่เอ่อร์ คุณจะไปช่วยเธอทำไม คุณคิดจะล่วงเกินหลินอวี่หยางด้วยใช่ไหม? เธอไม่ใช่คนที่ใครจะเข้าไปยุ่งได้นะ!” ฉินฟางรีบโน้มน้าวอันเยว่

เฉินฮวนฮวนไม่ได้สนใจฉินฟาง เธอพูดกับอันเยว่ด้วยความซาบซึ้งใจ : “ขอบคุณนะ อันเยว่”

ในเวลานี้ คุณหนีซวงก็เดินแทรกตัวเข้ามาในกลุ่ม และเดินมาตรงหน้าของเฉินฮวนฮวน ก่อนจะถามขึ้นว่า : “มันเกิดอะไรขึ้น? ได้ยินมาว่าเธอทำร้ายหลินอวี่หยางเหรอ?”

ทันทีที่คุณหนีซวงได้รับข่าวนี้ ก็รีบวิ่งมาด้วยความเร็วยิ่งกว่าใคร เพราะเรื่องนี้ค่อนข้างซับซ้อน

ถึงแม้เบื้องบนจะกำชับว่าห้ามปฏิบัติกับฮวนฮวนแตกต่างจากคนอื่น ทำแบบไหนก็ทำแบบนั้น เท่าเทียมและยุติธรรม แต่เฉินฮวนฮวนเป็นคนของเฟิงหานชวน ซึ่งคืนนี้เฟิงหานชวนเพิ่งจะมาดูการแสดงของเฉินฮวนฮวนด้วย

ส่วนหลินอวี่หยาง แก้วตาดวงใจของตระกูลหลิน ถึงแม้จะดูท่าทางเหมือนเด็กผู้ชายก็ตาม แต่ก็เป็นลูกคุณหนูผู้มั่งคั่งที่ถูกโอ๋จนเสียเด็ก นิสัยก็แย่และยากจะจัดการ แต่ตระกูลหลินก็ไม่ใช่คนที่ใคร ๆ จะเข้าไปล่วงเกินได้ง่าย ๆ

ตอนนี้ เฉินฮวนฮวนและหลินอวี่หยางบาดหมางต่อกัน ทำให้คุณหนีซวงไม่รู้จะจัดการยังไง

ถ้าเฉินฮวนฮวนไม่มีเบื้องหลังจริง ๆ เธอคงจะเลือกยืนอยู่ข้างหลินอวี่หยางอย่างไม่ลังเลแน่นอน แต่ตอนนี้เฉินฮวนฮวนมีเฟิงหานชวนอยู่เบื้องหลัง ระหว่างนั้นคุณหนีซวงก็ไม่รู้จะทำยังไง

“ฉันไม่ได้ทำร้ายเธอ” เฉินฮวนฮวนหันหน้าที่แดงก่ำไปมองคุณหนีซวง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“มีคนรายงานเรื่องเธอกับฉันแล้ว” คุณหนีซวงโกรธฉุนเฉียวจริง ๆ

ในเวลานี้ หลินอวี่หยางถูกผู้ติดตามของเธอประคองตัวออกมา เฉินฮวนฮวนมองไปยังหลินอวี่หยาง ซึ่งก็เห็นว่าเธอกำลังออกแรงถูแก้มและขยี้ผม เหลือไว้แค่หยดน้ำเต็มใบหน้า และเส้นผมที่เปียกชื้น

ถึงอย่างไร ถ้าเปลี่ยนเป็นคนธรรมดา หลังจากถูกไม้ถูพื้นละเลงหน้าแบบนั้น ก็คงจะสะอาดสะอ้านไปแล้ว

ตอนที่หลินอวี่หยางเห็นเฉินฮวนฮวนกำลังมองไปยังเธอนั้น สายตาคู่นั้นแฝงไปด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ ดวงตาของหลินอวี่หยางแดงก่ำ ก่อนจะสาวเท้าไปยังตรงหน้าของเฉินฮวนฮวนและคุณหนีซวง

“หลินอวี่หยาง มันเกิดอะไรขึ้น?” คุณหนีซวงเปลี่ยนไปถามหลินอวี่หยางแทน ถึงอย่างไรหลินอวี่หยางก็อยู่ที่นั่นด้วย เธออยากเข้าใจทัศนคติของหลินอวี่หยางก่อน

“ครูหนี เฉินฮวนฮวนเธอ——” หลินอวี่หยางนึกถึงประสบการณ์ที่ลำบากใจเมื่อสักครู่ ซึ่งเป็นฝันร้ายครั้งแรกในชีวิตของเธอ

“เธอพูดดี ๆ นะ ถ้าเฉินฮวนฮวนทำร้ายเธอจริง ๆ ฉันจะช่วยออกหน้าแทนเธอเอง” เมื่อคุณหนีซวงเห็นหลินอวี่หยางหน้าเสียลง เธอจึงเกิดความมั่นใจขึ้นมาในใจ ก่อนจะหันไปจ้องเฉินฮวนฮวนอีกครั้ง

สำหรับเธอ หลินอวี่หยางเป็นอันธพาลตัวน้อยจอมก้าวร้าว แต่ทำไมตอนนี้ถึงได้มีช่วงเวลาที่น่าอึดอัดใจแบบนี้ด้วย?

ดังนั้น คุณหนีซวงจึงมั่นใจ ว่าเฉินฮวนฮวนต้องทำร้ายหลินอวี่หยางแน่นอน มิเช่นนั้นหลินอวี่หยางไม่มีทางถูกเด็กฝึกผู้หญิงในห้องทั้ง 3 คนประคองออกมาหรอก

“ครูหนี ฉันผิดเอง ฉันไม่ควรทำร้ายเฉินฮวนฮวน ฉันต้องเป็นฝ่ายขอโทษเฉินฮวนฮวน!” หลินอวี่หยางพูดประโยคนี้ด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม ทำให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ตกตะลึงอย่างมาก