บทที่ 3 ตบหน้า หลิวเหม่ยน่า

ชิวหลิงนึกถึงเฉินชุนเมื่อครู่ที่จู่ๆ ก็ถูกทำร้าย รวมถึงตนที่คุกเข่าโดยไม่อาจควบคุมตนเองได้ มองมู่หรงเหยาด้วยความลังเลครู่หนึ่ง สายตาเหี้ยมโหดของชิวหลิงทำให้นางจำต้องเลือก：

“ฮูหยิน！ บ่าวได้ยินเสียงจึงรีบมาที่นี่เจ้าค่ะ คิดไม่ถึงว่า...จะเจอคุณหนูใหญ่กับ...คุณชายทำเรื่องเช่นนั้นกัน！”

ชิวหลิงเจตนาพูดคำว่า “เรื่องเช่นนั้น” อย่างชัดเจน

เวลานี้ หยินซิ่งซึ่งเป็นสาวใช้ประจำตัวของหลิวเหม่ยน่าเดินมาด้านหน้าหนึ่งก้าว เตือนชิวหลิงด้วยความเคร่งขรึม：

“อย่าพูดจาเหลวไหล！ คุณหนูใหญ่เป็นถึงพระชายาเยี่ยนที่ฝ่าบาทสมรสพระราชทาน หากสิ่งที่เจ้าพูดเพร่งพรายออกไป จะถูกประหารเอาได้！”

คำพูดของหยินซิ่งคล้ายกำลังปกป้องมู่หรงจิ่น ทว่าเมื่อฟังอย่างถี่ถ้วนแล้วกำลังช่วยมู่หรงจิ่นปิดบังบางอย่าง

“เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่！ พูดมาให้ชัดเจน！” มู่หรงเซิ่งไม่ได้โง่เขลา เมื่อได้ฟังเขาก็โมโหมากกว่าเดิม

“บ่าวรับใช้ของเรือนจิ่นยู่เล่า? เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ขึ้น เหตุใดจึงไม่มีใครอยู่！ จวนมู่หรงเลี้ยงบ่าวรับใช้ที่ไม่ได้เรื่องเอาไว้หรืออย่างไร?”

มู่หรงเซิ่งวัยกลางคน เหตุเพราะเป็นหมอ สุขภาพร่างกายจึงดีมาก เสียงตะคอกของเขาเปี่ยมไปด้วยพลัง ทำให้ทุกคนหวาดกลัว

“นายท่านใจเย็นก่อนเจ้าค่ะ！ อย่าโมโหแล้วทำให้ตนเสียสุขภาพ！ ฟังก่อนว่าชิวหลิงพูดเช่นไร?”

หลิวเหม่ยน่าไปด้านหน้าทันที ตบแผงอกของมู่หรงเซิ่ง ขมวดคิ้วเล็กน้อยเผยความกังวลของนางออกมา มือที่ตบเบาๆ นั้นอ่อนโยนอย่างมาก ลูบจับคล้ายเข้าอกเข้าใจ ผู้ชายเห็นแล้วย่อมใจอ่อน

“หึ！” มู่หรงเซิ่งสะบัดแขนเสื้อ นั่งลงบนเก้าอี้ที่มีเพียงตัวเดียวในห้อง

“ชิวหลิง เจ้ายังไม่รีบเล่าสิ่งที่เห็นอีก? หากถ้อยคำใดโกหก ดูสิข้าจะจัดการเจ้าแทนฮูหยินอย่างไร！”

หยินซิ่งหันหลังให้มู่หรงเซิ่งและหลิวเหม่ยน่า ส่งสายตาให้ชิวหลิง

“บ่าวไม่กล้าเจ้าค่ะ！ นายท่าน！ ฮูหยิน！ บ่าว...”

ขณะที่ชิวหลิงกำลังจะพูด “ความจริง”​กลับถูกเสียงหัวเราะเยือกเย็นขัดขึ้นก่อน：

“หึๆ ฮูหยิน?”

ทุกคนในเหตุการณ์ไม่คิดว่ามู่หรงจิ่นจะปริปากพูด ชั่วขณะหนึ่งทุกคนต่างตกตะลึง

มู่หรงจิ่นเงยหน้าขึ้นช้าๆ ใบหน้าซีดขาวที่เปื้อนเลือด ใบหน้าครึ่งหนึ่งหยาบกร้าน เปื้อนไปด้วยสีม่วงดำ อาศัยใบหน้าที่น่าสะอิดสะเอียนพูดถ้อยคำเช่นนี้ ทำให้ภายในห้องเย็นยะเยือกขึ้นมา

“เพี๊ยะ...”

ขณะที่ทุกคนกำลังตกตะลึง เสียงตบดังขึ้นในห้องที่ทรุดโทรม

ทุกคนต่างตกตะลึงกับการกระทำของมู่หรงจิ่น！

คุณหนูใหญ่ผู้ไม่เอาไหนในตำนานทำร้ายคนเนี่ยนะ！

แม้จะตบสาวใช้ แต่ต้องรู้ว่าแม้นางจะเป็นคุณหนูเอกแห่งจวนมู่หรง แต่บ่าวรับใช้ในจวนมู่หรงมีใครบ้างที่ไม่รู้ ไม่ว่าจะเป็นนายหรือบ่าว ล้วนทำร้ายมู่หรงจิ่นได้

ทว่าเวลานี้ นางกลับตบหน้าสาวใช้ประจำตัวของท่านป้าหลิว ต่อหน้ามู่หรงเซิ่ง！

ตบฉากนี้ไม่เพียงทำให้คนตกตะลึง แต่คล้ายกำลังตบหน้าท่านป้าหลิว

สำหรับมู่หรงเซิ่งที่รักท่านป้าหลิว ตบนี้ราวกับกำลังตบหน้าตน ด้วยเหตุนี้จึงถามด้วยความโมโห：“หญิงชั่วช้า！เจ้าทำอะไร?”

มู่หรงจิ่นมองเขาด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก：