ตอนที่ 8 ความเปลี่ยนแปลง

ตอนที่ 8 ความเปลี่ยนแปลง

เมื่ออาเหมยกลับมาถึงเรือน ก็เห็นไป๋เล่อนั่งอยู่ในสวนหลังบ้าน มือยังคงพรวนดินรดน้ำแปลงผักเล็ก ๆ ที่เพิ่งเพาะเสร็จใหม่ กลิ่นดินชื้นผสมกลิ่นหอมจาง ๆ ของดอกเหมยรอบสวน

“คุณหนู…” อาเหมยเอ่ยเสียงนุ่ม พลางก้าวเข้ามาใกล้

ไป๋เล่อหันหน้ามามอง “เหนื่อยหรือไม่...นั่งพักสักหน่อยแล้วค่อยไปรับอาหารที่ครัว”

อาเหมยจ้องมองเจ้านายครู่หนึ่ง ไป๋เล่อจึงเอ่ยถาม

“มีอะไรหรือ”

อาเหมยเม้มปากอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจเอ่ยออกมา

“คุณชายถามว่าท่านจะไม่ไปจากตระกูลเผยใช่หรือไม่ พอบ่าวตอบว่าใช่… ดูแล้วคุณชายคงดีใจมาก แล้วยังฝากวาจามาให้บ่าวบอกว่า เขาจะตั้งใจเรียนและจะดูแลท่านแม่ไม่ให้ลำบาก”

เสียงน้ำจากฝักบัวที่รินรดต้นไม้ในสวนหยุดชะงักเล็กน้อย ไป๋เล่อเงียบไปครู่หนึ่ง ดวงตาเหม่อมองเมล็ดผักในดิน ก่อนเอ่ยเสียงแผ่วเบา “เป็นข้าเอง…ที่เมื่อก่อนทำไม่ดี ทำให้บุตรชายต้องรู้สึกเช่นนี้”

อาเหมยเม้มปาก ไม่รู้จะปลอบอย่างไร นางจึงโค้งตัวเบา ๆ “ข้าไปยกอาหารเย็นมาให้ท่านนะเจ้าคะ”

ไป๋เล่อพยักหน้าช้า ๆ “อืม…เจ้าไปเถอะ”

คล้อยหลังอาเหมยเงียบหายไป ไป๋เล่อก็ทอดสายตามองสวนเล็กเบื้องหน้า ความคิดพลันย้อนกลับไปยังเรื่องราวในอดีต

หากจำไม่ผิด ตั้งแต่วันที่นางให้กำเนิดบุตรชาย ก็เป็นวันที่ความโปรดปรานทั้งหลายค่อย ๆ เลือนหายไป หลายคราที่นางควรได้รับรางวัล แต่กลับถูกคุณชายรองบอกว่า “มอบให้ซ่งเหยาแทนแล้ว”

ยิ่งนานวันไป๋เล่อยิ่งคิดฝังใจ ว่าที่ ตนเองสูญเสียความโปรดปรานเป็นเพราะเด็กน้อยผู้นี้ อีกทั้งการคลอดบุตรทำให้รูปร่างนางเปลี่ยนไป ความงามยั่วยวนไม่หวนคืน คุณชายรองจึงหันไปหาอนุคนอื่นแทน

ทว่าไป๋เล่อคนใหม่กลับรู้สึกแตกต่าง นางถึงกับรู้สึกว่า สามีเก่าของนางคนนี้ตั้งใจจะกันไม่ให้นางใกล้ชิดกับบุตรชายเสียด้วยซ้ำ

ทว่า…ช่างเถอะ

ไป๋เล่อค่อย ๆ คลายความคิดเหล่านั้น เรื่องเก่าแก้ไขไม่ได้อีกแล้ว สิ่งที่ทำได้มีเพียงเปลี่ยนแปลงตนเองในตอนนี้เท่านั้น

ทุกเช้าเผยซ่งเหยาจะมาคารวะมารดาก่อนออกไปเรียนเสมอ ไป๋เล่อเองก็มักจะตื่นแต่เช้า ฝึกทำขนมแล้วจัดใส่กล่องไม้เล็ก ๆ มอบให้ลูกชายไว้เป็นอาหารว่างระหว่างวัน

วันเวลาผ่านไป ครัวใหม่ของไป๋เล่อก็เสร็จเรียบร้อย อุปกรณ์ครบครัน กลิ่นหอมของแป้งอบและน้ำตาลลอยออกมาจากเรือนเล็กหลังนั้นแทบทุกวัน ขนมที่นางลองทำก็เริ่มมีหลากหลายมากขึ้น ทั้งขนมอบหอมกรุ่น ขนมงาเคลือบน้ำผึ้ง และขนมแป้งทอดกรอบ ๆ ที่เด็ก ๆ ชอบ

แล้ววันนี้…ไป๋เล่อจะลองทำขนมคล้ายเค้กเป็นครั้งแรก

นางจัดอุปกรณ์ที่ซื้อมาจากตลาดลงบนโต๊ะเรียงราย

สูดลมหายใจลึก