29 ใช่ ! เขาง้อฉัน

ทำไมฉันถึงได้ให้ความสำคัญกับผู้ชายคนนี้มากมายเหลือเกิน

ทั้งที่ความเป็นจริงแล้วได้รู้จักยิ่งได้รู้ว่าเค้าเป็นคนที่เห็นแก่ตัว เห็นแก่ผลประโยชน์ตัวเองเป็นอย่างมาก

มิน่าล่ะธุรกิจของเขาถึงได้ประสบความสำเร็จด้วยเวลาอันสั้น เพราะเขาเป็นคนแบบนี้นี่เอง

ฉันคงต้องตัดใจจากเขาแล้วล่ะ อันที่จริงก็ไม่ต้องตัดใจก็ได้เพราะฉันไม่ได้รักเขา ฉันแค่สนใจเขาและตอนนี้ฉันก็ได้สิ่งที่ฉันต้องการแล้วนั่นก็คือได้กินเขาทั้งตัว

ฉันเพียงแค่สนใจในความหล่อความรวย ความเพอร์เฟคที่สาวๆค่อนประเทศให้ความสนใจเค้าก็แค่นั้นเอง

เมื่อฉันได้สัมผัสเขาในส่วนลึกแล้วฉันถึงได้รู้ว่าผู้ชายคนนี้ไม่ได้น่าสนใจแบบที่คนอื่นคิดเลยสักนิด

ที่ทำงาน

"สวัสดีครับคุณผู้ช่วยเลขาสเตฟานี่"

เค้าเดินเข้ามาพร้อมกับเลื่อนเก้าอี้ให้ฉันนั่งที่โต๊ะผู้ช่วยเลขา

"ขอบคุณค่ะ"

ฉันบอกเค้าเบาๆแล้วหย่อนก้นลงไปนั่งที่เก้าอี้

"เรื่องเอกสารคุณมีปัญหาตรงไหนไหม ? คุณสามารถเพิ่มเติมหรือแก้ไขได้นะ"

เค้าพูดกับฉันพร้อมเอามือทั้งสองข้างท้าวมาที่โต๊ะของฉันแล้วเขาก็ชโงกใบหน้ามาใกล้กับใบหน้าของฉัน

จมูกของเราแทบชนกันฉันจึงเบือนหน้าออกทันทีไม่อยากเห็นหน้าเค้าไปเข้าใกล้เขายิ่งทำให้ฉันรู้สึกรังเกียจผู้ชายคนนี้มากขึ้น

ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นได้ที่เมื่อคืนวานเขาได้ฉันไปแล้วแทนที่จะขอแต่งงาน กลับมาขอให้เซ็นสัญญาบ้าๆบอๆ ตอนนี้ฉันรังเกียจเขาเหลือเกิน

" อันที่จริงแล้วเรื่องสัญญาที่คุณให้ฉันมาฉันอยากจะบอกว่ามันมีปัญหาทุกตัวอักษรทุกหน้ากระดาษเลยค่ะท่านประธาน"

เมื่อฉันพูดแบบนี้เค้าถึงกอดอกขึ้นพร้อมกับทำหน้าทำตาสงสัย

"คุณมีปัญหาตรงไหนบอกผมได้เลยผมจะได้ให้ทนายแก้ไข"