ตอนที่ 115 คำอธิบายของฮัวเทียนหลัน

ระหว่างทางกลับไปที่บ้านฮัว ฮัวเสี่ยวน่าจะคุยกับอันรันเป็นระยะ ๆ เกี่ยวกับสิ่งที่น่าสนใจที่เธอเคยเติบโตในเมือง Z

และชื่อของฮัวเทียนหลัน ก็ถูกกล่าวถึงเป็นระยะ ๆ

เมื่อฮัวเสี่ยวน่าพูดถึงหนึ่งครั้ง อันรันก็ยิ่งรู้สึกบอบช้ำในหัวใจของเธอมากขึ้น

เมื่อมาถึงบ้านฮัว ทันทีที่อันรันลงจากรถ เธอก็เห็นฮัวเทียนหลันเพิ่งเข้าประตูมา

สันนิษฐาน ว่าเขาส่งผู้หญิงคนนั้น กลับบ้านแล้วใช่มั้ย?

เวลามักจะขัดเกลาความทรงจำมากมาย หากวันนี้ไม่ใช่เพราะผู้หญิงที่ปรากฏตัวข้างฮั่วเทียนหลันเตือนสติ อันรันคงกลัวว่าเธอจะจำข้อตกลงการแต่งงานระหว่างทั้งสองไม่ได้

อันรันและฮัวเสี่ยวน่าเดินเข้าประตูไปก่อน เมื่อเห็นพี่ชายคนที่สอง ถึงแม้ฮัวเสี่ยวน่าจะดีใจมาก แต่ก็มีความสำรวมพูดว่า : "พี่ชายที่สอง....."

ฮั่วเทียนหลันเหลือบมองไปที่ฮั่วเสี่ยวน่า ท่าทางดูเป็นไปตามปกติ มุมปากเพิ่มขึ้นเล็กน้อย ส่งเสียงอื้มตามสูตร

หลี่รูยาเพิ่งด่าฮัวเทียนหลันไปไม่กี่คำ แต่เธอไม่คาดคิดว่าลูกสาวและภรรยาของเธอจะกลับมากันหมด ดังนั้นเธอจึงระงับความโกรธของเธอและยิ้มและพูดว่า : "เที่ยวสนุกไหม? "

ฮัวเสี่ยวน่าก้าวไปข้างหน้าและกอดแขนของหลี่รูยา และพูดอย่างออดอ้อน : "แม่ พี่สะใภ้คนที่สองอยู่กับฉัน แน่นอนว่าฉันมีความสุขมาก! เราไปกินอาหารทะเลแสนอร่อยด้วย! "

ฮัวเสี่ยวน่าบอกหลี่รูยาว่าวันนี้เธอไปไหนและทานอะไร เมื่อเธอพูดชื่อโรงแรม ใบหน้าของฮัวเทียนหลันก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย

เขาเหลือบมองไปที่ฮัวเสี่ยวน่าและอันรัน ที่เงียบอยู่ด้านข้าง ก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อยในใจ โรงแรมที่พวกเขาพูดถึงคือโรงแรมที่เขาตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น

อันรันลุกขึ้น และบอกว่าเขาจะไปที่ห้องครัวเพื่อไปหาผลไม้มากิน

ฮัวเทียนหลันก็ลุกขึ้น และพูดว่าจะไปกับอันรัน

อันรันเพิ่งเข้าไปในครัว มีคนรับใช้ในครัวกำลังเตรียมอาหารเย็นอยู่ ฮัวเทียนหลันก็สั่งให้พวกเขาออกไปก่อน

หลังจากที่ทุกคนออกไป ฮั่วเทียนหลันก็ไอและพูดว่า : "วันนี้คุณไปที่โรงแรม Haitian หรอ? "

Haitian Hotel พูดถึงโรงแรมที่อันรันและคนอื่นๆ ไปทานอาหารในวันนี้ อันรันมองกลับไปที่ฮัวเทียนหลัน เขาถามคำถามเหล่านี้ เขากังวลหรอ?

แต่ท่าทางของฮั่วเทียนหลันเป็นปกติ ไม่เหมือนกับความรู้สึกผิด

อันรันรู้ดีในใจของเธอ ว่าตั้งแต่ฮั่วเทียนหลันถามเรื่องนี้ ก็กลัวคืออยากรู้ว่าเธอได้เห็นเขาหรือเปล่า

ในครั้งนี้ ชายคนนี้ต้องหาทางออกด้วยตัวเอง

อันรันพูดเบาๆ : "ไปค่ะ ฉันไปมาตอนเที่ยง"

ฮั่วเทียนหลันรู้สึกแน่นในใจ ตอนเที่ยง เขาออกมาตอนเที่ยงพอดี

เขาเปิดปากและพูดว่า : "คุณเห็นคนรู้จักไหม? "

อันรันหัวเราะในใจ คนรู้จัก? มีใครที่รู้จักดีไปกว่าฮัวเทียนหลัน?

เธอส่ายหัว พูดว่า : "ไม่มีนะ"

คำตอบของอันรันนั้นง่ายมาก มันทำให้ฮั่วเทียนหลันสงสัยเล็กน้อยว่าผู้หญิงคนนี้เห็นตัวเองหรือเปล่า แต่แสร้งทำเป็นไม่เห็น และจงใจทำชุ่ยๆ

เขานึกถึงตอนหลังจากเปลี่ยนเป็นโทรศัพท์เครื่องใหม่ในตอนเช้า การแจ้งเตือนข้อความทางโทรศัพท์ ส่วนใหญ่ที่ได้รับมาจากอันรัน

เขาบอกว่า : "เมื่อคืนโทรศัพท์ของฉันโดนน้ำ ฉันเลยปิดเครื่อง"

อันรันอื้มและพูดว่า : "ฉันอธิบายให้แม่ฟังแล้ว"

ฮั่วเทียนหลันถามว่า : "เธอพูดกับแม่ยังไง"

อันรันพูดเบาๆ : "ฉันบอกว่าคุณงานยุ่ง คุณเลยมาไม่ได้....."

"แต่คือฉันเมา" หลังจากที่ฮั่วเทียนหลันพูดสิ่งนี้ เขาก็ประหลาดใจเล็กน้อย ทำไมเขาดูเหมือนจะอธิบายอะไรบางอย่างกับอันรัน