30 เขาให้ฉันเป็นคนตัดสินใจ

ระหว่างที่ฉันกับท่านประธานคุยกันอยู่ทันใดนั้นคุณเลขาก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมกับเอาเอกสารมาให้ท่านประธาน

"ท่านประธานคะเอกสารลงนามคะ" ในขณะที่เลขาท่านประธานเดินเข้ามาลีโอนาร์โดมองเลขาของตัวเองตาขวางด้วยความไม่พอใจซึ่งเลขานั้นไม่รู้ตัวเลยว่าเจ้านายตัวเองกำลังหงุดหงิดใส่อยู่ 

"คุณเลขาวางเอกสารไว้ก่อนผมยังคุยกับผู้ช่วยไม่จบเลย ผมไม่มีอารมณ์เซ็นเอกสารอะไรทั้งนั้นคุณเอาไปวางไว้ก่อน !

ท่านประธานเลขาพูดบอกกับท่านเลขาอย่างห้วนๆ

"อ้อ ! อีกอย่างคุณลืมอะไรไปนะคุณเลขา" น้ำเสียงของท่านประธานดูไม่สบอารมณ์เป็นอย่างมาก 

"ค่ะ ! ท่านประธาน"

เลขาของท่านประธานโค้งคำนับท่านประธานลีโอนาร์โด และตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจว่าตัวเองทำอะไรผิด 

"คุณลืมอะไรไปหรือเปล่า ?

ท่านประธานส่งสายตาถามเลขาพร้อมกับทำหน้าดุแบบเต็มที่

"ประธานโทษค่ะท่านประธานดิฉันไม่ทราบจริงๆท่านประธานได้โปรดชี้แนะด้วยค่ะ"

เลขาพูดอย่างสำรวม

"คุณเข้ามาในห้องทำงานของผมทำไมคุณไม่แจ้งผมก่อนหรือว่าไม่เคาะประตูห้องเลย คุณเปิดเข้ามาได้เลยแบบนี้ได้ยังไง !

ตอนนี้ท่านประธานดูและทำสีหน้าจริงจัง เสียงของท่านประธานเอ่ยออกมาเสียงเรียบแต่น้ำเสียงดุดันจนคนฟังแทบจะขนลุก

"ขอโทษค่ะท่านประธานดิฉันจะไม่ทำแบบนี้อีกแล้วค่ะท่านประธานอย่าไล่ฉันออก ไปเลยนะคะดิฉันยังมีภาระอีกมากมายค่ะ"

"คุณสเตฟานี่ว่ายังไงครับ"

ตอนนี้ท่านประธานหันมาถามฉันแทนตอนนี้ฉันได้แต่ตาโต ฉันทำอะไรไม่ถูกเลย ทำไมเค้าถึงถามฉันล่ะ ฉันไม่ให้ไม่ใช่ท่านประธานเสียหน่อย

"ว่ายังไงล่ะครับคุณสเตฟานี่อย่าเงียบสิ"

ท่านประธานบอกกับฉันอีกครั้ง

"น้องเคทพี่ขอโทษนะคะพี่จะไม่ทำแบบนี้อีกอย่าให้ท่านประธานไล่พี่ออกเลยนะ !?

ตอนนี้เลขาต้องรู้แล้วแน่เลยว่าฉันกับท่านประธาน ไม่ใช่เจ้านายกับลูกน้อง

"นะคะน้องเคท พี่ขอร้อง"