บทที่ 2 ทะลุมิติ จวนมู่หรง

นี่คือใคร?

มู่หรงจิ่นมองหญิงสาวสวมชุดโบราณตรงหน้า สีหน้าหวาดกลัวฉายความฉงน นางจำได้ว่าตนรับภารกิจ กำลังลอบสังหารประธานาธิบดีของประเทศหนึ่งในโรงแรม คิดไม่ถึงว่าจะตกหลุมพราง จู่ๆ ห้องที่ประธานาธิบดีก็เกิดระเบิดขึ้น แม้นางจะไหวตัวทันเวลา แต่ก็ได้รับผลกระทบกระเทือน ถูกความร้อนพัดออกไปนอกหน้าต่างที่สูงถึงห้าสิบเก้าชั้น...

แต่สิ่งที่นางเห็นตรงหน้าคือ...ห้องที่ทรุดโทรม กำแพงเก่าๆ โต๊ะเก้าอี้เก่าๆ...เต็มไปด้วยความแปลกประหลาด

มู่หรงจิ่นขมวดคิ้วเล็กน้อย อุทานในใจ：

นางทะลุมิติแล้ว！

มู่หรงจิ่นเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ทว่าเพียงชั่วพริบตานางก็ตั้งสติ มองสองคนที่อยู่ในห้องด้วยความหวาดระแวง จากนั้นใช้มือที่เต็มไปด้วยบาดแผลพยุงตนเองขึ้น กัดฟันแน่นลุกขึ้นยืน สายตาฉายเปี่ยมไปด้วยความข่มขู่จับจ้องสาวใช้ที่ตกตะลึง

หากบอกว่ามู่หรงเหยาเป็นวิญญาณชั่วร้ายที่คร่าชีวิต เช่นนั้นมู่หรงจิ่นในเวลานี้ราวกับยมบาล！ พลังน่าเกรงขามที่ไร้รูปร่างทำให้ชิวหลิงที่คุกเข่าอยู่นั้นตัวสั่นเทาอย่างไม่อาจควบคุมได้

แม้ตายชิวหลิงก็คงคิดไม่ถึงว่า มู่หรงจิ่นตรงหน้าวิญญาณสลับร่างแล้ว！

นาง...มู่หรงจิ่นไม่ใช่คุณหนูใหญ่ไม่เอาไหนแห่งจวนมู่หรงอีกต่อไปแล้ว แต่เป็น ‘แพทย์หญิงคนงาม’ แห่งศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด อายุยี่สิบก็กลายเป็นแพทย์ที่มีชื่อเสียงด้านการฝังเข็มแห่งวงการแพทย์！ ไม่ว่าจะเป็นโรคที่รักษายากหรือว่าพิษแปลกๆ นางล้วนสามารถใช้วิชาฝังเข็มในการรักษา

ไม่เพียงแค่นี้ นางยังเป็นนักฆ่าหญิงอันดับหนึ่งเพียงคนเดียวขององค์กร ลงมือเหี้ยมโหด คนในวงการต่างขนามนามนางว่า “ซาตานหญิง” คนในวงการเดียวกันยามเจอนางล้วนหลีกทางให้

เวลานี้ ซาตานหญิง...มู่หรงจิ่นมองลงต่ำ แววตาเยือกเย็นของนางทำให้ชิวหลิงตกใจจนวิญญาณแทบออกจากร่าง รวมถึงเฉินชุนที่กลิ้งอยู่บนพื้นไม่รู้กี่ร้อยรอบ แววตาคล้ายเพียงพวกเขาขยับแม้เพียงเล็กน้อย ก็จะสลายเป็นผุยผง

ร่างกายปวดร้าวยิ่งนัก คนแปลกหน้าตรงหน้าที่แต่งกายประหลาด ทำให้มู่หรงจิ่นจำต้องยอมรับความจริงที่ว่าตน “ทะลุมิติ” รวมถึงข้อมูลที่ได้รับอย่างรวดเร็วจนรู้สึกเหมือนสมองกำลังจะระเบิด：

แท้จริงแล้ว เจ้าของร่างที่นางทะลุมิติมานี้ชื่อมู่หรงจิ่นเช่นเดียวกัน เป็นคุณหนูเอกตระกูลหมอหลวงแห่งจวนมู่หรง

