ตอนที่ 114 เขารัก เธอไม่รู้

แม้ว่าฮัวเสี่ยวน่าจะเจาะลึกคำพูดที่เกรงใจของอันรัน แต่เธอก็ดูเหมือนจะตกอยู่ในความทรงจำ เมื่อพูดถึงความดีร้ายของฮัวเทียนหลัน

ในใจของฮัวเสี่ยวน่า ฮัวเทียนหลันเป็นคนที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดเสมอ

เขาหล่อมาก เขาดูแลฮัวเสี่ยวน่าและฮัวเส้าซู่มาตั้งแต่เขายังเด็ก มีความรับผิดชอบและทะเยอทะยานมาก ทำอะไรก็สำเร็จ

ไม่ว่ามองจากมุมใด ฮัวเทียนหลันก็เป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบ

หากไม่ใช่เพราะความสัมพันธ์กับครอบครัวในตอนแรก ฮัวเสี่ยวน่าเคยจินตนาการว่าเธอสามารถแต่งงานกับฮัวเทียนหลันได้ และจากนั้นหลังชีวิตรักแต่งงานก็สนับสนุนสามีและลูก......

แต่จินตนาการก็เป็นเพียงจินตนาการ หลังจากที่ฮัวเสี่ยวน่าแสดงความกระตือรือร้นที่มากเกินไปต่อฮัวเทียนหลัน หลี่รูยาก็ค้นพบ

หลี่รูยากำลังจะหาครอบครัวที่เหมาะสมจะเป็นสะใภ้ของฮัวเสี่ยวน่า และให้เธอแต่งงานออกไป

แม้ว่าเธอจะร้องไห้และไม่ยอม แต่เธอก็ยังถูกพาไปขอใบรับรองและบังคับให้แต่งงาน

เมื่อมองไปที่รูปลักษณ์ของความทรงจำของ ฮัวเสี่ยวน่านึกถึงสิ่งที่หลี่รูยาเคยพูดผิดก่อนหน้านี้ พูดถึงพี่ชายคนที่สองของเธออีกครั้ง อันรันจะไม่เข้าใจได้อย่างไรว่าความสัมพันธ์ฉันพี่น้องระหว่างฮัวเสี่ยวน่าและฮัวเทียนหลันนั้นไม่เรียบง่าย

เธออ้าปากเพื่อปลอบฮัวเสี่ยวน่า แต่เมื่อเธอกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง เธอก็จำได้ว่าฮั่วเทียนหลันเป็นสามีของเธอ

น้องสาวสามีแอบชอบสามี คนที่โกรธที่สุดไม่ใช่อันรันหรอ?

ดังนั้นเธอจึงทำได้เพียงตอบกลับเบาๆ : "ฉันก็รู้สึกว่าเทียนหลันดีมาก แต่บางครั้งก็ไม่สามารถคาดเดาอารมณ์ได้"

ฮัวเสี่ยวน่ารู้สึกว่าคำชมของพี่สะใภ้ดูเหมือนไม่สมัครใจ ดังนั้นเธอจึงมองดูถูกพี่สะใภ้โดยไม่ได้ตั้งใจ

พวกเขาสองคนรู้สึกนึกถึงความทุกข์ในอดีตและความสุขในวันนี้ ร้านขนมก็มีลูกค้าใหม่เข้ามาอย่างประหลาดใจ

ทันทีที่เข้ามา ก็ดึงดูดจนตะลึง

"ว้าว หล่อมาก! "

"ใช่ ดูมีนิสัยเฉพาะตัวมาก คาดไม่ถึงว่าผู้ชายยังมีขายาวแบบนี้....."

"เร็วเข้า นี่เป็นโอกาสครั้งหนึ่งในชีวิตที่จะไปขอเบอร์......"

มีสาวๆ มากมายตามธรรมชาติในร้านขนมนี้ เมื่อเห็นหนุ่มหล่อคนนี้เข้ามาพวกเขาก็พากันตื่นตระหนก

แต่จากนั้นชายคนนี้ก็นั่งตรงหน้าผู้หญิงสองคน ที่ดูเหมือนจะสูงกว่าปกติ พวกเขาอดไม่ได้ที่จะส่ายหัวด้วยความเสียใจ

"เกาฮั่นมาแล้ว! " อันรันพูด

เกาฮั่นเหลือบมองอันรันและตอบว่า : "พี่สะใภ้ที่สอง"

ก่อนที่ทั้งสองคนจะพูดต่อไป พวกเขาก็ได้ยินเสียงของฮัวเสี่ยวน่าพูดว่า : "โอ้ คุณเกา คุณมาทำอะไรที่นี่? นี่เป็นงานเลี้ยงของเด็กผู้หญิง หรือว่าคุณพยายามวางแผนอะไรต่อพี่สะใภ้คนที่สองของฉัน"

อันรันถูกยิงเข้าอย่างลึกลับ และทันใดนั้นเธอก็รู้สึกว่าท่าทางของเกาฮั่นและฮัวเสี่ยวน่าอาจจะคล้ายกับเธอและฮัวเทียนหลัน

"พวกคุณไม่ต้องการกระเป๋าถือสำหรับช้อปปิ้งหรอ? "เกาฮั่นยิ้มเล็กน้อย

ฮัวเสี่ยวน่ากำลังจะพูด อันรันพูดเบาๆ และพูดอย่างงงๆ : "พวกคุณคู่สามีภรรยาน้อยทะเลาะกันตอนเจอกัน ความสัมพันธ์มันดีจริงๆ....."

ฮัวเสี่ยวน่าจ้องมองอันรันด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ด้วยท่าทางราวกับว่าเธอตาบอดหรือเปล่า

เกาฮั่นยิ่งตะลึง แต่ทั้งสองคนเป็นคนฉลาด จากนั้นพวกเขาก็เข้าใจความหมายของคำพูดของอันรันและไม่สนใจกันและกัน

เกาฮั่นมาแล้ว ดังนั้นจึงไม่สามารถอยู่ในร้านขนมได้อีกต่อไป

อันรันคิดว่าร้านอาหารทะเลที่เหลียวซิรงแนะนำเธอครั้งสุดท้ายนั้นดีมาก จึงเสนอที่จะไปที่นั่น

เกาฮั่นไม่มีท่าทีรังเกียจ แม้ว่าฮัวเสี่ยวน่าจะไม่พอใจที่เกาฮั่นตามหลังมา แต่ก็ไม่มีทางกำจัดเขาได้

เกาฮั่นขับรถพาทั้งสองคนไปที่โรงแรมตาม GPS

หลังจากหยุดรถที่ทางเข้าของโรงแรม อันรันก็ไปที่แผนกต้อนรับเพื่อนัดหมาย

เกาฮั่นกำลังจะเข้าไป แต่ถูกฮัวเสี่ยวน่าลากกลับมา

ฮัวเสี่ยวน่ากล่าวด้วยใบหน้าเย็นชา : "ฉันไม่รู้ว่าคุณเกาน้อยมีนิสัยชอบไล่หนอน"

เกาฮั่นหันหลังให้ฮัวเสี่ยวน่า ใบหน้าของเขาเศร้าเล็กน้อย แต่คำพูดของเขาดูไร้ความปรานีมากและกล่าวว่า : "คุณเป็นภรรยาของฉันและเป็นสมบัติส่วนตัวของฉัน ฉันกลัวว่าของจะสูญหายเลยต้องติดตามดู มีปัญหาหรอ? "

"คุณ......" ฮัวเสี่ยวน่าหน้าแดง แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ เกาฮั่นก็หัวเราะอย่างหยิ่งผยอง และเข้าไปในโรงแรม