ตอนที่ 113 คนดีเกินไป

อันรันนอนกับฮัวเสี่ยวน่าในตอนกลางคืน ฮัวเสี่ยวน่าเป็นคนพูดมากและทั้งสองก็คุยกันทั้งคืน

แม้แต่ฮัวเสี่ยวน่ายังแอบถามอันรัน เมื่อไหร่เธอวางแผนที่จะมีลูกที่น่ารักกับฮัวเทียนหลัน

อันรันไม่สามารถตอบได้ มันจะเกิดขึ้นตามธรรมชาติ เมื่อโชคชะตามาถึง

เช้าวันรุ่งขึ้น ฮัวเสี่ยวน่าไม่สามารถอยู่บ้านได้ เธอจึงขอไปซื้อของ

อันรันแบกรับความรับผิดชอบในการติดตามอย่างเป็นธรรมชาติ ตามฮัวเสี่ยวน่าไปเก็บของแต่งตัวและออกไปด้วยกัน

ฮัวเสี่ยวน่าตรงหน้า เพิ่งเปิดประตู เธอก็ผงะ

อันรันกำลังคิดว่าทำไมฮัวเทียนหลันถึงไม่สามารถรับโทรศัพท์ได้ในตอนเช้า เธอจึงเดินไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว และชนเข้าที่หลังของฮัวเสี่ยวน่า จากนั้นเธอก็รู้ว่าทำไมเธอยังไม่สามารถออกไปได้?

เมื่อเธอมองขึ้นไป เธอก็เห็นอีกคนอยู่ตรงหน้าฮัวเสี่ยวน่า

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา แต่งตัวหรูหรา สายตาเฉยเมยเย็นชา

ฮัวเสี่ยวน่าที่กำลังพูดคุยและหัวเราะ อยู่จู่ๆใบหน้าของเธอก็เย็นชาและพูดด้วยน้ำเสียงที่ไร้ความปรานีมาก : "คุณมาได้อย่างไร? "

ชายคนนั้นหัวเราะเบาๆ แต่รอยยิ้มไม่ถึงตา และพูดว่า : "ฉันจะมาเยี่ยมบ้านแม่ยายบ้าง ไม่ได้หรอ? "

ฮั่วเสี่ยวน่าตะคอกอย่างเย็นชาและกล่าวว่า : "อย่าเสแสร้ง อย่าหน้าไหว้หลังหลอก ทุกคนรู้ดีว่าคุณเป็นอย่างไร ที่นี่ไม่ต้อนรับคุณ ไป......"

อันรันมองทั้งสองคนที่เผชิญหน้ากันจากด้านหลัง จากคำพูดของชายคนนั้น เธอได้ยินแล้วว่าเขาน่าจะเป็นสามีของฮัวเสี่ยวน่า

แต่ถึงแม้ว่าเป็นสามีของเธอ ฮัวเสี่ยวน่าจะพูดกับเขาแบบนี้ได้อย่างไร?

ชายคนนี้กล่าวว่า : "พี่สะใภ้คนที่สองยังอยู่ข้างหลัง คุณจะไม่ให้ฉันเข้าไปหรอ? "

ฮัวเสี่ยวน่ามองไปที่อันรัน และดูเหมือนจะเข้าใจว่าไม่ควรเปิดเผยความอัปลักษณ์ของเธอ เธอลังเลและปล่อยให้ไป

ชายคนนั้นเดินมาหาอันรัน ยิ้มเล็กน้อยและกล่าวว่า : "สวัสดีสะใภ้ที่สอง ฉันชื่อเกาฮั่น เป็นสามีของนานา"

อันรันยิ้มอย่างสุภาพและกล่าวว่า : "น้องเขยมาแล้ว ก็เข้ามาเถอะ"

หลี่รูยาดูทีวีซีรีส์อยู่ในห้องนั่งเล่น เมื่อเธอได้ยินเสียงใครบางคนเดินมา เธอหันหน้าไปมองและเห็นว่าเป็นเกาฮั่น เธอรีบลุกขึ้นและพูดว่า : "เฮ้ ลูกเขยมาแล้ว มานั่งลงเถอะ"

เกาฮั่นดูเหมือนสายลมในฤดูใบไม้ผลิ หลังจากนั่งลงบนโซฟาเขาก็คุยกับหลี่รูยา

อันรันอยู่กับฮัวเสี่ยวน่าสักพัก อันรันต้องชื่นชมทุกคนที่หลังแต่งงานเป็นนักแสดงละครที่ยอดเยี่ยม เมื่อกี้ฮั่วเสี่ยวน่าพูดกับเกาฮั่นอย่างเย็นชา แต่ต่อหน้าหลี่รูยาพวกเขาทำตัวเหมือนคู่รักที่รักกัน

อันรันอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ เป็นเรื่องจริงที่ทุกครอบครัวยากที่จะท่องสูตร เช่นเดียวกับความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฮั่วเทียนหลัน เธอไม่สามารถท่องได้อย่างละเอียด

อันรันอยู่กับฮั่วเสี่ยวน่าสักพัก แต่ฮัวเสี่ยวน่าไม่สามารถนั่งนิ่งๆได้ เลยขอไปเดินเล่นช้อปปิ้ง

หลี่รูยาโบกมือ และปล่อยให้สองคนไปได้

แต่เมื่อพวกเขาลุกขึ้น ก็ได้ยินเกาฮั่นพูดจากด้านหลัง : "นานาอย่าลืมส่งตำแหน่งให้ฉัน แล้วฉันจะตามไปหาคุณ"

ใบหน้าของฮัวเสี่ยวน่าจมลง แต่เธอยังคงพูดอะไรบางอย่างด้วยรอยยิ้มในน้ำเสียงของเธอ