มู่หรงเซิ่งบิดาของมู่หรงจิ่นเป็นหมอหลวงของจักรพรรดิแคว้นต้าเซียว ตอนหนุ่มเมื่อครั้นร่ำเรียนที่เจียงหนาน รักษาเสิ่นหว่นชิงซึ่งเป็นบุตรีของเสิ่นห้าวเทียนมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของเจียงหนานจนหาย

เสิ่นหว่านชิงเป็นหญิงมากความสามารถที่มีชื่อเสียงของเจียงหนาน ทั้งยังเป็นหญิงมากความสามารถที่หน้าตางดงาม มู่หรงเซิ่งตกหลุมรักนางตั้งแต่แรกพบ

ทางด้านเสิ่นหว่านชิงซาบซึ้งที่มู่หรงเซิ่งได้ช่วยชีวิตเอาไว้ จึงเปิดใจให้มู่หรงเซิ่ง

แรกเริ่มสองตระกูลไม่เห็นด้วยกับงานแต่งนี้ ตระกูลมู่หรงเป็น “ตระกูลแพทย์” ดูแคลนที่จะปรองดองกับพ่อค้า

ทางด้านเสิ่นห้าวเทียนกลัวบุตรีที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจ จะถูกรังแกเพราะเป็นบุตรีของพ่อค้า ไม่อยากให้บุตรีของตนแต่งงานแล้วลำบาก

พ่อแม่ในใต้หล้าคนใดบ้างไม่รักลูกของ?

สุดท้ายเสิ่นห้าวเทียนไม่อาจเอาชนะลูกสาวผู้เป็นที่รักได้ จึงยอมตกลงให้นางแต่งงาน

ด้วยเหตุนี้เสิ่นหวานชิงจึงตามมู่หรงเซิ่งกลับเมืองหลวงด้วยความดีใจ ทั้งยังแต่งเข้าจวนมู่หรงอย่างราบรื่น

เสิ่นหว่านชิงคิดว่านี่เป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตที่มีความสุข ทว่าคิดไม่ถึงมู่หรงเซิ่งมีสาวใช้ห้องข้างสองคน และอนุภรรยาสามคนตั้งแต่แรกแล้ว

อีกทั้งแต่ละนางล้วนงดงาม เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก

หลังจากแต่งงานได้ครึ่งปี เสิ่นหว่านชิงตั้งครรภ์ มู่หรงเซิ่งพูดคำว่า “ฮูหยินดูแลครรภ์ให้ดี” หลังจากนั้น เขาก็ไม่เคยย่างกายเข้ามาในเรือนชิงหลินของนางอีกเลย

ตั้งครรภ์แปดเดือน เหตุเพราะอาเจียนอย่างหนักจึงทำให้เสิ่นหว่านชิงไม่อาจลุกจากเตียงได้ มู่หรงเซิ่งไม่ไถ่ถามใดๆ ทั้งยังมีอนุภรรยาคนใหม่ท่านป้าหลิวซึ่งเป็นมารดาของมู่หรงเหยา

เสิ่นหว่านชิงที่นอนอยู่บนเตียงทราบเรื่อง ถึงกับหมดสติไปทันที！

คำสาบานที่เคยมีให้กันในอดีตพังทลายลง เวลานี้เสิ่นหว่านชิงตระหนักได้แล้วว่าตนให้ใจคนชั่ว ชีวิตอยู่ท่ามกลางความเศร้าสลด

หลังจากเสิ่นหว่านชิงให้กำเนิดมู่หรงจิ่นไม่นานก็สิ้นใจ ซึ่งเท่ากับโยนมู่หรงจิ่นลงไปในถ้ำเสือ！

ทางด้านมู่หรงจิ่น นางเกิดมาพร้อมกับปานดำขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือบนใบหน้าด้านซ้าย น่าเกลียดยิ่งนัก！ ร่วมกับเกิดมาไม่นานก็สูญเสียผู้เป็นมารดา ตระกูลมู่หรงกล่าวหาว่านาง “ดวงกินแม่” จากนั้นก็โยนนางให้แม่นมเลี้ยงดู

กระทั่งอายุห้าขวบ มู่หรงเซิ่งเห็นว่ามู่หรงจิ่นเป็นบุตรีเอกเพียงคนเดียวของตระกูลมู่หรง ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องศึกษาวิชาแพทย์

！

！